پرش به محتوا

جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰
1er Campeonato Mundial de Fútbol  (اسپانیایی)
پوستر رسمی، طراحی شده
توسط گیرمو لابورده
جزئیات مسابقات
کشور میزباناروگوئه
تاریخ برگزاری۱۳–۳۰ ژوئیه
شمار تیم‌ها۱۳ (از ۳ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها۳ (در ۱ شهر)
رده‌بندی نهایی
 اروگوئه (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان آرژانتین
جایگاه سوم ایالات متحده آمریکا[nb ۱]
جایگاه چهارم یوگسلاوی[nb ۱]
آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده۱۸
گل‌های زده شده۷۰ (۳٫۸۹ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران۵۹۰٬۵۴۹ (۳۲٬۸۰۸ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان)آرژانتین گیرمو استابیله
(۸ گل)

جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ نخستین دوره جام جهانی فوتبال، مسابقات قهرمانی جهان برای تیم‌های فوتبال حرفه‌ای مردان بود که از ۱۳ ژوئیه تا ۳۰ ژوئیه به میزبانی اروگوئه برگزار شد. فیفا نهاد بین‌المللی حاکمیتی فوتبال این کشور را در صدمین سالگرد تصویب نخستین قانون اساسی خود برای میزبانی برگزیده بود. تیم ملی فوتبال اروگوئه در المپیک تابستانی سال ۱۹۲۸ قهرمان شده بود. تمامی مسابقات در مونته ویدئو پایتخت کشور برگزار شد و میزبان بیشتر رقابت‌ها ورزشگاه سنتناریو بود که به همین منظور ساخته شده بود.

سیزده تیم (هفت تیم از آمریکای جنوبی، چهار تیم از اروپا و دو تیم از آمریکای شمالی) وارد این مسابقات شدند. به دلیل دشواری‌های سفر به آمریکای جنوبی به دلیل رکود بزرگ، تعداد کمی از تیم‌های اروپایی توانستند در نخستین جام جهانی شرکت کنند. تیم‌ها به چهار گروه تقسیم شدند که برنده هر گروه به نیمه نهایی می‌رسید. دو بازی نخست به‌طور هم‌زمان برگزار شدند و فرانسه ۴–۱ مکزیک را شکست داد و ایالات متحده ۳–۰ بر بلژیک چیره شد. لوسین لوران بازیکن تیم ملی فوتبال فرانسه نخستین گل در تاریخ جام جهانی را به ثمر رساند و جیمی داگلاس دروازه‌بان ایالات متحده با بسته نگه داشتن دروازه تیمش در مرحله گروهی نخستین دروازه‌بسته رسمی را به نام خود ثبت کرد.

آرژانتین، اروگوئه، ایالات متحده و یوگسلاوی در گروه‌های مربوطه خود به مقام قهرمانی رسیدند و به نیمه نهایی راه یافتند. در فینال، اروگوئه، میزبان و مدعی اصلی قهرمانی پیش از مسابقات، آرژانتین را با نتیجه ۴–۲ در مقابل ۶۸،۳۴۶ نفر شکست داد و به اولین کشوری تبدیل شد که جام جهانی را فتح می‌کند. فرانسیسکو وارایو از آرژانتین آخرین بازیکن بازمانده از این جام جهانی بود. او در سال ۲۰۱۰ در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت. مسابقه افتتاحیه جام جهانی فوتبال ۲۰۳۰ که در ورزشگاه سنتناریو برگزار می‌شود، به افتخار صدمین سالگرد جام جهانی برگزار خواهد شد.

فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ اولین و تنها فینالی است که تا به امروز بین دو تیم اسپانیایی‌زبان برگزار شده است. همچنین این تنها فینالی است که بین دو کشور آمریکای جنوبی برگزار شد، زیرا مسابقه ۱۹۵۰ بین برزیل و اروگوئه از نظر فنی مسابقه تعیین کننده مرحله گروهی نهایی بود، نه یک فینال واقعی.

شرکت کنندگان

[ویرایش]

فیفا، نهاد حاکم بر فوتبال جهان، چندین سال قبل از سال ۱۹۳۰ در حال بحث در مورد ایجاد رقابتی برای تیم‌های ملی بود. این سازمان از اوایل قرن بیستم بخش فوتبال المپیک تابستانی را به نمایندگی از کمیته بین‌المللی المپیک مدیریت می‌کرد و موفقیت این رقابت در بازی‌های المپیک ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ منجر به تشکیل جام جهانی فوتبال شد. در هفدهمین کنگره فیفا که در ماه مه ۱۹۲۸ در آمستردام برگزار شد، این رقابت توسط رئیس فیفا، ژول ریمه پیشنهاد و توسط هیئت مدیره سازمان پذیرفته شد و معاون رئیس، هنری دلاونای، اعلام کرد: «فوتبال بین‌المللی دیگر نمی‌تواند در محدوده المپیک برگزار شود».[۵][۶]

World map highlighting competing nations, colour-coded by finishing position with the top four marked separately (Uruguay 1, Argentina 2, United States 3, Yugoslavia 4). Most of the Americas are shaded, with small representation in Europe. Other continents are entirely unshaded.
کشورهای شرکت‌کننده، رنگ‌آمیزی شده بر اساس رتبه‌بندی نهایی

اولین جام جهانی تنها جامی بود که بدون مقدماتی برگزار شد. از هر کشور وابسته به فیفا برای شرکت در رقابت‌ها دعوت شد و مهلت پذیرش تا ۲۸ فوریه ۱۹۳۰ تعیین شد. این رقابت‌ها در ابتدا به صورت یک تورنمنت حذفی ۱۶ تیمی با احتمال برگزاری دسته دوم در صورت ورود تیم‌های کافی برنامه‌ریزی شده بود؛[۷] با این حال، تعداد تیم‌ها به ۱۶ نرسید، بنابراین هیچ شرایط لازمی وجود نداشت. کشورهای قاره آمریکا علاقه زیادی به این مسابقات نشان دادند؛ آرژانتین، برزیل، بولیوی، شیلی، مکزیک، پاراگوئه، پرو و ​​ایالات متحده همگی وارد شدند. در مجموع هفت تیم از آمریکای جنوبی شرکت کردند که بیشتر از هر فینال جام جهانی بعدی بود. با این حال، به دلیل سفر طولانی و پرهزینه با کشتی از طریق اقیانوس اطلس و مدت زمان غیبت مورد نیاز برای بازیکنان،[۸] تعداد بسیار کمی از تیم‌های اروپایی تمایل به شرکت در این مسابقات داشتند، زیرا اثرات رکود بزرگ در سراسر قاره آغاز شده بود.[۹] برخی از آنها از سفر به آمریکای جنوبی تحت هر شرایطی خودداری کردند،[۱۰] و هیچ ورودی از اروپا قبل از مهلت فوریه دریافت نشد. در تلاش برای جلب مشارکت اروپایی‌ها، اتحادیه فوتبال اروگوئه نامه‌ای برای دعوت به اتحادیه فوتبال انگلستان ارسال کرد، اگرچه کشورهای اصلی بریتانیا (انگلستان، ایرلند شمالی، اسکاتلند و ولز) در آن زمان از فیفا استعفا داده بودند. این دعوت در ۱۸ نوامبر ۱۹۲۹ توسط کمیته انگلستان رد شد.[۱۱] از دو کشور آسیایی وابسته به فیفا در آن زمان، ژاپن و سیام (تایلند امروزی)، هیچ‌کدام برای ورود به این رقابت‌ها انتخاب نشدند،[۱۲] در حالی که مصر، تنها تیم آفریقایی که وارد شد، به دلیل طوفان در مدیترانه به تأخیر افتاد و کشتی که قرار بود آنها را به اروگوئه ببرد، بدون آنها حرکت کرد.[۱۳]

