جیمی هندریکس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جیمی هندریکس
Jimi Hendrix 1967.png
اطلاعات پس‌زمینه
نام اصلی جانی آلن هندریکس
نام مستعار جیمز مارشال "جیمی" هندریکس
تولد ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲
سیاتل
خاستگاه سیاتل Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
مرگ ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۰ (۲۷)
کنزینگتون Flag of England.svg انگلستان
سبک‌ها هارد راک، بلوز راک، سایکدلیک راک، اسید راک، فانک راک
سازها گیتار، خواننده، گیتار باس
سال‌های فعالیت ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۰
ناشرین RSVP, Track, Barclay, Polydor, Reprise, Capitol, MCA
وب‌گاه وب‌گاه جیمی هندریکس
سازهای برجسته
فندر استرتوکستر

جیمز مارشال هندریکس (به انگلیسی: James Marshall Hendrix) (زاده ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲ - درگذشت در ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۰)[۱] گیتاریست، آوازخوان، ترانه‌نویس آمریکایی بود. هندریکس تاثیر زیادی بر روی خواننده‌های سبک راک اند رول گذاشت.[۲][۳] او خودش به تنهایی نحوه نواختن گیتار را فرا گرفته بود و معمولاً یک فندر استرتوکستر می‌نواخت. از آنجا که هندریکس یک چپ‌دست بود، گیتار را به صورت وارونه می‌نواخت. او ابتدا در انگلستان، سپس در تمام دنیا پس از اینکه در سال ۱۹۶۷ در فستیوال پاپ مونتری به نوازندگی پرداخت، به شهرت رسید.[۴]

او در سال ۱۹۶۶، با ترانه‌های خلسه‌آوری چون آهای جو و گرد ارغوانیب و همچنین یک اجرای زنده افسانه‌ای به مقام ستاره راک دست یافت. کتاب اتاق پر از آینه به مناسبت سی و پنجمین سالگرد درگذشت او در سال ۱۹۷۰ منتشر شده‌است. راز مرگ او هنوز در هاله‌ای از ابهام است؛ هیچ‌گاه بطور قطعی معلوم نشد دلیل آن خودکشی بوده یا بر حسب اتفاق به دلیل تداخل تأثیر مصرف زیاد مشروبات الکلی(که پیشتر در یک مهمانی شبانه مصرف کرده بود) با تأثیر تعداد زیاد قرص‌های خواب‌آور(که همان شب خورده بود)، رخ داده‌است.

او به همراه جیم موریسون و جنیس جاپلین به دلیل حرف جی(J) ابتدای نام کوچک و مرگ نسبتاً مشابه‌شان(مرتبط با مواد مخدر/روانگردان)، هر سه حدود ۲۷ سالگی و در بازه‌ای تنها چند ماهه مابین سپتامبر ۱۹۷۰ تا ژوئیه ۱۹۷۱، سه‌گانهٔ تراژیک و افسانه‌ای «تری جِیز»(Three j's) موسیقی راک دهه ۱۹۶۰ را تشکیل داده‌اند. به علاوه این سه به همراه برایان جونز و کرت کوبین «کلوب ۲۷» را تشکیل می‌دهند.

مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، جیمی هندریکس را در رتبه ۱ قرار داد.[۵]

سال‌های اولیه[ویرایش]

