جان لنون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
جان لنون
جان لنون در حال بازخوانی "به صلح یک شانس بده" در مونترال، کانادا، سال ۱۹۶۹
جان لنون در حال بازخوانی "به صلح یک شانس بده" در مونترال، کانادا، سال ۱۹۶۹
اطلاعات هنرمند
نام اصلی جان وینستون لنون
نام مستعار جان لنون
زادروز ۹ اکتبر ۱۹۴۰، لیورپول، انگلستان
درگذشت ۸ دسامبر ۱۹۸۰، (۴۰ سالگی) نیویورک، ایالات متحده
سبک‌ها راک
پاپ
آزمون‌گرا،
کار(ها) خواننده، آهنگساز موسیقی‌دان، شاعر، هنرمند، فعال صلح‌طلب
ساز(ها) گیتار
سازدهنی
پیانو
گیتار بیس
آواز
مدت کار ۱۹۵۷ - ۱۹۷۵، ۱۹۸۰
ناشر(ها) اَپل
پارلوفون
کاپیتول
وی جی
اِمی
گِفِن
نقش‌های
مرتبط
بیتلز
باند پلاستیک اونو
درتی مک
یوکو اونو
وب‌گاه www.JohnLennon.com

جان اونو لنون (به انگلیسی: John Ono Lennon) (متولد ۹ اکتبر ۱۹۴۰ - درگذشته ۸ دسامبر ۱۹۸۰خواننده، ترانه سرا، موسیقیدان، آهنگساز و شاعر، از معروف‌ترین، شناخته‌ترین و برجسته‌ترین چهره‌های دنیای موسیقی راک، در انگلستان، به دنیا آمد. او به‌عنوان یکی از اعضای موسس گروه بیتلز و یکی از اعمالی‌ترین افراد در افزایش بافت تاریخی موسیقی عامه‌پسند، در سراسر جهان شناخته شد. وی به‌همرا پل مک کارتنی یکی از موفق‌ترین مشارکت‌ها را در نوشتن ترانه‌ در قرن بیستم انجام دادند. در سال ۱۹۶۰ که گروه آن‌ها از هم پاشید، وی در یک حرفه انفرادی ادامه داد، اما باعت انتقاد و حتی تحسین‌آمیز شدن آلبوم او «جان لنون پلاستیک باند» شد. لنون در سال ۱۹۷۵ ارجعیت زمان را برای خانواده‌اش گذاشت و آلبوم جدیدش «فانتزی دو» را در سال ۱۹۸۰ منتشر کرد، اما سه هفته پس از انتشار این آلبوم، به ضرب گلوله به‌قتل رسید.

لنون که متولد و بزرگ‌شده لیورپول بود، در ۹ اکتبر ۱۹۴۰ در شهر لیورپول انگلیس، در خانواده‌ای از طبقه کارگر به‌دنیا آمد. وی همواره می‌خواست مانند پدرش یک ملوان شود، اما پس از گوش‌سپردن به آهنگ‌های الویس پریسلی به موسیقی روی آورد. شهرت لنون با آوازه‌خوانی در گروه موسیقی بیتلز شروع شد، گروهی که وی بنیان‌گذار و درواقع مغز متفکر آن به شمار می‌رفت و با خواننده‌ی مطرح دیگر پل مک کارتنی ایجاد کرده بود. این گروه ۱۲ آلبوم منتشر کرد که اولین آنها «Please, Please me» در مارس ۱۹۶۳ به بازار آمد. پس از آن‌که آهنگ اصلی آلبوم در صدر فروش در بریتانیا و آمریکا قرار گرفت، دیگر شهرت لنون فراگیر شده بود.[۱]

در سال ۲۰۱۰، فروش آلبوم انفرادی لنون، در ایالات متحده بیش از ۱۴ میلیون فروش آلبوم، به‌همراه داشت. تعداد ۲۵ تک‌آهنگ‌ او در ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد ایالات متحده نیز نمودار بودند. لنون ماهیت سرکش و شوخ طبعی در موسیقی خود داشت. نوشتنارها، نقاشی‌ها و فیلم‌های او بر پایه مصاحبه‌های وی، او را فعال سیاسی صلح‌طلب و بحث برانگیز نشان می‌داد. وی در سال ۱۹۷۱ به شهر نیویورک نقل‌مکان کرد، جایی که منتقد جنگ ویتنام و دولت ریچارد نیکسون بود، و به اخراج و یا تبعید وی از خاک ایالات متحده حاصل شد. در حالی که آهنگ‌ها و ترانه‌های خود رابر پایه سرود «جنبش ضد جنگ» به تصویب رساند.

او به‌جز موسیقی در زمینه‌های سیاست، صلح، نویسندگی و هنرپیشگی هم فعالیت کرده بود. لنون به عنوان یکی از بهترین‌های موسیقی قرن بیستم در سراسر دنیا شناخته می‌شود. چنان‌که در نظرسنجی بی‌بی‌سی از مردم انگلستان، در سال ۲۰۰۲، مقام هشتم و از دید مجله رولینگ استون مقام پنجم را کسب، و او را در بین صد شخصیت برتر بریتانیایی در طول تاریخ، نشان داد.