دو ماه قبل از شروع مسابقات، هیچ تیمی از اروپا رسماً وارد نشده بود.[۱۴] ریمه، رئیس فیفا، مداخله کرد و در نهایت چهار تیم اروپایی از طریق دریا این سفر را انجام دادند: بلژیک، فرانسه، رومانی و یوگسلاوی. رومانیایی‌ها، به مدیریت کنستانتین رادولسکو و مربیگری کاپیتانشان رودولف وتزر و اکتاو لوچیده، پس از مداخله پادشاه تازه تاجگذاری شده کارول دوم وارد این رقابت‌ها شدند. او شخصاً تیم را انتخاب کرد و با کارفرمایان مذاکره کرد تا مطمئن شود که بازیکنان پس از بازگشت همچنان شغل خواهند داشت.[۱۵] فرانسوی‌ها با مداخله شخصی ریمه وارد شدند، اما نه مدافع ستاره فرانسه، مانوئل آناتول، و نه مربی همیشگی تیم، گاستون برو، نتوانستند متقاعد به انجام این سفر شوند.[۱۶] بلژیکی‌ها به تحریک رادولف سیلدرایرس، نایب رئیس آلمانی-بلژیکی فیفا، در این سفر شرکت کردند.[۱۷]

ما ۱۵ روز در کشتی «کونته ورد» بودیم و داشتیم می‌رفتیم. از ویلفرانش-سور-مر به همراه بلژیکی‌ها و یوگسلاوی‌ها سوار کشتی شدیم. تمرینات پایه‌مان را در پایین و تمریناتمان را روی عرشه انجام می‌دادیم. مربی اصلاً در مورد تاکتیک‌ها صحبت نکرد ...

لوسین لوران[۱۸]

رومانیایی‌ها در جنوا، ایتالیا سوار کشتی اس‌اس کونته ورد شدند؛ فرانسوی‌ها و یوگسلاوها در ۲۱ ژوئن ۱۹۳۰ در ویلفرانش-سور-مر، فرانسه سوار شدند؛[۱۹] و بلژیکی‌ها در بارسلونا، اسپانیا سوار شدند.[۲۰] کشتی کونته ورده، ریمه، جام و سه داور اروپایی تعیین‌شده را حمل می‌کرد: جان لانگنوس و هنری کریستوف بلژیکی، به همراه توماس بالوی، یک پاریسی که احتمالاً انگلیسی بوده است. تیم برزیلی هنگام پهلوگیری قایق در ریو دو ژانیرو در ۲۹ ژوئن و قبل از رسیدن به اروگوئه در ۴ ژوئیه، سوار شدند.[۱۴] توپ رسمی مورد استفاده برای این مسابقات تی-مدل بود.[۲۱]

فهرست تیم‌های دعوت شده

[ویرایش]
اطلاعات بیشتر: ترکیب تیم‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰

۱۶ تیم بعدی قرار بود در مسابقات نهایی به رقابت بپردازند. با این حال، به دلیل انصراف مصر، ژاپن و سیام، ۱۳ تیم شرکت کردند.

ورزشگاه‌ها

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: میزبان‌های جام جهانی فوتبال

ایتالیا، سوئد، هلند، اسپانیا، مجارستان و اروگوئه همگی درخواست میزبانی این رویداد را ارائه کردند. پس از آنکه سایر کشورها پیشنهاد خود را پس گرفتند، پیشنهاد اروگوئه به عنوان گزینه قطعی انتخاب شد.[۸][۲۲]

تمام مسابقات در مونته‌ویدئو برگزار شد. سه ورزشگاه مورد استفاده قرار گرفت: ورزشگاه سنتناریو، ورزشگاه پاکیتوس و ورزشگاه گران پارک سنترال. ورزشگاه سنتناریو هم برای این مسابقات و هم به عنوان جشن صدمین سالگرد استقلال اروگوئه ساخته شد. این ورزشگاه که توسط خوان اسکاسو طراحی شده بود،[۱۶] ورزشگاه اصلی این مسابقات بود و ریمه از آن به عنوان "معبد فوتبال" یاد می‌کرد.[۲۳] این ورزشگاه با ظرفیت ۹۰،۰۰۰ نفر، بزرگترین ورزشگاه فوتبال در خارج از جزایر بریتانیا بود.[۱۷] این ورزشگاه میزبان ۱۰ مسابقه از ۱۸ مسابقه، از جمله نیمه نهایی و فینال بود. با این حال، برنامه ساخت و ساز به دلیل زمستان بارانی با عجله و به تأخیر افتاد، بنابراین سنتناریو تا پنج روز پس از شروع مسابقات آماده استفاده نبود.[۲۴] مسابقات اولیه در ورزشگاه‌های کوچک‌تری که معمولاً توسط باشگاه‌های فوتبال مونته‌ویدئو، ناسیونال و پنیارول استفاده می‌شدند، یعنی ورزشگاه ۲۰،۰۰۰ نفری گران پارک سنترال و پاکیتوس برگزار شد.[۲۵]

مونته‌ویدئو
ورزشگاه سنتناریو ورزشگاه گران پارک سنترال ورزشگاه پاکیتوس
۳۴°۵۳′۴۰″ جنوبی ۵۶°۹′۱۰″ غربی / ۳۴٫۸۹۴۴۴°جنوبی ۵۶٫۱۵۲۷۸°غربی / -34.89444; -56.15278 (Estadio Centenario) ۳۴°۵۴′۴″ جنوبی ۵۶°۹′۳۲″ غربی / ۳۴٫۹۰۱۱۱°جنوبی ۵۶٫۱۵۸۸۹°غربی / -34.90111; -56.15889 (Estadio Gran Parque Central) ۳۴°۵۴′۱۸″ جنوبی ۵۶°۹′۲۲″ غربی / ۳۴٫۹۰۵۰۰°جنوبی ۵۶٫۱۵۶۱۱°غربی / -34.90500; -56.15611 (Estadio Pocitos)
ظرفیت: ۹۰٬۰۰۰ ظرفیت: ۲۰٬۰۰۰ ظرفیت: ۱۰٬۰۰۰


جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ (Montevideo)


داوران

[ویرایش]

پانزده داور در این مسابقات شرکت کردند: چهار اروپایی - دو بلژیکی (هنری کریستوف و جان لانگنوس)، یک فرانسوی (توماس بالوی) و یک رومانیایی (کنستانتین رادولسکو، همچنین مربی تیم رومانیایی)،[۲۶] و یازده نفر از قاره آمریکا - در میان آنها شش اروگوئه‌ای. برای از بین بردن اختلافات در اجرای قوانین بازی، داوران به یک جلسه کوتاه دعوت شدند تا متناقض‌ترین مسائل ممکن را حل کنند.[۲۷]

از بین تمام انتصابات داوری، دو انتصابی که بیشترین توجه را به خود جلب کردند، انتصاب گیلبرتو د آلمیدا رگو در مسابقه بین آرژانتین و فرانسه بود که در آن داور برزیلی شش دقیقه زودتر بازی را به پایان رساند و انتصاب اولیسس ساوسدو بولیویایی در دیدار آرژانتین و مکزیک که آرژانتین با نتیجه ۶–۳ به پیروزی رسید. در طول بازی، ساوسدو که مربی بولیوی نیز بود،[۲۶] سه پنالتی اعلام کرد.

