کنسرتو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کُنسِرتو (به ایتالیایی: concerto)[۱] (اصل تلفظ ایتالیایی: کُنچـِرتو) قطعه‌ای موسیقی است برای ارکستر و معمولاً یک ساز اصلیِ تک‌نواز[۲] (معمولاً پیانو یا ویولن، ویولنسل یا فلوت)، که معمولاً در سه موومان تصنیف شده‌است. نقش ارکستر، در مجموع، همراهی تک‌نواز است، و به همین ترتیب، تک‌نواز نقش کلیدی را در طول تمام قطعه ایفا می‌کند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. صورتِ جمعِ ایتالیایی: concerti
  2. «Concerto - Definition». Free Merriam-Webster Dictionary. بازبینی‌شده در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۸.