آندرانیک دزاروگیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آندرانیک دزاروگیان
Andranik Tsarukyan.JPG
زادروز ۱۹۱۳ میلادی
شهر کیورین از توابع استان سیواس، ارمنستان غربی
مرگ ۱۹۸۹ میلادی
پاریس
ملیت ارمنستان ارمنی
پیشه شاعر، داستان‌نویس و روزنامه‌نگار

آندرانیک دزاروگیان (به ارمنی: Անդրանիկ Ծառուկեան) (زاده ۱۹۱۳ میلادی در شهر کیورین از توابع استان سیواس، ارمنستان غربی - وفات ۱۹۸۹ میلادی در شهر پاریسشاعر، داستان‌نویس و روزنامه‌نگار ارمنی بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

آندرانیک دزاروگیان پس از نسل‌کشی ارمنیان به یتیم‌خانه شهر حلب برده شد. تحصیلات ابتدائی را در آموزشگاه «هایگازیان» حلب گذراند و پس از مهاجرت به لبنان در مدرسه عالی ارمنی شهر بیروت تحصیلاتش را ادامه داد. پس از پایان تحصیل به تدریس و روزنامه‌نگاری روی آورد. آندرانیک دزاروگیان از سال ۱۹۴۱ میلادی هفته نامه «نائیری» را که نشریه‌ای ادبی - اجتماعی است سردبیری و منتشر می‌کند.

آثار[ویرایش]

مجموعه شعرهای او عبارتند از:

  • خاکستردان (۱۹۳۵ میلادی)
  • بادبان‌ها (۱۹۳۹ میلادی)
  • نامه‌ای به ایروان (۱۹۴۵ میلادی)

رمان‌های او عبارتند از:

  • رمان: انسان‌های بی کودکی (۱۹۵۵ میلادی)
  • رمان: رویاهای قدیم و جاده‌های نو (۱۹۶۰ میلادی)

و چند اثر دیگر نیز از او منتشر شد.

شعری از آندرانیک دزاروگیان به نام (غروب‌ها)[ویرایش]

غروب‌ها:گریانند غروب‌ها:اندوه غروب‌ها:حسرتدر چشم‌ها و در قلبم غروب‌ها گریانند...
غروب‌ها:ناله و بر دیوارهای جانم به خشمناکی زهم پاشانغروب‌هایت پائیز! همهمه بی صدای امواج...
غروب‌ها:رویا چشمه شفاف فراموشی باده پاک سرمستیدرد سیاه عشقی نوشیده غروب‌ها:رویا
به ژرفنای غروبی مردند امیدهای من همه با چشم‌های عسل بار آفتابیعشق با شکوه من پَر زد در گستره غروبی ژرف

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • نوری‌زاده، احمد (پائیز ۱۳۶۹). صد سال شعر ارمنی (از اواخر قرن نوزدهم تا اواخر قرن بیستم). نشر چشمه.