جیمی هندریکس در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲ در سیاتل بدنیا آمد. در هنگام تولد نام او را جانی آلن هندریکس گذاشتند. بعدها، وقتی که پدرش از ارتش برگشت، نام او را به جیمز مارشال هندریکس تغییر داد.[۶] او در تنگدستی بزرگ شد و خیلی مورد توجه نبود. وقتی که نه ساله بود، والدینش از هم طلاق گرفتند و وقتی که ۱۶ ساله شد، مادرش درگذشت.[۷] در سن ۱۴ سالگی بود که او اولین گیتارش را پیدا کرد. این گیتار، یک گیتار broomstick شکسته بود که تنها یک رشته داشت توسط یک نوجوان شکسته شده بود. اما او موفق شد چند ملودی را بر روی آن بنوازد.[۸][۹] کمی بعد، در سن ۱۵ سالگی، یک گیتار آکوستیک پنج دلاری از یکی از دوستان پدرش خرید. اولین گیتار الکتریک او یک سوپرو اوزارک سفیدرنگ بود که پدرش، ال هندریکس براش خریده بود. او آموزش رسمی گیتار ندید و تیون‌های ساده و بدیهه‌سازی را از تماشا کردن اجراهای زنده چاک بری و الویس پرسلی آموخت. او گیتار الکتریکش را بدون آمپلی‌فایر می‌نواخت.[۱۰]

مدرسه[ویرایش]

هندریکس تحصیلات اولیه خود را به پایان رساند اما نتوانست از دبیرستان گارفیلد فارغ‌التحصیل شود. هندریکس در اواخر دهه ۱۹۶۰ به تعدادی از گزارشگران گفت که او به دلیل اینکه افراد در دبیرستان نژادپرست بودند و به خاطر سیاه‌پوست بودن از او دل خوشی نداشتند، ناموفق بود. برخی دیگر مدعی هستند که به این خاطر نتواست تحصیلات خود در دوره دبیرستان را به پایان برساند که شلخته بود و نمی‌توانست نمرات خوبی را کسب کند. هندریکس بعدها به گزارشگران گفت که به خاطر توهین به یک معلم اخراج شده بود.[۱۱]

هندریکس در جوانی، از طرافداران الویس پرسلی بود. او در ۱ سپتامبر ۱۹۵۷ به سیکز ایتادیوم رفت تا نواختن پرسلی را ببیند و در آنجا یک تصویر رنگی از پرسلی در حالی که گیتار آکوستیکش را نگه داشته بود، رسم کرد.[۱۲] این نقاشی هم‌اکنون در تالار مشاهیر راک اند رول در کلیولند نگهداری می‌شود.[۱۳] هندریکس حتی در بزرگسال هم هنوز به پرسلی علاقه داشت.[۱۴] او در اواخر سال ۱۹۶۸ به پاریس رفت تا یکی از فیلم‌های پرسلی به نام کینگ کریول را ببینید و از آن برای نوشتن آهنگ‌هایش الهام بگیرد. او همچنین برخی از موسیقی‌دانان سبک بلوز از جمله مودی واترز، بو دیدلی، و لایتنینگز هاپکینز را هم دوست داشت. هندریکس در گروه لیتل ریچارد، ستاره ریتم اند بلوز هم نوازندگی کرد.[۴] با ای حال، هندریکس و ریچارد همکاری آنها طولی نکشید، ریچارد از لباس‌های هندریکس خوشش نمی‌آمد.[۱۵]

ارتش[ویرایش]

هندریکس در ارتش، سال ۱۹۶۱

هندریکس که دو بار به خاطر سرقت ماشین دستگیر شده بود، می‌بایست بین رفتن به زندان به مدت دو سال و یا وارد شدن به ارتش ایالات متحده یکی را انتخاب کند. هندریکس ارتش را انتخاب کرد و در ۳۱ می ۱۹۶۱ به فورت کمپل فرستاده شد. وقتی که در ارتش بود، افسران او گفتند که او اغلب در حین اجرای ماموریت خوابش می‌برد و یکی می‌بایست تمام وقت او را زیر نظر می‌داشت. او نمی‌توانست بخوبی از اسلحه استفاده کند و یکی از افسرهای آنجا گفته است که «مغزش در حین انجام ماموریت به خاطر فکر کردن در مورد گیتارش کار نمی‌کرد».[۱۶] با این حال، دوران ارتش برای هندریکس بسیار مهم بود، چرا که در آنجا بود که او با سربازی دیگر که نوازنده گیتار بیس بود و بیلی کوکس نام داشت، آشنا شد. بعدها آن دو در گروه کوچکی به نام The King Kasuals با هم همکاری کردند.[۱۷]