در زیر لیست داورانی که به عنوان داور و خط نگهدار خدمت می‌کنند، آمده است. مسئولینی که با حروف کج مشخص شده‌اند، فقط به عنوان خط‌نگهدار در طول مسابقات استخدام شده بودند.

فرمت و قرعه‌کشی

[ویرایش]

۱۳ تیم در چهار گروه قرار گرفتند که گروه ۱ شامل چهار تیم و گروه دیگر شامل سه تیم بود. هر گروه به صورت نوبت‌گردشی بازی کرد و چهار تیم برتر گروه‌ها به مرحله نیمه نهایی حذفی راه یافتند.

اروگوئه، آرژانتین، برزیل و ایالات متحده در قرعه‌کشی سیدبندی شدند و از هم جدا ماندند؛[۲۵] که پس از ورود همه تیم‌ها در مونته‌ویدئو برگزار شد.[۲۸]

از آنجایی که هیچ بازی مقدماتی وجود نداشت، دو مسابقه افتتاحیه این مسابقات اولین بازی‌های جام جهانی بودند که به طور همزمان در ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۰ برگزار شدند. فرانسه مکزیک را با نتیجه ۴–۱ در ورزشگاه پاکیتوس شکست داد، در حالی که ایالات متحده بلژیک را همزمان با نتیجه ۳–۰ در ورزشگاه گران پارک سنترال شکست داد. لوسین لوران از فرانسه زننده اولین گل جام جهانی بود.[۲۹]

خلاصه مسابقات

[ویرایش]

گروه ۱

[ویرایش]

ما با مکزیک بازی داشتیم و برف می‌بارید، چون در نیمکره جنوبی زمستان بود. یکی از هم‌تیمی‌هایم توپ را در مرکز زمین قرار داد و من با دقت مسیر آن را دنبال کردم و با پای راستم آن را والی زدم. همه خوشحال بودند اما همه ما روی زمین غلت نزدیم - هیچ‌کس متوجه نشد که تاریخ در حال ساخته شدن است. یک دست دادن سریع و ما به بازی ادامه دادیم. و هیچ امتیازی هم نداشتیم؛ در آن روزها همه ما آماتور بودیم، درست تا آخر.

لوسین لوران[۱۸]

گروه اول تنها گروهی بود که شامل چهار تیم بود: آرژانتین، شیلی، فرانسه و مکزیک. دو روز پس از پیروزی فرانسه بر مکزیک، آنها با آرژانتین، تیم محبوب گروه، روبرو شدند. مصدومیت‌ها مانع پیشرفت فرانسه شد؛ دروازه‌بان الکس تپوت پس از ۲۰ دقیقه مجبور به ترک زمین شد و لوران، پس از تکل شدید لویس مونتی، بیشتر بازی را لنگان‌لنگان گذراند. با این حال، آنها بیشتر بازی را تحمل کردند و تنها در دقیقه ۸۱ مغلوب گلی شدند که از روی ضربه آزاد مونتی به ثمر رسید.[۳۰] این بازی با جنجال داوری همراه بود، زمانی که داور آلمیدا رگو شش دقیقه زودتر سوت پایان را به اشتباه زد و مارسل لانگیلر فرانسوی از روی دروازه حریف بیرون رفت. بازی تنها پس از اعتراض بازیکنان فرانسه از سر گرفته شد.[۳۱] اگرچه فرانسه در ۴۸ ساعت دو بار بازی کرده بود، شیلی هنوز اولین بازی خود را انجام نداده بود. آنها روز بعد با مکزیک روبرو شدند و به راحتی با نتیجه ۳–۰ پیروز شدند.[۳۲]

بازی آخر فرانسه، مقابل شیلی، اولین ضربه پنالتی جام جهانی را به همراه داشت. اولین دروازه‌بانی که پنالتی را مهار کرد، تپوت از فرانسه در ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۰ بود که در دقیقه ۳۰ بازی، ضربه کارلوس ویدال از شیلی را مهار کرد.[۳۳] در دومین مسابقه آرژانتین، مقابل مکزیک، سه ضربه پنالتی اعلام شد. در همان مسابقه در ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۰، اسکار بنفایلیو از مکزیک در دقیقه ۲۳ بازی، پنالتی دیگری را در مقابل فرناندو پتناستر از آرژانتین مهار کرد.[۳۳] گیرمو استابیله در اولین بازی بین‌المللی خود هت‌تریک کرد[۳۴] و آرژانتین با وجود غیبت کاپیتان خود مانوئل فریرا که برای شرکت در آزمون وکالت به بوئنوس آیرس بازگشته بود، ۶–۳ پیروز شد.[۳۵] صعود به مرحله نهایی این گروه با مسابقه نهایی آرژانتین و شیلی که به ترتیب فرانسه و مکزیک را شکست داده بودند، تعیین شد. این بازی با درگیری ناشی از خطای مونتی روی آرتورو تورس به هم خورد.[۳۱] آرژانتین با نتیجه ۳–۱ همسایه خود را شکست داد و به نیمه نهایی راه یافت.[۳۶]

گروه ۲

[ویرایش]

گروه دوم شامل برزیل، بولیوی و یوگسلاوی بود. انتظار می‌رفت برزیل، تیم اول گروه، صعود کند، اما در بازی افتتاحیه گروه، به طور غیرمنتظره‌ای با نتیجه ۲–۱ مغلوب یوگسلاوی شد.[۳۷] بولیوی که در این مسابقات حضور داشت، پیش از این هرگز در یک بازی بین‌المللی پیروز نشده بود. در بازی افتتاحیه، آنها با پوشیدن پیراهن‌هایی که هر کدام با یک حرف واحد مزین شده بودند، به میزبان ادای احترام کردند و عبارت "ویوا اروگوپه" را به عنوان خط حمله تیم خود نوشتند.[۳۸] هر دو بازی بولیوی از الگوی مشابهی پیروی کردند، یک شروع امیدوارکننده به تدریج به شکست سنگین تبدیل شد. در مقابل یوگسلاوی، آنها یک ساعت قبل از دریافت گل مقاومت کردند، اما تا سوت پایان چهار گل عقب بودند.[۳۲] بدشانسی نقش خود را ایفا کرد؛ چندین گل بولیوی مردود اعلام شد.[۳۸] در مقابل برزیل، زمانی که هر دو تیم فقط به غرور خود تکیه کرده بودند، نتیجه در نیمه اول ۱–۰ به نفع برزیل بود. برزیل در نیمه دوم سه گل دیگر به ثمر رساند که دو گل از آنها توسط پرگینیو، بازیکن چند رشته‌ای، به ثمر رسید.[۳۹] یوگسلاوی به نیمه نهایی راه یافت.[۳۶]

گروه ۳

[ویرایش]

