پینک فلوید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
پینک فلوید
پینک فلوید در ۱۹۶۸چپ به راست: میسن، برت، گیلمور (نشسته)، واترز و رایت
پینک فلوید در ۱۹۶۸
چپ به راست: میسن، برت، گیلمور (نشسته)، واترز و رایت
اطلاعات هنرمند
نام مستعار The Tea Set، The Pink Floyd Sound، The Pink Floyd
اهل کشور لندن، انگلیس
سبک‌ها پراگرسیو راک، سایکدلیک راک[۱]
مدت کار ۱۹۶۵ — ۱۹۹۶[۲][۳]
(همکاری مجدد: ۲۰۰۵)
ناشر(ها) ای‌ام‌آی، هاروست رکوردز، کلمبیا، کپیتال
نقش‌های
مرتبط
سیگما ۶
وب‌گاه pinkfloyd.com
اعضای پیشین
سید برت
باب کلوز
نیک میسون
راجر واترز
ریچارد رایت
دیوید گیلمور

پینک فلوید (به انگلیسی: Pink Floyd) یکی از مشهورترین، ماندگارترین و خلاق‌ترین گروه‌های موسیقی راک انگلیسی و خالق سبک و موج جدیدی در موسیقی راک تحت عناوینی چون پراگرسیو راک (Progressive Rock) ، اسپیس راک (Space Rock) یا سایکدلیک راک (Psychedelic Rock) است که از سال ۱۹۶۵ به رهبری سید برِت، نوازنده گیتار، شروع به کار کرد و در دهه ۷۰ میلادی به اوج شهرت خود رسید. دیگر اعضای گروه راجر واترز (گیتار بیسریک رایت (کیبورد) و نیک میسن (درام) بودند. سید برت در سال ۱۹۶۸ به دلیل عوارض ناشی از سؤمصرف ال‌اس‌دی و ناتوانی در حضور مؤثر در اجراهای زنده (و حتی در استودیو) عملاً از گروه کنار گذاشته شد و دیوید گیلمور که گیتاریست توانمندی بود جایش را گرفت.

در سال ۱۹۷۳ پینک فلوید با آلبوم نیمهٔ تاریک ماه توانست خود را در ایالات متحده آمریکا نیز به فوق‌ستاره موسیقی تبدیل کند.[۱] در سال ۱۹۸۵ راجر واتِرز که پس از سید برت نقش اصلی در آهنگسازی و سرودن شعرهای پینک فلوید را بر عهده داشت، به دلیل اختلاف با اعضای گروه از آن‌ها جدا شد.

یکی از بارزترین ویژگی‌های سبک پینک فلوید استفاده از صداهای الکترونیکی و جلوه‌های ویژه در آهنگ‌هایشان بود، و دیگری شعرهای ساده و کودکانه اما نافذ.[۱]

محتویات

[ویرایش] تاریخچه گروه

[ویرایش] شکل گیری و سال های ابتدایی (۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸)

پینک فلوید از یک گروه راک قدیمی‌تر که در سال ۱۹۶۵ تشکیل شده بود، و در دوره‌های مختلف با نام‌های سیگما۶، مگادثز، آرکیتکچرال ابدبز، اسکریمینگ ابدبز، و به بیان ساده‌تر ابدبز خوانده می‌شدند، به وجود آمد. وقتی گروه از هم پاشیده شد بعضی از اعضای گروه، گیتاریست‌ها باب کلوز و راجر واترز، درامر نیک میسن و نوازندهٔ پیانو و ارگ ریچارد رایت، گروه جدیدی به نام «تی سِت» تشکیل دادند. بعد از یک دوره کوتاه که کریس دنیس خواننده گروه، رهبری گروه را به عهده داشت، سید برت به عنوان خواننده و گیتاریست به گروه پیوست و واترز بیسیست گروه شد.

وقتی اعضای گروه فهمیدند نام گروه دیگری نیز «تی سِت» می‌باشد، سید برت نام «آوای پینک فلوید» را پیشنهاد کرد که از اسم دو موزیسین بلوز پینک اندرسون و فلوید کانسل مشتق شده بود. تا مدتی پس از این، اعضای گروه برای انتخاب اسم بین «تی سِت» و «آوای پینک فلوید» مردد بودند که در نهایت «پینک فلوید» انتخاب شد.

[ویرایش] دوران رهبری سید برت (۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸)

در سال ۱۹۶۶ گروه اولين كارهای خود را در كلوب‌های زيرزمينی لندن آغاز كرد. در سال ۱۹۶۷ اولين آهنگ گروه به نام آرنولد لين منتشر شد و جزو بيست آهنگ پرفروش انگلستان قرار گرفت. در ماه مه ۱۹۶۷ آهنگ نواختن اميلی را ببين منتشر شد و برای نخستين‌بار گروه را در مقام ششم جدول بهترين‌های موسيقی انگلستان قرار داد.