در ۳۱ می ۱۹۶۲، فرماندهان هندریکس تشخیص دادند که بهتر است هندریکس ارتش را ترک کند، چرا که او دردسرهای زیادی را به وجود آورده بود. هندریکس هم موافقت کرد و پس از تنها یک سال خدمت در ارتش، آنجا را ترک کرد.[۱۸] هندریکس بعدها گفت که او پس از شکسته شدن قوزک پایش در حین فرود آمدن از بیست و ششمین پرش‌اش با چتر نجات از ارتش خارج شد. او گفت که خدمت در ارتش را دوست نداشت و با نحوه انجام دادن کارها در آنجا موافق نبود.[۱۹] وقتی که در آمریکا با او مصاحبه شد، او هرگز درباره دوران خدمتش صحبت نکرد. وقتی که در یک مصاحبه تلویزیونی از او سوال شد، تنها به ذکر این نکته بسنده کرد که او خدمتش را در فورت کمپل گذرانده است.[۲۰]

دیگر سال‌های عمر[ویرایش]

نواختن گیتاری که برای افراد راست‌دست ساخته شده بود، توسط هنردریکس که یک چپ‌دست بود، او را به شهرت رساند. اولین کنسرت موفق او با یک باند کوچک بدون نام در کنیسه بود. او بعدها وارد گروهی به نام The Velvetones شد.[۲۱]

هندریکس و کوکس پس از ترک کردن ارتش، به کلارکسویل تنسی رفتند و در انجا در گروه‌شان که The King Kasuals نام داشت، مشغول به نواختن شدند. آنها در بارهای کوچک نوازندگی می‌کردند، اما این کار پول زیادی برای آنها به همراه نداشت. سرانجام، او و کوکس به نشویل رفتند. در نوامبر ۱۹۶۹، هندریکس به اولین اجرای استودیویی خود رفت. هنگامی که در نشویل بود، با بسیاری از گروه‌های موسیقی به عنوان نوازنده گیتار لید، ریتم و آوازخوان همکاری کرد. هرچند که این کار هم پول زیادی برای او به همراه نداشت، اما به او آموخت که گروه‌های موسیقی چطور کار می‌کنند و اداره می‌شوند.[۲۲]

گروه اکسپرینس در ۱۹۶۸

بعدها، هندریکس نشویل را ترک کرد و به نیویورک رفت. در ژانویه ۱۹۶۴، به هارلم رفت و در بارها و کلوب‌ها مشغول نوازندگی شد. هندریکس همچنین اولین جایزه در یک کنسرت گیتار آماتور در تئاتر آپولو را هم دریافت کرد. در سال ۱۹۶۶، هندریکس گروه موسیقی خودش که Jimmy James and The Blues Flames نام داشت را بنیان نهاد.[۲۳] اعضای این باند افرادی بودند که آنها را در شهر ملاقات کرده بود. یکی از آنها پسر ۱۵ ساله‌ای بود که رندی نام داشت.[۲۴] هندریکس کنسرت‌های بسیاری را در نیویورک اجرا کرد و در کافه‌ای به نام Café Wha?‎ ترانه‌های بسیاری را نواخت.[۲۵] در ۱۹۶۶، هندریکس با دوست‌دختر کیث ریچاردز، گیتاریست گروه رولینگ استونز که لیندا کیث نام داشت، آشنا شد. لیندا کیث از نوازندگی او خوشش آمد و او را به چاز چاندلر، منیجر گروه انیملز معرفی کرد. چندلر به هندریکس گفت که یک نسخه راک از ترانه آهای جو بنویسد و وقتی که او این کار را انجام داد، چندلر او را به اندن بود تا قراردادی با او امضا کند. هندریک گروه جدیدی به نام جیمی هندریکس اکسپرینس تاسیس کرد[۴] که نام این گروه توسط منیجر مالی آنها، Mike Jeffery انتخاب شده بود.[۲۶]

