گوردون براون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گوردون براون
پنجاه و دومین نخست‌وزیر بریتانیا
مشغول به کار
۲۷ ژوئن ۲۰۰۷ – ۱۱ مه ۲۰۱۰
پادشاه ملکه الیزابت دوم
پس از تونی بلر
پیش از دیوید کامرون
وزیر خزانه داری بریتانیا
مشغول به کار
۲ مه ۱۹۹۷ – ۲۷ ژوئن ۲۰۰۷
رهبر حزب کارگر
مشغول به کار
۲۴ ژوئن ۲۰۰۷ – ۱۱ مه ۲۰۱۰
پس از تونی بلر
پیش از اد میلیبند
نماینده پارلمان بریتانیا
مشغول به کار
تاریخ انتصاب
۱۹۸۳
اطلاعات شخصی
تولد گوردون جیمز براون
۲۱ فوریهٔ ۱۹۵۱(۱۹۵۱-02-۲۱) ‏(۶۴ سال)
گلاسگو، اسکاتلند
ملیت  بریتانیا
حزب سیاسی کارگر|
همسر سارا براون
فرزندان جنیفر جین (درگذشته) ،
جان مک کالی، جیمز فریزر
آلما ماتر دانشگاه ادینبورگ پرسبی ترین (کلیسای اسکاتلند)
پیشه ، سیاستمدار
دین کلیسای اسکاتلند

گوردون جیمز براون (به انگلیسی: Gordon James Brown) پنجاه و دومین[۱][پیوند مرده] نخست وزیر بریتانیا که بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ به عنوان رهبر حزب کارگر در این مسند بود. او پیش از آن در کابینه تونی بلر وزیر خزانه‌داری و پیش‌تر از سال ۱۹۸۳ نماینده پارلمان بریتانیا بود. او پس از ۳۲ سال نمایندگی، در سال ۲۰۱۵ از مجلس کناره گرفت.[۲]

او در ۲۱ فوریه سال ۱۹۵۱ در محله «گاوِن» کنار رودخانه کلاید در شهر گلاسگو اسکاتلند زاده شد و دومین فرزند یک کشیش اسکاتلندی است. او در زمان دبیرستان طی بازی راگبی چشم چپ خود را از دست داد.[۳]

بازسازی حزب کارگر[ویرایش]

وی با بازسازی حزب کارگر، اعتبار سیاست‌های اقتصادی حزب کارگر را احیاء کرد و با این کار نظر رأی‌دهندگان بریتانیایی را به سمت خود جلب کرد تا از این راه بتواند همچنان حزب کارگر را در رأس امور بریتانیا نگه دارد.[۴] اما دعوای بی‌پایان او با تونی بلر باعث نابودی حزب کارگر شد.[۲]

عملکرد[ویرایش]

مخالفان گوردون براون او را بدترین نخست‌وزیر دوران بعد از جنگ جهانی دوم می‌دانند. مردی که بلندپروازی‌اش به مراتب بیش از توانش بود.[۲]

هوادارانش اما او را از بزرگان دوران خودش می‌دانند، سیاست‌مداری که در نجات اقتصاد جهانی و اقتصاد بریتانیا نقش بازی کرد. مردی که گاه درخشان و شورانگیز بود و گاه مضطرب و نگران.[۲]

اما فراتر از همه این‌ها، نقش شخصیت وی در شیوه رهبری سیاسی‌اش بود. او از تغییر پوند استرلینگ به یورو جلوگیری کرد و در واکنش جهانی به بحران مالی ۲۰۱۲–۲۰۰۷ نقشی اساسی بازی کرد. از دیگر اقدام های وی تعیین حداقل دست‌مزد سراسری در کشور و معافیت‌های مالیاتی و البته سال‌های رشد اقتصادی است که به او اجازه داد تا میلیاردها پوند هزینه خدمات عمومی کرد.[۲]

مذاکره با ایران[ویرایش]

ولادیمیر پوتین و گوردن براون در سال ۲۰۰۶ (میلادی)

گفته می‌شود گوردن براون، معتقد است درباره آینده عراق از طریق اتحادیه اروپا با ایران وارد گفتگو شود، این اقدام در تناقض شدید با آمریکا است که توصیه‌های گروه مطالعات عراق برای مذاکره با تهران را نادیده گرفته‌است.[۵]

او همچنین معتقد است باید از اشتباهات جنگ عراق هر چند هنوز از تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ (میلادی) حمایت‌می‌کند، درس بگیرد.[۶][پیوند مرده]

تغییرات کابینه[ویرایش]

براون طرفدار تحول است و این موضوع بیش از هر جایی خود را در ترکیب کابینه جدید بریتانیا نشان می‌دهد، در کابینه جدید تقریباً تمام چهره‌ها تازه هستند. برجسته‌ترین سیمای تازه کابینه بریتانیا دیوید میلیبند عضو فعال و جوان حزب کارگر است که به جای مارگارت بکت، وزیر خارجه دولت تونی بلر انتخاب شده است.[۷]

الستر دارلینگ به عنوان وزیر دارایی جدید معرفی شد، جکی اسمیت وزیر کشور جدید بریتانیا شد، این اولین باری است که یک زن در مقام وزارت کشور قرار گرفته‌است و جک استراو در سمت وزیر دادگستری قرار گرفت و دس براون وزیر دفاع وی یکی از معدود وزرایی که سمت خود را حفظ کرده‌است.

تغییرات دیگر کابینه جدید[ویرایش]

وزیر توسعه بین‌المللی که پیشتر وزیر حمل و نقل بود.

وزیر محیط زیست که در دولت قبلی وزیر توسعه بود.

وزیر بهداشت

وزیر حمل و نقل

وزیر مشاور در امور بازیهای المپیک

وزیر کودکان، مدارس و خانواده

وزیر مشاور در نوآوری دانشگاه‌ها

وزیر مشاور در امور آفریقا، آسیا و سازمان ملل متحد[۸]

گوردن براون گفته بود که قصد دارد با استفاده از استعدادهای جوان در حزب کارگر، دولتی تازه تشکیل دهد.[۹]

اولویت‌ها[ویرایش]

او در دوران مسئولیتش، مسئله آموزش، خدمات بهداشتی، محیط زیست، امنیت و ثبات اقتصادی را از اولویت‌های خود برشمرد.

دو عنصر اصلی رویكرد بین المللی براون، اخلاق و منافع اقتصادی بود و این دو عنصر راز موفقیت وی به عنوان وزیر دارایی بود. براون در سخنرانی هایش به كرات پنج موضوع بین المللی را مدنظر قرار می داد: جهانی شدن، تغییرات جمعیتی، فناوری، امنیت جهانی و تغییرات آب و هوا. او معتقد بود كه باید به ترویج بازار آزاد پرداخت و از طریق همكاری با چین، هند و روسیه آنان را مجبور ساخت تا از قوانین بین المللی تجارت تبعیت كنند.[۱۰]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]