اروگوئه میزبان در گروهی با پرو و ​​رومانی قرار داشت. بازی افتتاحیه این گروه با اخراج پلاسیدو گالیندو از پرو در مقابل رومانی، اولین اخراج بازیکن از مسابقات را به همراه داشت. رومانیایی‌ها تاوان برتری یک نفره خود را دادند؛ پیروزی ۳–۱ آنها شامل دو گل دیرهنگام و سریع‌ترین گل مسابقات بود؛ آدالبرت دسو تنها پس از ۵۰ ثانیه دروازه حریف را باز کرد.[۲۱][۴۰] این مسابقه کمترین تماشاگر را در تاریخ جام جهانی داشت. تعداد تماشاگران رسمی ۲،۴۵۹ نفر بود، اما رقم واقعی به طور کلی حدود ۳۰۰ نفر در نظر گرفته می‌شود.[۴۰]

به دلیل تاخیر در ساخت و ساز در ورزشگاه سنتناریو، اولین مسابقه اروگوئه تا پنج روز پس از شروع مسابقات برگزار نشد. این اولین مسابقه‌ای بود که در سنتناریو برگزار می‌شد و قبل از آن مراسمی به افتخار جشن‌های صدمین سالگرد اروگوئه برگزار شد. تیم اروگوئه چهار هفته قبل از مسابقه را در یک اردوی تمرینی گذراند که در آن نظم و انضباط سختگیرانه‌ای اعمال می‌شد. دروازه‌بان آندرس مازالی به دلیل نقض مقررات منع رفت و آمد برای ملاقات با همسرش از تیم کنار گذاشته شد.[۴۱] صد سال پس از تدوین اولین قانون اساسی اروگوئه، میزبان در یک بازی نزدیک مقابل پرو پیروز شد.[۴۲] این نتیجه توسط مطبوعات اروگوئه‌ای به عنوان یک عملکرد ضعیف تلقی شد.[۴۳] عملکرد دروازه‌بان پرو، خورخه پاردون، به ویژه مورد تحسین ناظران بی‌طرف قرار گرفت.[۴۱] اروگوئه متعاقباً رومانی را به راحتی شکست داد و با زدن چهار گل در نیمه اول، با نتیجه ۴–۰ پیروز شد.[۳۶]

گروه ۴

[ویرایش]

گروه چهارم شامل بلژیک، پاراگوئه و ایالات متحده بود. تیم آمریکا که تعداد قابل توجهی بازیکن جدید داشت، توسط یک منبع ناشناس در تیم فرانسه به عنوان "پرتاب‌کنندگان شوت" ​​لقب گرفته بود.[۲۲] آنها اولین حریف خود، بلژیک، را با نتیجه ۳–۰ شکست دادند. هر دو تیم در اوایل بازی به دلیل باران شدید و بارش برف قبل از اینکه ایالات متحده کنترل بازی را به دست بگیرد، با مشکل مواجه شدند. گزارش‌های بلژیکی از وضعیت زمین و تصمیمات داوری ابراز نارضایتی کردند و ادعا کردند که گل دوم آفساید بوده است.[۴۴] دومین مسابقه این گروه که در شرایط بادخیز برگزار شد،[۴۵] شاهد اولین هت‌تریک مسابقات بود که توسط برت پیتنود از ایالات متحده مقابل پاراگوئه به ثمر رسید. تا ۱۰ نوامبر ۲۰۰۶، اولین هت‌تریکی که فیفا آن را به عنوان هت‌تریک تایید کرد، توسط استابیله از آرژانتین، دو روز پس از پاتناد، به ثمر رسید. با این حال، در سال ۲۰۰۶، فیفا اعلام کرد که ادعای پیتنود مبنی بر اولین هت‌تریک‌کننده معتبر است، زیرا گلی که قبلاً به هم‌تیمی‌اش تام فلوری نسبت داده شده بود، دوباره به پیتنود نسبت داده شد.[۴۶][۴۷] با قطعی شدن صعود ایالات متحده، بازی آخر گروه کاملاً بی‌نتیجه بود. پاراگوئه با نتیجه ۱–۰ بلژیک را شکست داد.[۳۲]

نیمه نهایی

[ویرایش]

چهار تیم برتر گروه، آرژانتین، یوگسلاوی، اروگوئه و ایالات متحده، به نیمه نهایی راه یافتند. دو مسابقه نیمه نهایی نتایج یکسانی داشتند. اولین نیمه نهایی بین ایالات متحده و آرژانتین در زمینی بارانی برگزار شد. تیم ایالات متحده که شش بازیکن متولد بریتانیا داشت، پس از ۱۰ دقیقه، هافبک خود، رافائل تریسی، را به دلیل شکستگی پا از دست داد و مسابقه به خشونت کشیده شد.[۴۸] گل مونتی در نیمه اول، آرژانتین را با نتیجه ۱–۰ پیش انداخت. در نیمه دوم، قدرت تیم ایالات متحده تحت تأثیر سرعت حملات آرژانتین قرار گرفت و مسابقه با نتیجه ۶–۱ به نفع آرژانتین به پایان رسید.[۴۹]

در نیمه نهایی دوم، سایه‌هایی از مسابقه المپیک تابستانی ۱۹۲۴ بین یوگسلاوی و اروگوئه وجود داشت. با این حال، در اینجا، یوگسلاوی با گل دورده ووجادینوویچ به طرز غافلگیرکننده‌ای پیش افتاد. سپس اروگوئه با نتیجه ۲–۱ پیش افتاد. سپس کمی قبل از پایان نیمه اول، یک گل یوگسلاوی به دلیل آفساید بحث‌برانگیز مردود اعلام شد.[۳۷] میزبان در نیمه دوم سه گل دیگر به ثمر رساند تا با نتیجه ۶–۱ پیروز شود و پدرو سی هت‌تریک کرد.[۴۹]

مقام سوم و چهارم

[ویرایش]

بازی پلی‌آف که اکنون به صورت سنتی برای کسب مقام سوم برگزار می‌شود، تا سال ۱۹۳۴ برقرار نشده بود، بنابراین قالب جام جهانی ۱۹۳۰ به دلیل عدم تمایز بین تیم‌های سوم و چهارم منحصر به فرد است. منابع گاه‌به‌گاه، به ویژه یک بولتن فیفا از سال ۱۹۸۴، به اشتباه اشاره می‌کنند که یک مسابقه برای کسب مقام سوم برگزار شده و یوگسلاوی با نتیجه ۳–۱ پیروز شده است.[۵۰] روایت‌ها در مورد اینکه آیا در ابتدا یک مسابقه برای کسب مقام سوم برنامه‌ریزی شده بود یا خیر، متفاوت است. طبق کتابی که در سال ۲۰۰۹ توسط حیدر جواد نوشته شده است، یوگسلاوی از انجام مسابقه برای کسب مقام سوم خودداری کرد زیرا از داوری در نیمه نهایی خود مقابل اروگوئه ناراحت بودند.[۱]

در پایان مسابقات قهرمانی، کاپیتان‌های تیم ایالات متحده (تام فلوری)[۵۱] و یوگسلاوی (ملیتون ایکوویچ)[۵۲] هر دو مدال برنز دریافت کردند. با این حال، گزارش کمیته فنی فیفا در مورد جام جهانی ۱۹۸۶ شامل رتبه‌بندی کامل گذشته‌نگر همه تیم‌ها در تمام فینال‌های جام جهانی قبلی بود؛ این گزارش، ایالات متحده را به دلیل تفاضل گل بهتر در رکوردهای کاملاً یکسان، در رتبه سوم و یوگسلاوی را در رتبه چهارم قرار داد،[۲] روشی که از آن زمان توسط فیفا ادامه یافته است.[۳] در سال ۲۰۱۰، پسر کوستا هاجی، رئیس هیئت یوگسلاوی در جام جهانی ۱۹۳۰ و معاون رئیس اتحادیه فوتبال یوگسلاوی در آن زمان، ادعا کرد که یوگسلاوی، به عنوان یک تیم، یک مدال برنز دریافت کرده است که توسط خود هاجی و خانواده‌اش برای ۸۰ سال بعد حفظ شده است. به گفته این منبع، یوگسلاوی به دلیل شکست در نیمه نهایی مقابل قهرمان نهایی، اروگوئه، در رتبه سوم قرار گرفت.[۵۳][۵۴] با این حال، گزارش رسمی نشان می‌دهد که تیم ایالات متحده مقام سوم را کسب کرده است.[۳]

