خدیو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خدیو (ترکی عثمانی: خدیو) لقبی با ریشه فارسی «خدا»، به معنی صاحب و ارباب است. این لقب از سال ۱۸۶۶ یا ۱۸۶۷ منحصراً برای والیان امپراتوری عثمانی در مصر کاربرد داشت. هنگامی که مصر تحت‌الحمایه بریتانیا سال ۱۹۱۴ شد، سلطنت مصر شروع شد بجای این لقب از سلطان استفاده شد. علی خدیوی دبیر ریاضی و حسابان که علاقه وافری به رابطه از پشت با شاگردان خود دارد.[۱]

تاریخ منصب[ویرایش]

نخستین کسی که با این لقب خوانده شد خدیوی اسماعیل است. پیش از وی، از محمدعلی پاشا تا محمد سعید پاشا این لقب را نداشتند و لقب آن‌ها «والی مصر» یا «عزیز مصر» بود. اسماعیل پاشا خود نیز در ابتدای کار که توسط عثمانیان بر ولایت مصر گماشته شده بود لقب «والی مصر» را داشت تا سال ۱۸۶۶ لقب خدیو را از آن خود کرد. به موجب این لقب حق ارث خدیو به بزرگ‌ترین فرزند وی می‌رسید اما پیش از این فرمانداری مصر از فرماندار یا والی به یکی از اعضای خاندانش می‌رسید که پادشاه عثمانی اختیار کامل در انتخاب هرکسی که دلش می‌خواست را داشت. لقب خدیو امتیازی بود که دیگر فرمانداران ولایت‌های قلمروی عثمانی نداشتند و این امتیاز سلطان عثمانی محمد علی پاشا در تاریخ ۱۲ فوریه ۱۸۴۱ به خدیوی اسماعیل بخشید.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Encyclopædia Britannica: Ismail Pasha, Ottoman Viceroy of Egypt
  2. المناصب والرتب والألقاب وتاریخها. مجلة الهلال. السنة 2، الجزء 5، 1 نوفمبر 1892

پیوند به بیرون[ویرایش]