گستره صوتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

گسترهٔ صوتی به معنای فاصلهٔ بین بم‌ترین و زیرترین نتی است که یک خواننده می‌تواند در آواز اجرا کند.

موسیقی کلاسیک[ویرایش]

در موسیقی کلاسیک نظیر اپرا، گسترهٔ صوتی خوانندگان به هفت دستهٔ کلی تقسیم می‌شود:

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]