جنگ واترلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۰°۴۰′۴۵″ شمالی ۴°۲۴′۲۵″ شرقی / ۵۰.۶۷۹۱۷° شمالی ۴.۴۰۶۹۴° شرقی / 50.67917; 4.40694

نبرد واترلو
بخشی از عملیات جنگی واترلو
Battle of Waterloo 1815.PNG
نبرد واترلو اثر ویلیام سدلر
زمان ۱۸ ماه ژوئن سال ۱۸۱۵ میلادی
مکان واترلو ، واقع در پادشاهی هلند آن زمان و بلژیک امروزی ، ۱۵ کیلومتری جنوب بروکسل
نتیجه پیروزی قاطع نیروهای ائتلاف
جنگندگان
 فرانسه ائتلاف هفتم:
 بریتانیای کبیر
 پادشاهی پروس
 پادشاهی متحد هلند
 پادشاهی هانوور
دوک نشین ناسائو
دوک‌نشین براونشوایگ
فرماندهان
فرانسه ناپلئون بناپارت
فرانسه میشل نی
بریتانیای کبیر آرتور ولزلی
پادشاهی پروس گِبهارد بلوشر
نیروها
۷۳،۰۰۰ نفر
  • ۵۰،۷۰۰ نفر پیاده نظام
  • ۱۴،۳۹۰ نفر سواره نظام
  • ۸،۰۵۰ نفر اعضای توپخانه و مهندسین
  • ۲۵۲ عراده توپ جنگی
قوای اولیه: ۶۸،۰۰۰ نفر
  • بریتانیای کبیر: ۲۵،۰۰۰ نفر بریتانیایی و ۶،۰۰۰ نفر از لژیون آلمانی پادشاه
  • پادشاهی هلند: ۱۷،۰۰۰ نفر
  • هانوفر: ۱۱،۰۰۰ نفر
  • برانشوایگ: ۶،۰۰۰ نفر
  • ناسائو: ۳،۰۰۰ نفر
  • ۱۵۶ عراده توپ جنگی

قوای پروسی: ۵۰،۰۰۰ نفر

تمامی قوا تا پایان نبرد: ۱۱۸،۰۰۰ نفر

تلفات
۴۱،۰۰۰ نفر ۲۴،۰۰۰ نفر

نبرد واترلو (به انگلیسی: Battle of Waterloo) ، نبردی بود که در تاریخ ۱۸ ژوئن سال ۱۸۱۵ میلادی ، بین قوای فرانسه و قوای ائتلاف هفتم انجام گرفت. علت خوانده شدن نبرد به این نام ، این بود که جنگ در دشت واترلو در کشور بلژیک امروزی انجام گرفت. این نبرد ، آخرین نبرد ناپلئون بناپارت بود.

پس از فرار ناپلئون بناپارت از تبعید گاهش در جزیرهٔ البا و بازگشت مجدد او به قدرت به عنوان امپراتور فرانسه، بیش تر کشور های اروپایی تحت عنوان ائتلاف هفتم بار دیگر گرد هم آمدند تا ناپلئون را شکست دهند. ناپلئون برای مقابله با نیروهای دشمن ، به سمت بلژیک که در آن زمان بخشی از پادشاهی متحد هلند بود حرکت کرد. هدف او ، جلوگیری از پیوستن قوای کشورهای مختلف به یکدیگر بود.

زمانی که ارتش فرانسه به بلژیک رسید ،از قبل قوای بریتانیایی و همین طور قوای چند ایالت آلمانی ، به نیروهای هلندی پیوسته بودند. ناپلئون موفق شد در تاریخ ۱۶ ژوئن ، یعنی دو روز پیش از نبرد واترلو ، به طور جداگانه به قوای پروسی حمله کرده و آن ها را در نبرد لیگنی به سختی شکست دهد. او یکی از مارشال هایش به نام امانوئل دُ گروشی را به همراه بخشی از ارتش به تعقیب قوای فراری پروس فرستاد. سپس خود به همراه باقی نیروهایش به سمت دشت واترلو که قوای بریتانیایی و هلندی به فرماندهی آرتور ولزلی در آن موضع گرفته بودند ، حرکت کرد.

در روز ۱۷ ژوئن ، با این که دو ارتش به هم رسیده بودند ، به علت بارش باران نبردی در نگرفت. در تفنگ ها و توپ های آن دوره از باروت استفاده میشد که به رطوبت حساس بود. به همین علت نمیشد در هنگام بارش باران از آن ها استفاده کرد.

سرانجام در روز ۱۸ ژوئن ، ناپلئون حمله به قوای مئتلف بریتانیایی-هلندی را آغاز کرد.در نتیجهٔ اشتباهات مارشال گروشی و هوشمندی فرماندهٔ پروسی گِبهارد بلوشر ، قوای پروسی توانستند خود را به دشت واترلو برسانند و درست پشت سر ارتش فرانسه قرار گرفتند. ناپلئون برای این که به طور کامل به محاصره در نیاید ، از تمام توانش برای از بین بردن قوای بریتانیایی-هلندی بهره برد ولی نهایتاً در پایان روز ارتش فرانسه موفق به شکست هیچ یک از دو ارتش دشمن نشد و به محاصره درآمد. نتیجه نبرد ، شکستی سخت برای فرانسه بود.

پس از نبرد ، ناپلئون به فرانسه بازگشت و پس از چند روز ، برای بار دوم از سمتش استعفا داد. او این بار به جزیرهٔ سنت هلنا که تحت کنترل بریتانیای کبیر بود ، تبعید شد و تا پایان عمر در آن جا ماند. پس از سقوط دولت ناپلئون برای بار دوم ، بار دیگر خاندان بوربون در فرانسه به حکومت رسیدند.

منابع[ویرایش]