پرش به محتوا

چارلز گری (نخست‌وزیر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
چارلز گری

Portrait painting by an unknown artist
after Sir تامس لاورنس ح.1828
نخست‌وزیر بریتانیا
دوره مسئولیت
۲۲ نوامبر ۱۸۳۰  ۹ ژوئیه ۱۸۳۴
پادشاهویلیام چهارم
پس ازآرتور ولزلی
پیش ازویلیام لمب وایکنت ملبورن
رهبر مجلس اعیان
دوره مسئولیت
۲۲ نوامبر ۱۸۳۰  ۹ ژوئیه ۱۸۳۴
پس ازدوک ولینگتون
پیش ازویکنت ملبورن
وزیر امور خارجه و مشترک‌المنافع
دوره مسئولیت
۲۴ سپتامبر ۱۸۰۶  ۲۵ مارس ۱۸۰۷
نخست‌وزیرویلیام گرنویل
پس ازچارلز جیمز فاکس
پیش ازجرج کنینگ
رهبر مجلس عوام
دوره مسئولیت
۲۴ سپتامبر ۱۸۰۶  ۳۱ مارس ۱۸۰۷
نخست‌وزیرThe Lord Grenville
پس ازCharles James Fox
پیش ازاسپنسر پرسوال
First Lord of the Admiralty
دوره مسئولیت
۱۱ فوریه ۱۸۰۶  ۲۴ سپتامبر ۱۸۰۶
نخست‌وزیرThe Lord Grenville
پس ازThe Lord Barham
پیش ازThomas Grenville
اطلاعات شخصی
زاده۱۳ مارس ۱۷۶۴
درگذشته۱۷ ژوئیهٔ ۱۸۴۵ (۸۱ سال)
نورث‌آمبرلند
ملیتبریتانیای کبیر
حزب سیاسیویگ
همسر(ان)Mary Ponsonby (ا. ۱۷۹۴)
فرزندان۱۶, شامل Henry, Charles, Frederick, و Eliza Courtney (illegitimate)
والدینCharles Grey, 1st Earl Grey
الیزابت گری
محل تحصیلکالج ترینیتی
امضاCursive signature in ink

چارلز گری (انگلیسی: Charles Grey, 2nd Earl Grey; ۱۳ مارس ۱۷۶۴۱۷ ژوئیهٔ ۱۸۴۵) سیاست‌مدار اهل بریتانیای کبیر و حزب ویگ بود.که از نوامبر ۱۸۳۰ تا ژوئیه ۱۸۳۴ نخست‌وزیر بریتانیا بود. دولت او قانون اصلاحات که تعداد رای‌دهندگان در بریتانیا گشترش داد و قانون لغو برده‌داری ۱۸۳۳ را که برده‌داری در امپراطوری بریتانیا لغو کرد تصویب کرد.

متولد در یک خانواده متمول در نورث‌آمبرلند گری در کالج ایتون و دانشگاه کمبریج تحصیل کرد. هنگامی که در گرند تور از اروپا بازدید می‌کرد. عمویش به انتخاب او در انتخابات 1786 پارلمان کمک کرد. گری به حلقه های ویگ پیوست و از رهبران بلند مدت جنبش اصلاح‌گرا بود. او مدت کوتاهی به عنوان اولبن لرد دریاداری و از سپتامبر ۱۸۰۶ تا مارس ۱۸۰۷ وزیر مشاور در امور خارجه و مشترک‌المنافع بوده است. بعد از این او به مدت 24 سال در اپوزوسیون فعالیت می‌کرد.

ویلیام چهارم بعد از انصراف آرتور وزلی از او خواست دولت جدیدی تشکیل بدهد. به عنوان نخست وزیر او موفق به تصویب قانون اصلاحات 1832 شد که تعداد تعداد صندلی های پارلمان بریتانیا را به صورت عادلانه‌تر تقسیم کرد و تعداد رای‌دهندگان را افزایش داد. این اصلاحات در اسکاتلند و ایرلند هم انجام شد. او همچنین موفق به تصویب قانون لغو برده‌داری شدش که بریتانیا را به اولین امپراطوری تبدیل کرد که برده‌داری را لغو کرده است. گری در سال 1834 در پی اختلافاتی در رابطه با سیاست ایرلند از نخست وزیری و پس از آن از سیاست انصراف داد.

منابع

[ویرایش]
  • Brett, Peter. "Grey, Charles, 2nd Earl Grey" in D. M. Loades, ed. (2003). Reader's guide to British history. pp. 1:586-87. {{cite book}}: |author= has generic name (help)
  • Smith, E. A. (2004), "Charles Grey, second Earl Grey (1764–1845)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press
  • Smith, E. A. (1990), Lord Grey, 1764–1845, London
  • Phillips, John A., and Charles Wetherell. "The Great Reform Act of 1832 and the political modernization of England." American historical review 100.2 (1995): 411-436. in JSTOR
  • Trevelyan, G. M. (1920), Lord Grey of the Reform Bill

پیوند به بیرون

[ویرایش]