جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲
جزئیات مسابقات
کشور میزباناسپانیا اسپانیا
تاریخ برگزاری۱۳ ژوئن۱۱ ژوئیه ۱۹۸۲
۲۳ خرداد۲۰ تیر ۱۳۶۱
شمار تیم‌ها۲۴
رده‌بندی نهایی
 ایتالیا (سومین عنوان)
نایب‌قهرمان آلمان غربی
جایگاه سوم لهستان
جایگاه چهارم فرانسه
آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده۵۲
گل‌های زده شده۱۴۶ (۲٫۸۱ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران۲٬۱۰۹٬۷۲۳ (۴۰٬۵۷۲ نفر به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان)ایتالیا پائولو روسی (۶ گل)
بهترین بازیکن(ـان)ایتالیا پائولو روسی
بهترین بازیکن جوانفرانسه مانوئل آماروس
جایزه بازی جوانمردانه برزیل

جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ دوازدهمین دوره جام جهانی فوتبال در کشور اسپانیا برگزار شد. این بازی‌ها از ۱۳ ژوئن ۱۹۸۲ تا ۱۱ ژوئیه انجام گرفت. بیست و چهار تیم در این بازی‌ها حضور داشتند و با قهرمانی ایتالیا به پایان رسید.

این بازی‌ها در دو مرحله انجام گرفت: در مرحله اول در شش گروه دو تیم اول به مرحله بعد صعود کردند. در مرحله بعد تیم‌های اول گروه به مرحله بعد رفتند و در مرحله بعد تیم‌های برنده به فینال و تیم‌های بازنده برای تعیین تیم سوم به مصاف هم رفتند.

گزینش میزبان[ویرایش]

در ۶ ژوییه ۱۹۶۶ در لندن، فیفا اسپانیا را به عنوان کشور میزبان این رقابت‌ها انتخاب کرد. میزبان‌های دو جام جهانی ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ نیز همزمان برگزیده شدند. آلمان غربی و اسپانیا توافقی را امضا کردند که در آن، اسپانیا از آلمان غربی برای میزبانی جام جهانی ۱۹۷۴ حمایت می‌کرد و آلمان غربی اجازه داد تا اسپانیا نامزد بی‌رقیب میزبانی از جام جهانی ۱۹۸۲ شود.

تیم‌های حاضر[ویرایش]

بارسلون مادرید سویل
ورزشگاه نیوکمپ ورزشگاه سریا ورزشگاه سانتیاگو برنابئو ورزشگاه ویسنته کالدرون ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان
ظرفیت: ۱۲۱٬۴۰۱ ظرفیت: ۴۰٬۴۰۰ ظرفیت: ۹۰٬۰۸۹ ظرفیت: ۶۵٬۶۹۵ ظرفیت: ۶۸٬۱۱۰
الچه


ورزشگاه‌ها در بارسلون


ورزشگاه مانوئل مارتینز والرو
ظرفیت: ۵۳٬۲۹۰
سویل ورزشگاه‌ها در مادرید


ورزشگاه‌ها در سویل


ورزشگاه بنیتو ویامارین
ظرفیت: ۵۰٬۲۵۳
والنسیا بیلبائو خیخن مالاگا ساراگوسا
ورزشگاه مستایا ورزشگاه سن مامس ورزشگاه ال مونینون ورزشگاه ال روسالدا ورزشگاه لا روماردا
ظرفیت: ۴۹٬۵۶۲ ظرفیت: ۴۶٬۲۲۳ ظرفیت: ۴۵٬۱۵۳ ظرفیت: ۴۵٬۰۰۰ ظرفیت: ۴۱٬۸۰۶
لاکرونیا بیگو آلیکانته وایادولید ابیه‌دو
ورزشگاه ریازور ورزشگاه بالایدوس ورزشگاه خوزه ریکو پرز ورزشگاه خوزه زوریلا ورزشگاه کارلوس تارتیره
ظرفیت: ۳۴٬۱۹۰ ظرفیت: ۳۳٬۰۰۰ ظرفیت: ۳۲٬۵۰۰ ظرفیت: ۳۰٬۰۴۳ ظرفیت: ۲۳٬۵۰۰

مرحله اول[ویرایش]

گروه ۱[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 لهستان ۳ ۱ ۲ ۰ ۵ ۱ ۴
 ایتالیا ۳ ۰ ۳ ۰ ۲ ۲ ۰ ۳
 کامرون ۳ ۰ ۳ ۰ ۱ ۱ ۰ ۳
 پرو ۳ ۰ ۲ ۱ ۲ ۶ −۴ ۲







گروه۲[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 آلمان غربی ۳ ۲ ۰ ۱ ۶ ۳ ۴
 اتریش ۳ ۲ ۰ ۱ ۳ ۱ ۴
 الجزایر ۳ ۲ ۰ ۱ ۵ ۵ ۰ ۴
 شیلی ۳ ۰ ۰ ۳ ۳ ۸ −۵ ۰







گروه ۳[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 بلژیک ۳ ۲ ۱ ۰ ۳ ۱ ۵
 آرژانتین ۳ ۲ ۰ ۱ ۶ ۲ ۴
 مجارستان ۳ ۱ ۱ ۱ ۱۲ ۶ ۳
 السالوادور ۳ ۰ ۰ ۳ ۱ ۱۳ −۱۲ ۰







گروه ۴[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 انگلستان ۳ ۳ ۰ ۰ ۶ ۱ ۶
 فرانسه ۳ ۱ ۱ ۱ ۶ ۵ ۳
 چکسلواکی ۳ ۰ ۲ ۱ ۲ ۴ −۲ ۲
 کویت ۳ ۰ ۱ ۲ ۲ ۶ −۴ ۱







گروه ۵[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 ایرلند شمالی ۳ ۱ ۲ ۰ ۲ ۱ ۴
 اسپانیا ۳ ۱ ۱ ۱ ۳ ۳ ۰ ۳
 یوگسلاوی ۳ ۱ ۱ ۱ ۲ ۲ ۰ ۳
 هندوراس ۳ ۰ ۲ ۱ ۲ ۳ −۱ ۲







گروه ۶[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 برزیل ۳ ۳ ۰ ۰ ۱۰ ۲ ۶
 اتحاد جماهیر شوروی ۳ ۱ ۱ ۱ ۶ ۴ ۳
 اسکاتلند ۳ ۱ ۱ ۱ ۸ ۸ ۰ ۳
 نیوزیلند ۳ ۰ ۰ ۳ ۲ ۱۲ −۱۰ ۰







مرحله دوم[ویرایش]

گروه A[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 لهستان ۲ ۱ ۱ ۰ ۳ ۰ ۳
 اتحاد جماهیر شوروی ۲ ۱ ۱ ۰ ۱ ۰ ۳
 بلژیک ۲ ۰ ۰ ۲ ۰ ۴ −۴ ۰




گروه B[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 آلمان غربی ۲ ۱ ۱ ۰ ۲ ۱ ۳
 انگلستان ۲ ۰ ۲ ۰ ۰ ۰ ۰ ۲
 اسپانیا ۲ ۰ ۱ ۱ ۱ ۲ −۱ ۱




گروه c[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 ایتالیا ۲ ۲ ۰ ۰ ۵ ۳ ۴
 برزیل ۲ ۱ ۰ ۱ ۵ ۴ ۲
 آرژانتین ۲ ۰ ۰ ۲ ۲ ۵ −۳ ۰




گروه D[ویرایش]

تیم Pld W D L GF GA GD Pts
 فرانسه ۲ ۲ ۰ ۰ ۵ ۱ ۴
 اتریش ۲ ۰ ۱ ۱ ۲ ۳ −۱ ۱
 ایرلند شمالی ۲ ۰ ۱ ۱ ۳ ۶ −۳ ۱




مرحله حذفی[ویرایش]

  نیمه‌نهایی‌ نهایی
8 July – بارسلون
  لهستان  0  
  ایتالیا  2  
 
11 July – مادرید
      ایتالیا  3
    آلمان غربی  1
مقام سومی
8 July – سویل 10 July – آلیکانته
  آلمان غربی (پنالتی)  3 (5)   لهستان  3
  فرانسه  3 (4)     فرانسه  2

نیمه نهایی[ویرایش]



رده‌بندی[ویرایش]

فینال[ویرایش]

گلزنان[ویرایش]

۶ گل

۵ گل

۴ گل

۳ گل

۲ گل

۱ گل

گل به‌خودی

حاشیه‌ها[ویرایش]

در جریان مسابقه نیمه نهایی، هارولد شوماخر دروازه‌بان تیم آلمان روی پاتریک باتیستون مدافع فرانسوی خطا کرد. پاتریک باتیستون بی هوش شد و پزشکان مجبور شدند در زمین بازی به او اکسیژن بدهند. ولی چارلز کورور داور مسابقه خطا نگرفت و توپ را به تیم آلمان داد.[۱] همچنین برای اولین بار در تاریخ جام جهانی داور در بازی کویت و فرانسه نظر خود را با دخالت رئیس فدراسیون فوتبال کویت که پس از گل فرانسه به نشانه اعتراض وارد زمین شده بود، پس گرفت.

قهرمان[ویرایش]

 قهرمان جام جهانی ۱۹۸۲ 

ایتالیا
سومین عنوان

منابع[ویرایش]

  1. «یازده رخداد جنجالی در تاریخ جام جهانی». بی‌بی‌سی فارسی.