پس از مدتی سيد برت ۲۱ ساله که از سوی هواداران راک با اقبال فراوان مواجه بود به دلیل افراط در مصرف مواد مخدر نتوانست نقش خود را در گروه به خوبی ایفا كند. محبوبيت بیش از حد، سید برت را تحت فشار قرار داد و باعث شد كه به تدريج به یک رهبر غيرقابل استفاده بدل شود. در سال ۱۹۶۸ سيد برت پذیرفت که از گروه جدا شود و ديويد گيلمور در كنار سه عضو ديگر قرار گرفت.

[ویرایش] پس از سید برت (۱۹۶۹ تا ۱۹۹۵)

پس از کنار گذاشته شدن سید برت از گروه، راجر واترز نقش محوری خود در ساخت آهنگ‌ها و تنظيم اشعار را ايفا كرد. او كه نگاهی عميق، دقيق و با كيفيت به موسيقی داشت جريانی تازه در موسیقی راک انگلستان به وجود آورد.

پینک فلوید در حال اجرای نیمهٔ تاریک ماه در الز کورت (لندن، ۱۹۷۳)

در بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۷ آلبوم‌های اوم‌ماگومما، مادر قلب اتمی، پوشیده در ابرها، فضولی و نیمهٔ تاریک ماه منتشر شدند که آلبوم آخر به یکی از پرفروش‌ترين آلبوم‌های موسيقی راک تبديل شد. آلبوم ای کاش این‌جا بودی يادآور سيد برت شد و حیوانات مجموعه‌ای از آهنگ‌ها درباره انسان و سفری درونی برای كشف آدمی بود. در سال ۱۹۷۷ آلبوم دیوار منتشر شد. این آلبوم موفقيت عجيبی برای پينک فلويد به وجود آورد و همین باعث اختلافات درونی در گروه شد.

[ویرایش] دوره رهبری راجر واترز (۱۹۸۱ تا ۱۹۸۴)

در سال ۱۹۸۳ آلبوم برش نهایی توسط واترز سامان داده شد. رايت و ميسون در ۱۹۸۴ از گروه كناره گرفتند و گروه در معرض نابودی قرار گرفت.

[ویرایش] دوره رهبری دیوید گیلمور (۱۹۸۶ تا ۱۹۹۵)

در سال ۱۹۸۶ واترز رسما خروج خود از گروه را اعلام كرد و گروه در این ایام بیشتر درگیر دعواهای حقوقی بود.ديويد گيلمور گروه را به همراه ریک رایت و نیک میسون دوباره تشکیل داد. گروه در سال ۱۹۸۷ آلبوم‌های لغزش آنی در عقل و غرش ظريف رعد را منتشر کرد و آخرین آلبوم گروه در سال ۱۹۹۴ با نام ناقوس جدایی منتشر شد.

راجر واترز در اجرای لایو ۸ (۲۰۰۵) به گروه پیوست. (در سمت راست تصویر دیده می شود)


[ویرایش] اجرای لایو ۸ (۲۰۰۵)

پس از دو دهه، در سال ۲۰۰۵ گروه به همراه راجر واترز کنار هم جمع شدند تا در کنسرت لایو ۸ شركت كنند. این كنسرت به منظور مبارزه با فقر و برای تشویق هشت كشور ثروتمند جهان برای کمک به كشورهای فقیر صورت گرفت.

[ویرایش] آلبوم‌ها

آلبوم‌های استودیویی

[ویرایش] اعضا

  • سید برت - آواز خوان رهبر، گیتاریست رهبر (۱۹۶۵ - ۱۹۶۸)
  • دیوید گیلمور - آواز خوان رهبر، گیتاریست رهبر، گیتار بیس، کیبورد، جلوه های ویژه (دسامبر ۱۹۶۷ - ۱۹۹۶، ۲۰۰۵)
  • باب کلوز - گیتاریست (۱۹۶۵)
  • نیک میسن - درام، ساز ضربی، برنامه نویسی (۱۹۶۵ - ۱۹۹۶، ۲۰۰۵)
  • راجر واترز - آواز خوان رهبر، گیتار بیس، ساز ضربی، برنامه نویسی (۱۹۶۵ - ۱۹۸۵، ۲۰۰۵)
  • ریچارد رایت - کیبورد، آواز (هروقت نیاز شود)، ارگ، پیانو، ترکیب کننده، میلوترون (۱۹۶۵-۱۹۷۹، ۱۹۸۷-۱۹۹۶، ۲۰۰۵)
نمودار زمان فعالیت اعضا

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پینک فلوید موجود است.
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ تاریخچهٔ پینک فلوید (انگلیسی)، وب‌گاه آل‌میوزیک. بازدید در ۶ نوامبر ۲۰۱۰.
  2. رایت اعلام کرده‌است که انتظار می‌رود پینک فلوید به زودی آلبومی را ضبط کند (انگلیسی)، ۳ دسامبر ۱۹۹۶. بازدید در ۶ دسامبر ۲۰۱۰.
  3. پینک فلوید در پیاده‌روی مشاهیر راک قرار گرفته‌است (انگلیسی)، ۱۶ ژانویه ۱۹۹۶. بازدید در ۶ دسامبر ۲۰۱۰.

ابزارهای شخصی
گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر