آرتور ولزلی (اولین دوک ولینگتون)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیلد مارشال His Grace

دوک ولینگتون
Sir Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington.png
دوک ولینگتون، اثر تامس لاورنس. نقاشی شده در ۱۸۱۴، چند ماه پیش از جنگ واترلو.
نخست‌وزیر بریتانیا
مشغول به کار
۱۴ نوامبر ۱۸۳۴ – ۱۰ دسامبر ۱۸۳۴
در زمانِ ویلیام چهارم
پس از The Viscount Melbourne
پیش از رابرت پیل
مشغول به کار
۲۲ ژانویه ۱۸۲۸ – ۱۶ نوامبر ۱۸۳۰
در زمانِ جرج چهارم
ویلیام چهارم
پس از The Viscount Goderich
پیش از The Earl Grey
Leader of the House of Lords
مشغول به کار
۳ سپتامبر ۱۸۴۱ – ۲۷ ژوئن ۱۸۴۶
نخست‌وزیر رابرت پیل
پس از The Viscount Melbourne
پیش از The Marquess of Lansdowne
مشغول به کار
۱۴ نوامبر ۱۸۳۴ – ۱۸ آوریل ۱۸۳۵
نخست‌وزیر رابرت پیل
پس از The Viscount Melbourne
پیش از The Viscount Melbourne
مشغول به کار
۲۲ ژانویه ۱۸۲۸ – ۲۲ نوامبر ۱۸۳۰
پس از The Viscount Goderich
پیش از The Earl Grey
Foreign Secretary
مشغول به کار
۱۴ نوامبر ۱۸۳۴ – ۱۸ آوریل ۱۸۳۵
نخست‌وزیر رابرت پیل
پس از The Viscount Palmerston
پیش از The Viscount Palmerston
Home Secretary
مشغول به کار
۱۷ نوامبر ۱۸۳۴ – ۱۵ دسامبر ۱۸۳۴
پس از The Viscount Duncannon
پیش از Henry Goulburn
Secretary of State for War and the Colonies
مشغول به کار
۱۷ نوامبر ۱۸۳۴ – ۹ دسامبر ۱۸۳۴
پس از Thomas Spring Rice
پیش از The Earl of Aberdeen
اطلاعات شخص
زاده آرتور ولزلی
۱ مه ۱۷۶۹
6 Merrion Street, دوبلین، شهرستان دوبلین، پادشاهی ایرلند
درگذشت ۱۴ سپتامبر ۱۸۵۲ میلادی (۸۳ سال)
Walmer Castle، کنت، انگلستان، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
آرامگاه کلیسای جامع سنت پل، لندن
حزب سیاسی Tory (تا ۱۸۳۴), حزب محافظه‌کار (۱۸۳۴ onward)
همسر(ان) Catherine Pakenham
فرزندان Arthur
Charles
مذهب کلیسای ایرلند
امضا
خدمات نظامی
وفاداری Flag of the United Kingdom.svg بریتانیا
خدمت/شاخه نیروی زمینی بریتانیا
سال‌های خدمت ۱۷۸۷–۱۸۵۲
درجه Field Marshal
فرمانده Commander-in-Chief of the British Army
جنگ‌ها/عملیات‌ها
جوایز

فیلد مارشال آرتور ولزلی، اولین دوک ولینگتون (به انگلیسی: Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington) (زاده ۱ مه ۱۷۶۹ – درگذشته ۱۴ سپتامبر ۱۸۵۲) سیاستمداری اهل پادشاهی بریتانیا، اصالتاً از مردم ایرلند و یکی از برجسته‌ترین چهره‌های نظامی قرن ۱۹ میلادی به شمار می‌آید. وی حتی پس از مرگش، اغلب به عنوان دوک ولینگتون شناخته می‌شود.

مجسمه برنزی دوک ولینگتون، لیدز انگلستان

دو در ابتدا در سال ۱۷۸۷ میلادی به عنوان پرچم‌دار ارتش بریتانیا استخدام شد. به دلیل مهارت‌هایی که در حل مسائل و معضلات ایرلند نشان داد، خیلی زود به عنوان یکی از اعضای پارلمان ایرلند برگزیده شد. او در ۱۷۹۶ برای عملیات نظامی به هند و هلند فرستاده شد. او در هندوستان در جنگ چهارم انگلستان و میسور شرکت جست و در نبرد معروف سرینگاپاتام حضور داشت. او در ۱۷۹۹ به عنوان فرماندار سرینگاپاتام و میسور منصوب گشت و در جنگ بعدی خود موفق شد در سال ۱۸۰۳ میلادی در نبرد آسای بر امپراتوری ماراتها فائق آید.

ولزلی طی جنگ شبه جزیره (در دوره جنگ‌های ناپلئونی) بود که به درجه ژنرالی نایل آمد و پس از آنکه در سال ۱۸۱۳ نیروهای متحدین اروپایی را در نبرد ویتوریا به پیروزی درخشانی علیه فرانسویان رهبری کرد، به درجه فیلد مارشالی دست یافت. به دنبال تبعید ناپلئون در ۱۸۱۴، به عنوان سفیر انگلستان در فرانسه منصوب گردید و حتی به لقب دوک نایل شد. طی بازگشت صدروزه ناپلئون در ۱۸۱۵، او نیروهای متحدین علیه فرانسه را رهبری کرد که فرمانده شاخص دیگر آنها، گبهارد لبرشت فون بلوشر، ژنرال پروسی بود. این دو موفق شدند در جنگ واترلو ناپلئون را درهم شکسته و پس از نزدیک به ۲۰ سال به قدرت او خاتمه بخشند.

او دو بار به مقام نخست‌وزیری بریتانیا رسید (سال‌های ۱۸۲۸–۱۸۳۰ و ۱۸۳۴). او که در حزب توری عضویت داشت، نتوانست راهکاری جدی برای مشکلات سیاسی آن دوره بیابد؛ با این وجود، همچنان به عنوان یکی از چهره‌های شاخص مجلس اعیان بریتانیا تا زمان بازنشستگی به کارش ادامه داد. در ضمن، او تا پایان عمر فرمانده کل ارتش بریتانیا بود.

لودویگ فان بتهوون، در سال ۱۸۱۳، یکی از آثار خود با نام «پیروزی ولینگتون» (اپوس ۹۱) را به افتخار نبرد ولینگتون تصنیف کرد.

منابع[ویرایش]