تیم یوگسلاوی با کسب مقام چهارم، بزرگترین موفقیت مشترک در تاریخ فوتبال جام جهانی بعدی یوگسلاوی و صربستان را به دست آورد، نتیجه‌ای که در سال ۱۹۶۲ تکرار شد.[۵۵]

فینال

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰
A worn, old brown football. One panel has space for stitches, but none are present.
Another aged ball, slightly lighter in colour and more worn. Near the top are five vertical stitches
به دلیل اختلاف نظر، در هر نیمه از یک توپ متفاوت استفاده شد که هر تیم یک توپ را انتخاب می‌کرد. توپ آرژانتین (بالا) برای نیمه اول و توپ اروگوئه (پایین) برای نیمه دوم استفاده شد.

پیروزی‌های قاطع اروگوئه و آرژانتین در نیمه نهایی به معنی تکرار مسابقه فینال المپیک ۱۹۲۸ بود که اروگوئه پس از تکرار، ۲–۱ پیروز شده بود.[۵۶]

فینال در تاریخ ۳۰ ژوئیه در ورزشگاه سنتناریو برگزار شد. با عبور هواداران آرژانتین از رودخانه با شعار جنگی ویکتوریا او مورته ("پیروزی یا مرگ")، احساسات در حوضه لا پلاتا به اوج خود رسید و هرگونه تردیدی در مورد اینکه آیا این مسابقات مورد توجه عموم قرار گرفته است یا خیر، از بین رفت. ده قایقی که برای حمل هواداران آرژانتین از بوئنوس آیرس به مونته‌ویدئو در نظر گرفته شده بود، ناکافی از آب درآمدند[۳۷] و تعداد زیادی قایق مختلف تلاش کردند از رودخانه عبور کنند. تخمین زده می‌شود ۱۰ تا ۱۵ هزار آرژانتینی این سفر را انجام دادند، اما بندر مونته‌ویدئو آنقدر شلوغ بود که بسیاری حتی قبل از شروع بازی به خشکی نرسیدند، چه برسد به ورزشگاه.[۵۷] در ورزشگاه، هواداران برای یافتن سلاح بازرسی شدند.[۵۸] دروازه‌ها ساعت هشت، شش ساعت قبل از شروع بازی، باز شدند و تا ظهر ورزشگاه پر از تماشاگر بود[۳۷] و تعداد رسمی تماشاگران ۹۳ هزار نفر بود.[۵۹] اختلاف نظر بر روند مسابقه سایه افکند، زیرا تیم‌ها بر سر اینکه چه کسی باید توپ مسابقه را تهیه کند، به توافق نرسیدند و فیفا را مجبور به مداخله کرد و مقرر شد که تیم آرژانتین توپ نیمه اول را تهیه کند و اروگوئه‌ای‌ها توپ نیمه دوم را خودشان تهیه کنند.[۲۲] اروگوئه یک تغییر در ترکیب نیمه نهایی خود ایجاد کرد. کاسترو جایگزین آنسلمو شد که به دلیل بیماری بازی را از دست داده بود.[۴۹] مونتی با وجود دریافت تهدید به مرگ در آستانه مسابقه، برای آرژانتین بازی کرد. داور مسابقه جان لانگنوس بلژیکی بود.

میزبان گل اول را توسط پابلو دورادو، شوت زمینی از سمت راست، به ثمر رساند.[۶۰] آرژانتین که توانایی پاسکاری بالایی از خود نشان می‌داد، واکنش محکمی نشان داد. ظرف هشت دقیقه آنها به شرایط مساوی بازگشتند؛ کارلوس پیوسل یک پاس عمقی از فریرا دریافت کرد، از یارگیر خود عبور کرد و بازی را به تساوی کشاند.[۶۰] کمی قبل از اینکه گیرمو استابیله، گلزن برتر مسابقات در نیمه اول، آرژانتین را با نتیجه ۲–۱ پیش بیندازد. کاپیتان اروگوئه، ناسازی، اعتراض کرد و مدعی شد که استابیله در آفساید بوده است، اما این اعتراض فایده‌ای نداشت.[۶۱] در نیمه دوم، اروگوئه به تدریج به بازی مسلط شد. کمی پس از اینکه استابیله دوباره فرصتی برای گلزنی از دست داد، اروگوئه با تعداد بیشتری حمله کرد و پدرو سی گل تساوی را به ثمر رساند.[۶۰] ده دقیقه بعد، گل سانتوس ایریارته اروگوئه را پیش انداخت و درست قبل از اینکه کاسترو در وقت قانونی بازی را تمام کند، نتیجه را ۴–۲ کرد تا پیروزی قطعی شود.[۶۱] لانگنوس یک دقیقه بعد بازی را به پایان رساند و اروگوئه عنوان قهرمانی جام جهانی را به جام قهرمانی المپیک خود اضافه کرد. ژول ریمه جام قهرمانی را که بعداً به نام او نامگذاری شد، به رائول ژوده، رئیس اتحادیه فوتبال اروگوئه، اهدا کرد.[۶۲] روز بعد در اروگوئه تعطیل ملی اعلام شد؛[۵۹] در بوئنوس آیرس، پایتخت آرژانتین، جمعیتی به کنسولگری اروگوئه سنگ پرتاب کردند.[۶۳] فرانسیسکو وارایو (که به عنوان مهاجم برای آرژانتین بازی می‌کرد) آخرین بازیکن فینال بود که در ۳۰ اوت ۲۰۱۰ درگذشت.[۶۴]

فرانسه، یوگسلاوی و ایالات متحده پس از این رقابت‌ها، همگی در آمریکای جنوبی بازی‌های دوستانه‌ای انجام دادند. برزیل در ۱ اوت با فرانسه، در ۱۰ اوت با یوگسلاوی و در ۱۷ اوت با ایالات متحده بازی کرد،[۶۵] در حالی که آرژانتین در ۳ اوت میزبان یوگسلاوی بود.[۶۶]

تفاضل گل کل اروگوئه ۱۲+ در چهار بازی، با میانگین ۳+ در هر مسابقه، همچنان بالاترین میانگین تفاضل گل در هر مسابقه را در بین قهرمانان جام جهانی و دومین تفاضل گل برتر در بین تمام شرکت‌کنندگان در فینال جام جهانی، پس از مجارستان در سال ۱۹۵۴، دارد.[۶۷]

مرحله گروهی

[ویرایش]

گروه ۱

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: گروه ۱ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰
رتبه تیم بازی برد مساوی باخت گل زده گل خورده گل تفاضل امتیاز صلاحیت
۱  آرژانتین ۳ ۳ ۰ ۰ ۱۰ ۴ ۶+ ۶ صعود به مرحله حذفی
۲  شیلی ۳ ۲ ۰ ۱ ۵ ۳ ۲+ ۴
۳  فرانسه ۳ ۱ ۰ ۲ ۴ ۳ ۱+ ۲
۴  مکزیک ۳ ۰ ۰ ۳ ۴ ۱۳ ۹− ۰
منبع: [نیازمند منبع]
فرانسه ۴–۱ مکزیک
لوران ۱۹'
لانگیلر ۴۰'
ماشینوت ۴۳'، ۸۷'		 گزارش کرینو ۷۰'
تماشاگران: ۴٫۴۴۴
داور: دومینگو لمباردی (اروگوئه)
آرژانتین ۱–۰ فرانسه
مونتی ۸۱' گزارش
تماشاگران: ۲۳٬۴۰۹
داور: آلمیدا رگو (برزیل)
شیلی ۳–۰ مکزیک
ویدال ۳'، ۶۵'
م. روزس ۵۲' (گل‌به‌خودی)		 گزارش
تماشاگران: ۹٬۲۴۹
داور: هنری کریستوف (بلژیک)
شیلی ۱–۰ فرانسه
سابایبر ۶۷'[۶۸] گزارش
تماشاگران: ۲٫۰۰۰
داور: آنیبال تیخادا (اروگوئه)
آرژانتین ۶–۳ مکزیک
استابیله ۸'، ۱۷'، ۸۰'
زوملزو ۱۲'، ۵۵'
وارایو ۵۳'		 گزارش روزس ۴۲' (پنالتی)، ۶۵'
گایون ۷۵'
تماشاگران: ۴۲٫۱۰۰
آرژانتین ۳–۱ شیلی
استابیله ۱۲'، ۱۳'
ایوارستو ۵۱'		 گزارش سابایبر ۱۵'[۶۸][۶۹]
تماشاگران: ۴۱٬۴۵۹

گروه ۲

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: گروه ۲ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰
رتبه تیم بازی برد مساوی باخت گل زده گل خورده گل تفاضل امتیاز صلاحیت
۱  یوگسلاوی ۲ ۲ ۰ ۰ ۶ ۱ ۵+ ۴ صعود به مرحله حذفی
۲  برزیل ۲ ۱ ۰ ۱ ۵ ۲ ۳+ ۲
۳  بولیوی ۲ ۰ ۰ ۲ ۰ ۸ ۸− ۰
منبع: ESPN
یوگسلاوی ۲–۱ برزیل
تیرنانیک ۲۱'
بک ۳۰'		 Report پرگینیو ۶۲'
ورزشگاه پارک سنترال, مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۲۴،۰۵۹
داور: آنیبال تیخادا (اروگوئه)
یوگسلاوی ۴–۰ بولیوی
ایوان بک ۶۰'، ۶۷'
ماریانوویچ ۶۵'
ووجادینوویچ ۸۵'[۷۰]		 Report
ورزشگاه پارک سنترال, مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۱۸،۳۰۶
داور: فرانسیسکو ماتئوچی (اروگوئه)
برزیل ۴–۰ بولیوی
مدراتو ۳۷'، ۷۳'
پرگینیو ۵۷'، ۸۳'		 Report
ورزشگاه سنتناریو, مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۲۵،۴۶۶
داور: توماس بالوی (فرانسه)

گروه ۳

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: گروه ۳ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰
رتبه تیم بازی برد مساوی باخت گل زده گل خورده گل تفاضل امتیاز صلاحیت
۱  اروگوئه (H) ۲ ۲ ۰ ۰ ۵ ۰ ۵+ ۴ صعود به مرحله حذفی
۲  رومانی ۲ ۱ ۰ ۱ ۳ ۵ ۲− ۲
۳  پرو ۲ ۰ ۰ ۲ ۱ ۴ ۳− ۰
منبع: ESPN
(H) میزبان
رومانی ۳–۱ پرو
دسو ۱'[۷۱]
استنچیو ۷۹'[۷۱]
کواکس ۸۹'[۷۱]		 Report د سوزا ۷۵'
ورزشگاه پاکیتوس، مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۲،۵۴۹
داور: آلبرتو وارنکن (شیلی)
اروگوئه ۱–۰ پرو
کاسترو ۶۵' Report
ورزشگاه سنتناریو، مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۵۷،۷۳۵
اروگوئه ۴–۰ رومانی
دورادو ۷'
اسکارونه ۲۶'[۷۱]
آنسلمو ۳۱'
سی ۳۵'[۷۱]		 Report
ورزشگاه سنتناریو، مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۷۰،۰۲۲
داور: آلمیدا رگو (برزیل)

گروه ۴

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: گروه ۴ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰
رتبه تیم بازی برد مساوی باخت گل زده گل خورده گل تفاضل امتیاز صلاحیت
۱  ایالات متحده آمریکا ۲ ۲ ۰ ۰ ۶ ۰ ۶+ ۴ صعود به مرحله حذفی
۲  پاراگوئه ۲ ۱ ۰ ۱ ۱ ۳ ۲− ۲
۳  بلژیک ۲ ۰ ۰ ۲ ۰ ۴ ۴− ۰
منبع: ESPN
ایالات متحده آمریکا ۳–۰ بلژیک
مک‌گی ۲۳'[۷۲]
فلوری ۴۵'[۷۲]
پیتنود ۶۹'[۷۲]		 Report
ورزشگاه پارک سنترال، مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۱۸،۳۴۶
داور: خوزه ماسیاس (آرژانتین)
ایالات متحده آمریکا ۳–۰ پاراگوئه
پیتنود ۱۰'، ۱۵'، ۵۰'[۷۳] Report
ورزشگاه پارک سنترال، مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۱۸،۳۰۶
داور: خوزه ماسیاس (آرژانتین)
پاراگوئه ۱–۰ بلژیک
وارگاس پنا ۴۰'[۷۲] Report
ورزشگاه سنتناریو، مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۱۲،۰۰۰
داور: ریکاردو والارینو (اروگوئه)

مرحله حذفی

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: مرحله حذفی جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰

نمودار

[ویرایش]
  نیمه نهایی فینال
             
۲۷ ژوئیه – مونته‌ویدئو (سنتناریو)
  اروگوئه ۶  
  یوگسلاوی ۱  
 
۳۰ ژوئیه – مونته‌ویدئو (سنتناریو)
      اروگوئه ۴
    آرژانتین ۲
۲۶ ژوئیه – مونته‌ویدئو (سنتناریو)
  آرژانتین ۶
  ایالات متحده آمریکا ۱  


نیمه نهایی

[ویرایش]
آرژانتین ۶–۱ ایالات متحده آمریکا
مونتی ۲۰'
سکوپلی ۵۶'
استابیله ۶۹'، ۸۷'
پیوسل ۸۰'، ۸۵'		 Report براون ۸۹'
تماشاگران: ۷۲،۸۸۶



اروگوئه ۶–۱پادشاهی یوگسلاوی یوگسلاوی
سی ۱۸'، ۶۷'، ۷۲'
آنسلمو ۲۰'، ۳۱'
ایریارته ۶۱'		 Report ووجادینوویچ ۴'
ورزشگاه سنتناریو، مونته‌ویدئو
تماشاگران: ۷۹،۸۶۷
داور: آلمیدا رگو (برزیل)

فینال

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰


اروگوئه ۴–۲ آرژانتین
دورادو ۱۲'
سی ۵۷'
ایریارته ۶۸'
کاسترو ۸۹'		 گزارش پیوسل ۲۰'
استابیله ۳۷'
تماشاگران: ۶۸،۳۴۶


گلزنان

[ویرایش]

۷۰ گل در ۱۸ مسابقه به ثمر رسید که به‌طور میانگین برابر است با ۳٫۸۹ گل به ازای هر مسابقه.

