اسکالر (ریاضی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

یک عنصر اسکالر (به انگلیسی: Scalar) یا عنصر نرده‌ای[۱] یک المان از یک میدان است که از طریق آن فضای برداری تعریف می‌شود. یک کمیت که توسط چند اسکالر (مانند اندازه و جهت) تعریف می‌شود را یک بردار می‌نامند.

در جبر خطی، اعداد حقیقی و دیگر المان‌های یک میدان را اسکالرها می‌نامند و از طریق ضرب اسکالر با بردارها مرتبط می‌شوند که از طریق آن یک بردار با ضرب در یک اسکالر به برداری دیگر تبدیل می‌شود.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. «نرده‌ای» [ریاضی] هم‌ارزِ «scalar»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر اول. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ نرده‌ای)

منابع