سند بن علی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوالطیب سند بن علی در زمان مأمون برآمد، و در ۸۶۴ میلادی درگذشت. ریاضی‌دان و منجم مسلمان ایرانی و رئیس منجمانی که در زمان مأمون به ارصاد پرداختند. در بغداد کنیسه (رصدخانه؛ معنی واقعی این واژهٴ فارسی و عربی کلیسا یا پرستشگاه است) را بنا کرد. زیجی تألیف کرد و در باب موضوعات نجومی (یا ریاضی) آثاری نوشت. تحقیقاتی در باب وزن مخصوص نیز دارد.

منابع[ویرایش]