۸ گل

۵ گل

۴ گل

۳ گل

۲ گل

۱ گل

۱ گل‌به‌خودی

چندین گل وجود دارد که جزئیات آماری آنها مورد اختلاف است. گلزنان و زمان‌های استفاده شده در اینجا، همان آمار رسمی فیفا هستند. برخی منابع دیگر، مانند RSSSF، گلزن، زمان یا هر دو را متفاوت ذکر می‌کنند.[۳۶][۷۴]

رتبه‌بندی گذشته‌نگر فیفا

[ویرایش]

در سال ۱۹۸۶، فیفا گزارشی منتشر کرد که تمام تیم‌های حاضر در هر جام جهانی را تا سال ۱۹۸۶ و از جمله آن، بر اساس پیشرفت در رقابت‌ها، نتایج کلی و کیفیت حریفان، رتبه‌بندی می‌کرد.[۵۵][۲] رتبه‌بندی مسابقات ۱۹۳۰ به شرح زیر بود:

ر تیم گ ب پ م ش گ‌ز گ‌خ ت‌گ ام
۱  اروگوئه ۳ ۴ ۴ ۰ ۰ ۱۵ ۳ +۱۲ ۸
۲  آرژانتین ۱ ۵ ۴ ۰ ۱ ۱۸ ۹ +۹ ۸
۳  ایالات متحده آمریکا ۴ ۳ ۲ ۰ ۱ ۷ ۶ +۱ ۴
۴  یوگسلاوی ۲ ۳ ۲ ۰ ۱ ۷ ۷ ۰ ۴
شکست در مرحله گروهی
۵  شیلی ۱ ۳ ۲ ۰ ۱ ۵ ۳ +۲ ۴
۶  برزیل ۲ ۲ ۱ ۰ ۱ ۵ ۲ +۳ ۲
۷  فرانسه ۱ ۳ ۱ ۰ ۲ ۴ ۳ +۱ ۲
۸  رومانی ۳ ۲ ۱ ۰ ۱ ۳ ۵ −۲ ۲
۹  پاراگوئه ۴ ۲ ۱ ۰ ۱ ۱ ۳ −۲ ۲
۱۰  پرو ۳ ۲ ۰ ۰ ۲ ۱ ۴ −۳ ۰
۱۱  بلژیک ۴ ۲ ۰ ۰ ۲ ۰ ۴ −۴ ۰
۱۲  بولیوی ۲ ۲ ۰ ۰ ۲ ۰ ۸ −۸ ۰
۱۳  مکزیک ۱ ۳ ۰ ۰ ۳ ۴ ۱۳ −۹ ۰