لنون صاحب دو فرزند، از دو همسر خود بود. جولیان لنون از همسر اولش سینتیا لنون و شان اونو لنون از همسر دومش یوکو اونو، که هردو پا در راه موسیقی گذارده‌‌بودند.

وی در موسیقی سبک راک اند رول، در دهه شصت میلادی، تأثیر به‌سزایی داشت، به‌طوری که برخی از ترانه‌های خوب بیتلز از کارهای او هستند و ترانه‌های وی از ترانه‌های مک‌کارتنی درون‌گرایانه‌تر نیز می‌باشد «دشت‌های توت فرنگی برای همیشه» (۱۹۶۷)[۲] و «من گراز دریایی هستم» (۱۹۶۷)[۳] از تک‌آهنگ‌های به‌یادماندی او می‎باشد.

یکی از اظهار نظرهای جنجال‌برانگیز جان لنون در سال ۱۹۶۶ و در دورهٔ اوج شهرت بیتل‌ها بود. لنون طی مصاحبه‌ای که در ۴ مارس ۱۹۶۶، با روزنامهٔ انگلیسی ایونینگ استاندارد انجام داده بود، گفت که بیتل‌ها از مسیح هم محبوب‌ترند.[۴][۵] پی‌آمد سخنان لنون برانگیخته‌شدن خشم مقامات واتیکان، تحریم محصولات بیتل‌ها، لغو کنسرت‌های‌شان و سوزانده‌شدن صفحه‌ها و عکس‌های‌شان به‌خصوص در ایالات متحده بود.[۶] مقامات واتیکان در سال ۲۰۰۸ و پس از گذشت ۲۸ سال از مرگ لنون اعلام کردند او را به‌خاطر سخنان نسنجیده‌اش بخشیده‌اند.[۷] در ۷۰ سالگرد تولدش گوگل نماد خود را برای احترام به او تغییر و آهنگ متن تصور کن را در کنار لوگو قرار داد. [۸]

محتویات

[ویرایش] پیشینه

[ویرایش] ۱۹۵۷-۱۹۴۰:اوایل زندگی

نوشتارهای اصلی: جولیا لنون‎، آلفرد لنون، و میمی اسمیت
خیابان منلوو، پلاک ۲۵۱، خانه‌ای جورج و میمی اسمیت، جایی که لنون بیشتر دوران کودکی و نوجوانی‌اش را در آن سپری کرد

لنون در موقع جنگ انگلیس، در روز ۹ اکتبر ۱۹۴۰ در بیمارستان ماترنیتی از جولیا و آلفرد لنون، سرباز نیروی دریایی، که در موقع تولد جان دور از خانه‌بود، به دنیا آمد.[۹]

[ویرایش] مرگ جان لنون

نوشتار اصلی: مرگ جان لنون

در روز هشتم دسامبر سال ۱۹۸۰، وی در حالیکه همراه با همسرش یوکو اونو به آپارتمان خود در ساختمان داکوتا در شهر نیویورک باز می‌گشت به دست یکی از طرفداران سابقش به نام مارک دیوید چَپمَن به ضرب چهار گلوله کشته شد. چپمن پس از دستگیری گفته بود برای این‌که مشهور شود، تصمیم به قتل جان لنون گرفت.[۱۰] او از آن زمان تا به‌حال در زندان به‌سر می‌برد. در سال‌های دهه شصت وقتی خبرنگاری از او پرسید مرگش را چگونه تصور می‌کند گفته بود: «احتمالاً یه دیوونه ترتیبم رو می‌ده».[۱۱]

[ویرایش] پانویس

  1. لنون؛ هفتاد سالگی اسطوره رادیو فردا
  2. Strawberry Fields Forever
  3. I Am the Walrus
  4. Maureen Cleave. «The John Lennon I knew»(انگلیسی)‎. وب‌گاه telegraph.co.uk. بازبینی‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹. 
  5. Richie Unterberger. «Eleanor Rigby»(انگلیسی)‎. وب‌گاه allmusic.com. بازبینی‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹. 
  6. «Infamous Rock Quotes -- John Lennon: "We're more popular than Jesus."»(انگلیسی)‎. وب‌گاه music.aol.com. بازبینی‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹. 
  7. Nick Squires. «Vatican 'forgives' Lennon for 'more popular than Jesus' remark»(انگلیسی)‎. وب‌گاه telegraph.co.uk. بازبینی‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹. 
  8. John Lennon at ۷۰: Imagine Google's animated homage
  9. Harry 2000b, p. 504.
  10. «John Lennon murder: Killer Mark David Chapman gives new details of shooting»(انگلیسی)‎. وب‌گاه telegraph.co.uk. بازبینی‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹. 
  11. لنون؛ هفتاد سالگی اسطوره رادیو فردا

[ویرایش] منابع

[ویرایش] پیوند به بیرون

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار منابعی در رابطه با جان لنون موجود است.

[ویرایش] پیوندهای غیرفارسی

[ویرایش] پیوندهای فارسی

      بیتلز      

جان لنون - پل مک‌کارتنی - جورج هریسون - رینگو استار

ابزارهای شخصی
گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌ریزی
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر