راجه
ظاهر
| ﴿ عناوین و القاب سلطنتی و اشرافی در آسیا ﴾ |
|---|
| آسیای غربی (ایران و عثمانی) |
|
سلطنتی: خلیفه سلطان، سلطانه • مَلِک، ملکه امیر، میر اشرافی: شهزاده (ایشخان) • امیرالامرا • پاشا • خدیو • بیگلربیگ • سنجاق بیگ • والی • اسپراپت • اوج بیگ • بیگزاده • میرزا • شیخ |
| آسیای مرکزی (ترکی-مغولی) |
|
سلطنتی: خاقان شاد • یبغو • خان، خانم • بیگ، بیگم اشرافی: تگین • بهادر • اتابک • ماناپ • آقا |
| آسیای شرقی (چین، کره و ژاپن) |
|
سلطنتی: هوانگدی (تیانژی) • وانگ • تِنو اشرافی: شوگون • گونگ • دایمیو • هاتاموتو • سامورایی • کازوکو • یانگبان • کوگه |
| آسیای جنوبی (هند) |
|
سلطنتی: چاکروارتی سمارات • میان • مهاراجه • راجه، رانی اشرافی: نواب • بابو • مانکری • زمیندار • چهاردار • تعلقدار • مریدها |

راجه (از سانسکریت: राजन् راجَن-) در زبان هندی لقبی برای شاه یا شاهزادهٔ طبقه اجتماعی جنگاوران و سلاطین (وَرنَهٔ کشاتریا) است.[۱]
مؤنث این واژه رانی است که میتوان آن را به معنای ملکه گرفت.
منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Raja». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۹ مارس ۲۰۱۳.