هارولد ویلسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هارولد ویلسون
هارولد ویلسون در مه ۱۹۶۲
ویلسون در سال ۱۹۶۲
نخست‌وزیر
مشغول به کار
۴ مارس ۱۹۷۴ – ۵ آوریل ۱۹۷۶
پادشاهالیزابت دوم
پس ازادوارد هیت
پیش ازجیمز کالاهان
مشغول به کار
۱۶ اکتبر ۱۹۶۴ – ۱۹ ژوئن ۱۹۷۰
پادشاهالیزابت دوم
پس ازآلک داگلاس-هیوم
پیش ازادوارد هیت
رهبر حزب کارگر
مشغول به کار
۱۴ فوریه ۱۹۶۳ – ۵ آوریل ۱۹۷۶
قائم‌مقام
پس ازهیو گایتسکل
پیش ازجیمز کالاهان
رهبر اپوزیسیون
مشغول به کار
۱۹ ژوئن ۱۹۷۰ – ۴ مارس ۱۹۷۴
پادشاهالیزابت دوم
نخست‌وزیرادوارد هیت
پس ازادوارد هیت
پیش ازادوارد هیت
مشغول به کار
۱۴ فوریه ۱۹۶۳ – ۱۶ اکتبر ۱۹۶۴
پادشاهالیزابت دوم
نخست‌وزیر
پس ازجرج براون
پیش ازآلک داگلاس-هیوم
اطلاعات شخصی
زاده۱۱ مارس ۱۹۱۶
هادرزفیلد، بریتانیا
درگذشته۲۴ مهٔ ۱۹۹۵ (۷۹ سال)
لندن، بریتانیا
همسر(ان)مری ریوولکس
فرزندان۲ جیلز و رابین ویلسون
امضا

جیمز هارولد ویلسون (به انگلیسی: James Harold Wilson)‏ (۱۱ مارس ۱۹۱۶ – ۲۴ مه ۱۹۹۵) سیاستمدار عضو حزب کارگر بریتانیا بود که از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰ و از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ به عنوان نخست‌وزیر بریتانیا فعالیت می‌کرد و در چهار دوره انتخابات عمومی به پیروزی رسید. او آخرین نخست‌وزیر بریتانیا بود که در دوره‌های غیرمتوالی خدمت کرد. هارولد ویلسون در ۲۴ مه ۱۹۹۵ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.[۱]

همراه با لیندون بی. جانسون ۱۹۶۶

منابع[ویرایش]

  1. McFadden، Robert D. (۱۹۹۵-۰۵-۲۵). «Harold Wilson, Twice British Prime Minister and Old Lion of Labor Party, Dies at 79» (به انگلیسی). The New York Times. شاپا 0362-4331. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۴-۰۵.

هارولد ویلسون