زرنه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زرنه یکی از شهرهای تابعه شهرستان ایوان در استان ایلام در غرب ایران است؛ که در بین شهرستان گیلانغرب و شهرستان ایوان غرب واقع شده است. زرنه در سی و هفت کیلومتری گیلانغرب و هفده کیلومتری ایوان. پنجاه و پنج کیلومتری ایلام و صد و سی کیلومتری کرمانشاه است.[۱]و یکی از مناطق یهودی نشین بوده که وجود قبری تاریخی منسوب به هلوچ این ادعا را ثابت می‌کند

تقسیمات کشوری[ویرایش]

زرنه از توابع شهرستان ایوان غرب و استان ایلام که از سال ۱۳۷۴ به عنوان تنها بخش شهرستان ایوان غرب می‌باشد. این بخش بین شهرستان گیلانغرب واقع در استان کرمانشاه و شهرستان ایوان غرب از طرف جاده میاندار واقع شده است.

وجه تسمیه[ویرایش]

در مورد نام زرنه دو دیدگاه وجود دارد، یکی اینکه، چون زمین‌هایی که در این منطقه وجود داشته از مرغوبیت و حاصلخیزی خاصی برخوردار بوده‌اند آن را با (زر) مقایسه کرده‌اند. نظریه دوم بر این اساس است که در گذشته مردمانی که در این منطقه ساکن بوده‌اند، زنی فرمانروایی آن‌ها را بر عهده داشته است که اسم او (زرینه) بوده است و بنابر این منطقه را از نام او گرفته‌اند (محمدی، آیت، ۱۳۷۶).

زرنه در سفرنامه‌ها[ویرایش]

شرق‌شناس بریتانیایی سر هنری راولینسون که در سال ۱۸۳۶ میلادی به ایران سفر کرده و به این مناطق قدم نهاده است، در تحقیقات خود در کتاب (گذر از زهاب به خوزستان) ترجمه سکندر امان‌اللهی بهاروند عنوان می‌کند که:
«در زرنه خرابه‌های شهری بزرگ نمایان است. در آنجا تپه‌ای است که من معتقدم محل یک قلعه بوده است که اندازه آن از آنچه در گیلان وجود دارد کوچکتر است. پایه‌های ساختمان‌ها که وسعتی در حدود ۸ کیلومتر را در بر می‌گیرد اکنون تقریباً با زمین هم سطح شده است. سه یا چهار ساختمان مجزا که از بقیه سالم‌تر هستند در حوالی تپه دیده می‌شوند که شامل تعداد زیادی راهروهای تنگ و گنبدی شکل اند و به نظر می‌رسد که در عصر پادشاهان ساسانی محل سکونت بوده‌اند. این بناها از نظر سبک معماری با خرابه‌های (بان زرده) قصرشیرین یکسان بوده و تردیدی ندارم که مربوط به یک زمان هستند. به هر حال تپه و مجموع ساختمان‌ها بسیار قدیمی می‌باشند. در یکی از آن‌ها مقدار زیادی آجر از عهد کیانیان پیدا شده و ظاهر بقیه می‌رساند که باید در گذشته‌ای دور ساخته شده باشند.»
همچنین راولینسون عنوان می‌کند: «چنین به نظر می‌رسد که جلگه آریوخ قدیم‌ترین نام برای این منطقه بوده و از آن جاست که عیلامی‌ها به کمک پادشاه آشور به نینوا شتافتند. من معتقدم که پایتخت آن همان زرنه است که خرابه‌های آنرا شرح دادم زیرا این مطلب را دریافته‌ام که تا پیش از قرن سیزدهم میلادی اینجا به نام اریوحان مرکز ایالت ماه سبدان شهرت داشته است. همچنین فکر می‌کنم که محل (حره) مربوط به دوره اسارت (یهودیان) را باید در همین حوالی جستجو نمود و باز بدون شک اینجا همان محلی است که بنیامین تودله از آن به عنوان آرین یاد می‌کند و می‌گوید در حدود ۲۰۰۰۰ خانوار یهودی در آنجا مستقر بوده‌اند».

مردم شناسی[ویرایش]

مردم زرنه که از سه طایفه بزرگ تشکیل گردیده است؛ که یکی از بزرگترین طایفه‌های که می‌توان به آن اشاره کرد حمی می‌باشد که از اصیل‌ترین کوردهای آن منطقه محسوب می‌شوند طایفه‌های بزرگ دیگری نیز در زرنه وجود دارد

زرنه از معدود شهرهای پیشرو در امر کتاب خوانی و مسائل مفهومی و فلسفی می‌باشد مردم زرنه از وجود افرادی روشنفکر و فهیم نیز بهرمند هستن که بسیاری از اعتقادات و افکار مردم و اجتماع رو به چالش کشیده‌اند متأسفانه طی یه سری فعل و انفعالات تعدادی از این انسانهای فهیم را به جرمهای نامنحوس روانهٔ زندان کردند که خوشبختانه تأثیری در سیر این جنبش آگاهی بخشی نداشته است

جمعیت[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زرنه شهرستان ایوان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۹۵۹ نفر بوده است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  2. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 

جستارهای وابسته[ویرایش]