آرسن یرکات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آرسن یرکات
نام اصلی آرسن شاملیان
زادروز ۱۸۹۳ میلادی
آماسیا در ارمنستان غربی
مرگ ۱۹۶۹ میلادی
ملیت ارمنستان ارمنی
پیشه شاعر، نویسنده

آرسن شاملیان (به ارمنی: Արսեն Շամլյան) متخلص به آرسن یرکات[۱] (به ارمنی: Արսեն Երկաթ) (زاده ۱۸۹۳ میلادی در شهر آماسیا، در ارمنستان غربی - وفات ۱۹۶۹ میلادی)، شاعر، نویسنده ارمنی بود.

زندگینامه[ویرایش]

دوره تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش گذراند و سپس در سال ۱۹۰۷ میلادی در شهر قاهره ادامه داد. مدت دو سال بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱ میلادی در دانشگاه سوربن، فرانسه تحصیل کرد و یرکات نخستین مجموعه شعرش را با نام «من سرودم» به سال ۱۹۱۱ در استانبول منتشر کرد سپس مجموعه شعرهای «سایه‌های خوشبخت»، «کتاب طنین‌ها»، (۱۹۱۳) «تاج گل‌های میهن» (در دو جلد در قاهره سال‌های ۱۹۱۶–۱۹۱۵)، «سرودهای آفتاب و مرگ» (قاهره ۱۹۲۲)، «غروب خدایان» (ونیز ۱۹۲۴)، «سونات‌ها» (قاهره ۱۹۴۵) و چندین مجموعه دیگر از وی منتشر شد. آثار منثور بسیاری از آرسن یرکات به یادگار مانده است. یرکات در سال ۱۹۶۹ بدرود حیات گفت.

شعری از آرسن یرکات به نام (رؤیایی)[ویرایش]

نمی دانم چه هنگام - نمی دانم کجا او را دیده بودم زنی بی بدیل بود و به هیچ‌کس شبیه نبود
زیبا رخی هزار سال پیش از این زیسته میان شکوه عشق طلب کاخی پُر از جلال
چشمان سیاه پُر از رازهای شبانه اش هنوز هم از آسمان جانم به من خیره‌اند
عمر خیام همچو اوئی را مست از باده سرود لاله رخی از لاله رخان بهشت بی کران زمین
نمی دانم چه هنگام - نمی دانم کجا لیک بایدش بازیابم من و او را زِ بوی او بشناسم
و بدانم که او همان آرزوی هر روزه و آن حسرت سوزان قلب من است
و چندانکه صدایش هم آوا با چشمه سار زلال، آواز سرکند من زیبایی دست نیازیدنی رؤیا را تماشا کنان خواهم بود

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. یرکات در زبان ارمنی به معنی آهن

منابع[ویرایش]