موسیقی امبینت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اَمبینت
ریشه‌های سبکی
ریشه‌های فرهنگی
اوایل دههٔ ۱۹۷۰، بریتانیا
سازهای موسیقی
سینث سایزر، ابزارهای موسیقی الکترونیک و تقریبا همهٔ انواع سازها
محبوبیت عمومی متوسط به صورت پایه در بریتانیا
مشتق‌ها امبینت هاوس، امبینت تکنو، موسیقی چیل-آوت، داون تمپو، موسیقی ترنس، موسیقی رقص هوشمند
زیرسبک‌ها
دارک امبینت، Drone music، لاورکیس، بلک امبینت، دیترویت تکنو
سبک‌های درهم‌آمیخته
امبینت داب، ایل‌بینت، سایکدلیک امبینت، اینداستریال امبینت، امبینت هاوس، اسپیس میوزیک

موسیقی اَمبینت (به انگلیسی: Ambient music) گونه‌ای از موسیقی برآمده از آثار هنرمندان سینث‌پاپ تجربی دههٔ ۱۹۷۰ میلادی مانند کرفت‌وِرک و برایان اِنو-که مبنای موسیقی‌اش استفاده از سینث‌سایزر بود- و فضای خلسه‌آور تکنوهای رقص دههٔ ۱۹۸۰ میلادی است.[۱] در موسیقی اَمبینت بیش از آن‌که به ترانه‌سُرایی و آهنگسازی اهمیت داده شود به عنصر «تکرار» و یک‌پارچگی بافت صداها توجه می‌شود.

آثار هنرمندان کلاسیک/آوانگارد مانند اریک ساتی و کلود دبوسی نیز تاثیر مهمی در بسط ساختار موسیقی اَمبینت داشتند. مفهومی که ساتی از نوشتن قطعه‌های ساده برای تکنوازی پیانو یا اجرا توسط نوازندگان محدود در نظر داشت[۲]، همجنسی شگفت‌آوری با تعریف اِنو از موسیقی اَمبینت دارد: «ایجاد فضای خوشایند موسیقایی که صداها به‌جای این‌که به زور محیط را احاطه کنند، به شیوه‌ای دلپذیر در آن پراکنده شده‌اند.»[۳]

اَمبینت در سال‌های آغازین دههٔ ۱۹۹۰ میلادی و به لطف آثار گروه‌هایی مانند د اورب و هنرمندانی هم‌چون افکس توئین محبوبیت پیدا کرد.

واژهٔ اَمبینت اولین بار توسط برایان اِنو و پس از آن‌که به‌علت حادثه‌ای مجبور شد مدتی را در بستر بیماری سپری کند، برای اشاره به این سبک موسیقی استفاده شد.[۴] از میان ساخته‌های او آلبوم Ambient 1: Music for Airports ‏(۱۹۷۸) به ترویج موسیقی اَمبینت کمک شایانی کرد.

پانویس[ویرایش]

  1. «Ambient»(انگلیسی)‎. وب‌گاه آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  2. Furniture music
  3. «History of Ambient»(انگلیسی)‎. وب‌گاه ambientmusicguide.com. بازبینی‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  4. Espie Estrella. «Ambient Music»(انگلیسی)‎. وب‌گاه اباوت. بازبینی‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۱۰. 

جستارهای وابسته[ویرایش]