نکات

[ویرایش]
  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ اگرچه تا ۱۹۳۴ بازی پلی‌آف برای کسب مقام سوم در جام جهانی برگزار نشد، اما روایت‌ها در مورد اینکه آیا در ابتدا قرار بود مسابقه‌ای برای کسب مقام سوم برگزار شود یا خیر، متفاوت است. برخی منابع اظهار می‌کنند که یوگسلاوی به دلیل ناراحتی از داوری در بازی نیمه نهایی مقابل اروگوئه، از برگزاری مسابقه برای کسب مقام سوم خودداری کرد.[۱] گزارش کمیته فنی فیفا در مورد جام جهانی ۱۹۸۶ شامل رتبه‌بندی کامل گذشته‌نگر همه تیم‌ها در تمام فینال‌های جام جهانی قبلی بود؛ این گزارش ایالات متحده را به دلیل تفاضل گل بهتر در رتبه سوم و یوگسلاوی را در رتبه چهارم قرار داد،[۲] که از آن زمان تاکنون توسط فیفا ادامه یافته است.[۳][۴]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Jawad, Hyder (2009). Four Weeks In Montevideo: The Story of World Cup 1930. West Sussex: Seventeen Media & Publishing. p. 105. ISBN 978-0956377401.
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ "Permanent Table" (PDF). FIFA World Cup México '86 – Technical Report. 1986. p. 230. Archived from the original (PDF) on 15 June 2010. Retrieved 11 July 2010.
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ "Final Tournament Standings". 1930 FIFA World Cup Uruguay. FIFA. Archived from the original on 17 June 2020. Retrieved 14 June 2014.
  4. ↑ "Fact Sheet: FIFA World Cup All-time Ranking 1930–2014" (PDF). FIFA. Archived (PDF) from the original on 8 April 2020. Retrieved 8 April 2020.
  5. ↑ Glanville, p. 15
  6. ↑ "Jules Rimet and the Birth of the World Cup". Sky History. Retrieved 13 January 2023.
  7. ↑ FIFA, p. 13
  8. ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ "History of FIFA – The first FIFA World Cup". FIFA. Archived from the original on 29 April 2015. Retrieved 14 June 2014.
  9. ↑ "FIFA World Cup Origin" (PDF). FIFA. Archived from the original (PDF) on 15 June 2010. Retrieved 1 October 2020.
  10. ↑ Hunt, Chris (2006). World Cup Stories: The history of the FIFA World Cup. Ware: Interact. p. 10. ISBN 0-9549819-2-8.
  11. ↑ "Uruguay 1930". FourFourTwo magazine. Archived from the original on 19 August 2007. Retrieved 20 June 2009.
  12. ↑ Benjamin, Brian (4 September 2014). "The Story of the 1930 World Cup". Retrieved 16 January 2023.
  13. ↑ Langton, James (2 December 2022). "'Dead' player gatecrashing own wake capped off the first and weirdest World Cup". The National News. Retrieved 2 December 2022.
  14. ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ "FIFA World Cup – Classic Moments from FIFA World Cup History". FIFA. Archived from the original on 26 April 2006. Retrieved 14 June 2009.
  15. ↑ Seddon (2005), pp. 8–9
  16. ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ Goldblatt (2008), p. 248
  17. ↑ ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ Goldblatt (2008), p. 249
  18. ↑ ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ Vautrot, Michel (17 June 1998). "A historical link with the Franche-Comté". FIFA. Archived from the original on 8 June 2008. Retrieved 14 June 2009.
  19. ↑ "1930 FIFA World Cup Uruguay". FIFA. Archived from the original on 2 February 2009. Retrieved 15 June 2009.
  20. ↑ Lara, Miguel A. "Uruguay, allí nació la historia". Marca.com Archive (به اسپانیایی). Marca.com. Archived from the original on 27 May 2009. Retrieved 14 June 2009.
  21. ↑ ۲۱٫۰ ۲۱٫۱ FIFA, p. 17
  22. ↑ ۲۲٫۰ ۲۲٫۱ ۲۲٫۲ "World Cup History – Uruguay 1930". BBC Sport. BBC. 11 April 2002. Retrieved 14 June 2009.
  23. ↑ Dunning, Eric; Malcolm, Dominic (2003). Sport. Routledge. p. 46. ISBN 978-0-415-26292-7.
  24. ↑ Glanville (2005), p. 16
  25. ↑ ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ Glanville (2005), p. 17
  26. ↑ ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ "25 datos sobre la Copa Mundial de la FIFA" (PDF). Archived from the original (PDF) on 4 March 2016. Retrieved 20 August 2011.
  27. ↑ "I Campeonato "Uruguay 1930"". Archived from the original on 23 November 2007. Retrieved 20 August 2011.
  28. ↑ "History of the World Cup draw" (PDF). FIFA. Archived from the original (PDF) on 23 July 2013. Retrieved 14 June 2009.
  29. ↑ Molinaro, John F. "Lucien Laurent: The World Cup's First Goal Scorer". CBC Sports. Canadian Broadcasting Corporation. Retrieved 14 June 2014.
  30. ↑ Freddi, Cris (2006). Complete Book of the World Cup 2006. London: HarperCollins. p. 3. ISBN 0-00-722916-X.
  31. ↑ ۳۱٫۰ ۳۱٫۱ Glanville (2005), p. 18
  32. ↑ ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ ۳۲٫۲ Crouch (2002), p. 6
  33. ↑ ۳۳٫۰ ۳۳٫۱ "History of World Cup". Millingstein's. Archived from the original on 22 February 2014. Retrieved 15 January 2023.
  34. ↑ "1930 Golden Boot – Guillermo Stabile". Sky Sports. Archived from the original on 29 August 2006. Retrieved 20 June 2009. (archive.org mirror)
  35. ↑ Seddon (2005), p. 5
  36. ↑ ۳۶٫۰ ۳۶٫۱ ۳۶٫۲ ۳۶٫۳ "Match Centre 1930 FIFA World Cup". FIFA. Retrieved 13 January 2023.
  37. ↑ ۳۷٫۰ ۳۷٫۱ ۳۷٫۲ ۳۷٫۳ Glanville (2005), p. 19
  38. ↑ ۳۸٫۰ ۳۸٫۱ Freddi (2006), p. 5
  39. ↑ Freddi (2006), p. 6
  40. ↑ ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ Freddi (2006), p. 7
  41. ↑ ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ Freddi (2006), p. 8
  42. ↑ Moor, Dave. "FIFA World Cup 1930 Group 3". historical kits.co.uk. Retrieved 17 January 2023.
  43. ↑ Davison, Dan (24 November 2017). "How Uruguay Lifted the 1930 World Cup". These Football Times. Retrieved 17 January 2023.
  44. ↑ Helms, Andrew (1 July 2014). "USA 3, Belgium 0! Or, Looking for Hope in the 1930 World Cup". The New Republic. Retrieved 17 January 2023.
  45. ↑ Freddi (2006), p. 9
  46. ↑ "American Bert Patenaude credited with first hat trick in FIFA World Cup history". FIFA. Archived from the original on 15 April 2014. Retrieved 14 June 2014.
  47. ↑ Jose, Colin. "The first World Cup hat trick". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Archived from the original on 4 November 2009. Retrieved 3 December 2009.
  48. ↑ Lisi, Clemente Angelo (2007). A history of the World Cup: 1930–2006. Lanham, Maryland: Scarecrow Press. pp. 16–17. ISBN 978-0-8108-5905-0. Retrieved 26 April 2011.
  49. ↑ ۴۹٫۰ ۴۹٫۱ ۴۹٫۲ Crouch (2006), p. 11.
  50. ↑ "World Cup 1930 finals". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Archived from the original on 2 June 2009. Retrieved 14 June 2009.
  51. ↑ "George Cohen's 1966 World Cup Final Shirt Leads Christie's Summer Sale of Sports Memorabilia" (PDF). Christie's. 16 May 2006. Retrieved 17 January 2023.
  52. ↑ "Sačuvana medalja Moše Marjanovića". Politika. 15 January 2011. Archived from the original on 17 October 2013. Retrieved 16 January 2023.
  53. ↑ Медаља из дома Хаџијевих сведочи да смо били трећи на Мундијалу (به صربی). Politika. Archived from the original on 3 May 2010. Retrieved 1 May 2010.
  54. ↑ "Još uvek sjaji bronza iz Montevidea" (به صربی). Blic. Archived from the original on 23 June 2010. Retrieved 25 May 2010.
  55. ↑ ۵۵٫۰ ۵۵٫۱ "FIFA World Cup: Milestones, facts & figures. Statistical Kit 7" (PDF). FIFA. 26 March 2013. Archived from the original (PDF) on 21 May 2013.
  56. ↑ "In Amsterdam in 1928, the football masters were Uruguayan". International Olympic Committee. 30 March 2021. Retrieved 18 January 2023.
  57. ↑ Goldblatt (2008), p. 250
  58. ↑ Freddi (2006), p. 11
  59. ↑ ۵۹٫۰ ۵۹٫۱ "FIFA World Cup Origin" (PDF). FIFA. Archived from the original (PDF) on 15 June 2010. Retrieved 17 November 2009.
  60. ↑ ۶۰٫۰ ۶۰٫۱ ۶۰٫۲ Freddi (2006), p. 12.
  61. ↑ ۶۱٫۰ ۶۱٫۱ Glanville (2005), p. 20
  62. ↑ Freddi (2006), p. 13.
  63. ↑ Glanville (2005), p. 21
  64. ↑ "El gol está de luto". Olé (به اسپانیایی). 30 August 2010. Archived from the original on 7 September 2017. Retrieved 30 August 2010.
  65. ↑ "Seleção Brasileira (Brazilian National Team) 1923–1932". RSSSF Brazil. Archived from the original on 14 August 2007. Retrieved 20 June 2009.
  66. ↑ Pelayes, Héctor Darío. "Argentina national Team archive". RSSSF. Archived from the original on 3 June 2009. Retrieved 14 June 2009.
  67. ↑ Parkes, Dustin (28 April 2014). "What Happened at the 1930 World Cup?". The Score. Penn Entertainment. Retrieved 18 January 2023.
  68. ↑ ۶۸٫۰ ۶۸٫۱ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام RSSSF وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  69. ↑ RSSSF زنندهٔ این گل را کارلوس ویدال می‌داند
  70. ↑ This is one of several goals for which the statistical details are disputed. The goalscorers and timings used here are those of FIFA, the official record. Some other sources, such as RSSSF, state a different scorer, timing, or both. See "World Cup 1930 finals". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Retrieved 15 August 2010.
  71. ↑ ۷۱٫۰ ۷۱٫۱ ۷۱٫۲ ۷۱٫۳ ۷۱٫۴ This is one of several goals for which the statistical details are disputed. The goalscorers and timings used here are those of FIFA, the official record. Some other sources, such as RSSSF, state a different scorer, timing, or both. See "World Cup 1930 finals". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Retrieved 15 August 2010.
  72. ↑ ۷۲٫۰ ۷۲٫۱ ۷۲٫۲ ۷۲٫۳ This is one of several goals for which the statistical details are disputed. The goalscorers and timings used here are those of FIFA, the official record. Some other sources, such as RSSSF, state a different scorer, timing, or both. See "World Cup 1930 finals". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Retrieved 15 August 2010.
  73. ↑ FIFA initially credited the goal in the 15th minute to Tom Florie, but changed it to Patenaude in 2006. During previous years, it was also listed as an own goal by Aurelio González (RSSSF).
  74. ↑ "World Cup 1930 finals". Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Retrieved 15 August 2010.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ موجود است.
مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ در ویکی‌گفتاورد موجود است.
ویکی‌سفر یک راهنمای سفر برای جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ دارد.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=جام_جهانی_فوتبال_۱۹۳۰&oldid=43101725»