آکوردئون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آکوردئون
A convertor free-bass piano-accordion and a Russian bayan.jpg
جعبه اطلاعات ساز
هورن‌بوستل-زاکس ۴۱۲٫۱۳۲
(Free-reed هواصداها)
سازندگان Early 19th century
محدودهٔ صوتی

Depends on configuration: Right-hand manual

Left-hand manual

سازهای مرتبط

Hand-pumped: آکاردئون بایان، Concertina, Flutina، قارمان، Trikitixa, Indian harmonium Foot-pumped: Harmonium, Reed organ Mouth-blown: Claviola، ملودیکا، سازدهنی، Laotian Khene, Chinese Shēng, Japanese Shō Electronic reedless instruments:

Electronium, MIDI accordion, Roland Virtual Accordion
نوازندگان
Accordionists (list of accordionists).
نوشتارهای بیشتر
Accordion, Chromatic button accordion, Bayan, Diatonic button accordion, Piano accordion, Stradella bass system, Free-bass system, Accordion reed ranks and switches
آکوردئون با صفحه کلید پیانومانند

آکوردئون یک ساز بادی شستی‌دار با سطح مورب متحرک در دو طرف و بدنه فانوسی است.[۱]

این ساز را نوازنده بین دو دست خود می‌گیرد که در میانهٔ آن، مجاری هوایی قرار دارند که با باز و بسته شدنشان توسط نوازنده صدا تولید می‌شود. در یک سمت صفحه‌کلید کوچکی تعبیه شده‌است که کلیدهای آن وظیفه کنترل ورود هوا به مجاری را دارند و در سمت دیگر جعبه بیس قرار دارد که معمولاً آن نیز دکمه‌های مخصوص خود را دارد.

این ساز در اوایل قرن نوزدهم در اروپا اختراع شد و معمولاً در موسیقی محلی اروپا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و روسیه مورد استفاده قرار می‌گیرد. قدیمی‌ترین نام این ساز هارمونیکا است که یک اسم یونانی بوده و به معنی هارمونی موسیقیایی به کار برده می‌شده‌است.

آکوردئون ساز آلمانیِ مشهوری است که شهرت جهانی از نظر سادگی و لطافت صدا را به خود اختصاص داده‌است.[۱]

آکاردئون در فرهنگ آمریکایی و بریتانیایی[ویرایش]

وقتی فیلم‌ها و صحنه‌های نمایش در فرانسه و مخصوصاً پاریس اتفاق می‌افتد، در موسیقی متن فیلم اغلب از آکاردئون استفاده می‌شود. مردم بریتانیا ساز آکاردئون را یک ساز فرانسوی می‌دانند. مردم آمریکا هنگامی که نام آکاردئون آورده می‌شود، موسیقی‌های ویژه رقص و آواز قدیمی در ذهنشان تداعی می‌شود.

جستارهای وابسه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «۱۰ اختراعی که آلمانی‌ها به دنیا عرضه کردند». دوچه‌وله فارسی، ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۵.