اروین فن ویتسلیبن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اروین فن ویتسلیبن
Bundesarchiv Bild 146-1978-043-13, Erwin v. Witzleben.jpg
فیلدمارشال
زاده۴ دسامبر ۱۸۸۱
برسلائو، استان سیلسیا، پادشاهی پروس، امپراتوری آلمان
اکنونوروتسلاو، استان سیلزی سفلی، لهستان
درگذشته۸ اوت ۱۹۴۴ (۶۲ سال)
زندان پلوتزنسی، برلین، ایالت آزاد پروس، آلمان
درجهWMacht A OF10-GenFeldmarschall 1942h1.svg فیلدمارشال
فرماندهیارتش یکم
جنگ‌ها و عملیات‌هاجنگ جهانی اول
جنگ جهانی دوم
نشان‌هاصلیب آهنین
صلیب شوالیه صلیب آهنین

یُب-ویلهلم گئورگ اردمان اروین فن ویتسلیبن (به آلمانی: Job-Wilhelm Georg Erdmann Erwin von Witzleben) ۴ دسامبر ۱۸۸۱ – ۸ اوت ۱۹۴۴) یک نظامی و فیلد مارشال آلمانی در دوره رایش سوم بود.

Bundesarchiv Bild 146II-728, Berlin, Olympiade, Hitler, v. Witzleben, Dietrich.jpg

اوایل دوران زندگی[ویرایش]

در پروس شرقی به دنیا آمد. پدرش گئورگ فون ویتسلیبن، سروان در نیروی زمینی پروس بود. خاندان او از اشراف قدیمی پروس بودند. تحصیلات را در مدرسه نظامی مخصوص اشراف‌زادگان پروسی در وال‌اشتت به پایان رساند. سال ۱۹۰۱ به هنگ نارنجک‌اندازان پیوست. سال ۱۹۱۰ به درجه ستوان یکمی ارتقا یافت.

در جنگ جهانی اول[ویرایش]

با آغاز جنگ جهانی اول به عنوان آجودان هنگ ۱۹ پیاده‌نظام ذخیره منصوب شد. بعدها به درجه سروانی رسید و در اکتبر ۱۹۱۴ وارد هنگ ۶ پیاده‌نظام ذخیره شد. مدتی بعد در همین هنگ فرمانده یک گردان شد. یگان او در وردون در فلاندر جنگید. به شدت مجروح شد و صلیب آهنین درجه یک و دو دریافت کرد. بعد از آن برای آموزش‌های مربوط به ورود به ستاد کل فرستاده شد که در این حال به عنوان افسر ستاد در لشکر صد و بیست و یکم پیاده‌نظام نظاره‌گر پایان جنگ بود.

بین دو جنگ[ویرایش]

پس از جنگ به رایشسور پیوست. سال ۱۹۲۳ در ستاد لشکر چهارم در درسدن به درجه سرگردی رسید. سال ۱۹۲۸ فرمانده یک گردان در هنگ ۶ پیاده‌نظام شد. سال بعد به درجه سرهنگ دومی رسید. در سال ۱۹۳۱ به سرهنگی ارتقا یافت و فرمانده هنگ ۶ پیاده‌نظام در منطقه نظامی فرانکفورت شد. سال ۱۹۳۳ به فرماندهی سپاه ۶ در هانوفر انتقال یافت. اول فوریه ۱۹۳۴ به سرتیپی ارتقا پیدا کرد و به عنوان فرمانده لشکر سوم پیاده‌نظام به پوتسدام رفت. او جانشین سرلشکر ورنر فون فریچ به عنوان فرمانده منطقه نظامی برلین شد و در این مقام به سرلشکری ارتقا یافت و در ورماخت که تازه بنیان گذاشته شده بود، فرمانده سپاه ۳ در برلین در سپتامبر ۱۹۳۵ شد. در ۱۹۳۶ به مقام سپهبدی رسید.

از همان آغاز، در سال ۱۹۳۴ آشکارا مخالفت خود را با رژیم جدید نشان می‌داد. بعد از شب دشنه‌های بلند و ماجرای بلمبرگ-فریچ، بازنشسته شد اما این بازنشستگی طولانی نشد زیرا آدولف هیتلر به او برای ایجاد مقدمات برای آغاز جنگ جهانی دوم نیاز داشت.

به هر حال در سال ۱۹۳۸ وارد گروهی از توطئه‌گران نظامی شد که بیشتر اطرافیان ارتشبد لودویگ بک بودند. این گروه به دنبال براندازی هیتلر بودند که در آن زمان بنظر می‌رسید با وجود بحران منطقه چکسلواکی کاملاً عملی باشد اما پیمان مونیخ بحران را پایان داد و موقتاً جنگ را به تأخیر انداخت.

در نوامبر ۱۹۳۸ به فرماندهی ارتش دوم در فرانکفورت گماشته شد. او همچنین در توطئه ارتشبد هامرشتاین علیه هیتلر نیز نقش داشت. این طرح بر مبنای حمله‌ای سریع و آشکارا برای بازداشت شخص هیتلر بود اما طرح کودتای قبلی برای براندازی رژیم و تصرف مراکز فرماندهی حزب بود. این بار هم طرح کنار گذاشته شد.

جنگ جهانی دوم[ویرایش]

ترفیع درجه

  • ۹ مارس ۱۹۰۳: ستوان دوم
  • ۱۹۱۰: ستوان یکم
  • اکتبر ۱۹۱۴: سروان
  • ۱ آوریل ۱۹۲۳: سرگرد
  • ۱ ژانویه ۱۹۲۹: سرهنگ دوم
  • ۱ آوریل ۱۹۳۱: سرهنگ
  • ۱ فوریه ۱۹۳۴: سرتیپ
  • ۱ دسامبر ۱۹۳۴: سرلشکر
  • ۱ اکتبر ۱۹۳۶: سپهبد (ژنرال پیاده‌نظام)
  • ۱ ژوئیه ۱۹۳۹: ارتشبد
  • ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۰: فیلد مارشال

سپتامبر ۱۹۳۹ فرماندهی ارتش یکم در جبهه غربی را به دست گرفت. وقتی روز ۱۰ مه ۱۹۴۰ آلمان به فرانسه یورش برد، ارتش اول بخشی از گروه ارتش سی بود. روز ۱۴ ژوئن خط دفاعی ماژینو را شکافت و در سه روز چندین لشکر فرانسوی را وادار به تسلیم کرد. برای این کار نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد. روز ۱۹ ژوئیه در مراسمی به درجه فیلدمارشالی رسید.

سال ۱۹۴۱ به فرماندهی مناطق غربی به عنوان جانشینی فیلد مارشال گرت فن روندشتت منصوب شد. یک سال بعد از این مقام به خاطر مسائل مربوط به سلامتی‌اش کناره گرفت.

منابع[ویرایش]