امیدهای زیاد (به انگلیسی: High Hopes) نام ترانهای از آلبوم سال ۱۹۹۴ پینک فلوید، زنگ دستهبندی است که به وسیلهٔ دیوید گیلمور آهنگسازی و توسط دیوید گیلمور و پولی سمسون نوشته شد. متن ترانه از چیزهایی که ممکن است یک بار در زندگی کسب شده باشند و از دست روند صحبت میکند و نیز از ابتکار خودزیستنامهٔ گیلمور بهره میبرد.[۱] داگلاس آدامز، یکی از دوستان گیلمور، نام ترانه را از قسمتی از متن ترانهٔ خود آهنگ برگزید. این ترانه آخرین ترانهای بود که برای آلبوم ضبط میشد که دیوید گیلمور از آن به عنوان «درخشش الهام» یاد کرد.
در مورد ترانه [ویرایش]
آغاز ترانهٔ «امیدهای زیاد» یادبودی از دیگر ترانهٔ این گروه، «خورشید پیر چاق»، از آلبوم مادر قلباتمی است؛ برای نمونه اصوات زنگ در ابتدای هر دو ترانه.
صداهای پرندگان و وزوز حشرات نیز میتواند به ترانهٔ «علفزارهای گرانچستر» از آلبوم سال ۱۹۶۹ اوماگوما نوشتهشده به وسیلهٔ راجر واترز ربط داده شود.
بعد از تمام شدن ترانه در آلبوم زنگ دستهبندی، صدای مدیر پینک فلوید، استیو اورورک، که سعی میکرد در یکی از آلبومهای گروه حضور داشته باشد، به همراه ناپسری گیلمور، چارلی، که مکالمهٔ تلفنی را با اورورک قطع میکند، شنیده میشود.
جدول موسیقی [ویرایش]
منابع و پانویس [ویرایش]
