خدیو
خدیو (ترکی عثمانی: خدیو) عنوانی با ریشه فارسی «خدا»، به معنی صاحب و ارباب است. این لقب از سال ۱۸۶۶ یا ۱۸۶۷ منحصراً برای والیان امپراتوری عثمانی در مصر کاربرد داشت. هنگامی که مصر تحتالحمایه بریتانیا سال ۱۹۱۴ شد، سلطاننشین مصر شروع شد بجای این عنوان از سلطان استفاده شد. [۱]
تاریخ منصب
[ویرایش]نخستین کسی که با این عنوان خوانده شد خدیو اسماعیل پاشا است. پیش از وی، از محمدعلی پاشا تا محمد سعید پاشا این عنوان را نداشتند و عنوان آنها «والی مصر» یا «عزیز مصر» بود. اسماعیل پاشا خود نیز در ابتدای کار که توسط عثمانیان بر ولایت مصر گماشته شده بود عنوان «والی مصر» را داشت تا سال ۱۸۶۶ عنوان خدیو را از آن خود کرد. به موجب این عنوان حق ارث خدیو به بزرگترین فرزند وی میرسید اما پیش از این حکومت مصر از والی به یکی از اعضای خاندانش میرسید که سلطان عثمانی اختیار کامل در انتخاب هرکسی که دلش میخواست را داشت. عنوان خدیو امتیازی بود که دیگر فرمانداران ولایتهای قلمروی عثمانی نداشتند و این امتیاز را سلطان عبدالعزیز، سلطان عثمانی در تاریخ ۱۲ فوریه ۱۸۴۱ به خدیو اسماعیل پاشا بخشید.[۲]
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Encyclopædia Britannica: Ismail Pasha, Ottoman Viceroy of Egypt
- ↑ المناصب والرتب والألقاب وتاریخها. مجلة الهلال. السنة 2، الجزء 5، 1 نوفمبر 1892
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Khedive». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۶.
پیوند به بیرون
[ویرایش]