گروه جیمی هندریکس اکسپرینس اولین آلبوم استودیویی خود را در سال ۱۹۶۷ عرضه کرد که آیا مواد کشیده‌اید نام داشت. وقتی که این آلبوم تهیه شد، هندریکس به سراسر انگلستان و برخی از نواحی اروپا سفر کرد. در ۴ ژوئیه ۱۹۶۷، گروه The Jimi Hendrix Experience آخرین کنسرت خود را در لندن و قبل از عزیمت به آمریکا اجرا کرد. در آمریکا، افراد مشهور زیادی از جمله پل مک‌کارتنی، جورج هریسون، اریک کلپتون، جک بروس و برایان اپستین برای دیدن نواختن هندریکس آمدند.[۲۷]

آلبوم اول آنها در مکان دوم در جداول انگلستان قرار گرفت. در سال ۲۰۰۱، وی‌اچ‌وان آلبوم آیا مواد کشیده‌اید را در جایگاه پنجم فهرست برترین آلبوم‌های تمام دوران‌ها قرار داد. مجله رولینگ استون هم این آلبوم را در جایگاه ۱۵ در فهرست ۵۰۰ آلبوم برتر همه دوران‌ها در سال ۲۰۰۳ قرار داد.[۲۸]

دومین آلبوم هندریکس در همان سال ۱۹۶۷ منتشر شد و Axis: Bold as Love نام داشت. این آلبوم ترانه‌های مشهوری را در خود دارد که معروف‌ترین آنها ترانه Little Wing است. نسخه‌های دیگری از این ترانه توسط موسیقی‌دانان دیگر هم اجرا شده است. آلبوم در جداول ایالات متحده مقام سوم و در جداول بریتانیا مقام پنجم را کسب کرد.[۲۹]

سومین آلبوم هندریکس بانوکده الکتریکی (به انگلیسی: Electric LadyLand) نام داشت که یک آلبوم دو دیسکه بود و در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. آلبوم در ایالات متحده جایگاه اول و در بریتانیا جایچاه پنج را از آن خود کرد. در سال ۲۰۰۳، VH1 آن را در جایگاه ۷۲ در فهرست بهترین آلبوم‌های همه دوران‌ها قرار داد و رولینگ استون هم آن را در یک فهرست مشابه در جایگاه ۵۴ قرار داد.[۳۰]

وودستاک[ویرایش]

جمعیت در وودستاک

هندریکس در ۱۸ آگوست ۱۹۶۹ برای اجرا به وودستاک رفت. در آن سال، وودستاک ۱۸٫۰۰۰ دلار درآمد داشت و تبدیل به یکی از مشهورترین کنسرت‌های دنیا شد. هندریکس قرار بود در صبح روز یکشنبه ه اجرا بپردازد، اما تا صبح روز دوشنبه هنوز به آنجا نرسیده بود که مایع تاسف ۵۰۰٫۰۰۰ نفری بود که برای دیدن او به آنجا رفته بودند. حدود ۱۸۰٫۰۰۰ نفر از آنها کنسرت را ترک کرده و برای اتمام آن منتظر نماندند. آنها تنها می‌خواستند هندریکس را به‌شخصه ببینند. سپس هندریکس به اجرای یک کنسرت دوساعته پرداخت که آن را یک کنسرت «افتضاح» توصیف کرده‌اند.[۳۱] گروه موسیقی بزرگ هندریکس به‌اندازه کافی تمرین نکرده بود و نمی‌توانستند خود را با گیتارنوازی سریع هندریکس هماهنگ کنند. هندریکس در آن کنسرت سرود پرچم پرستاره را اجرا کرد. اجرای هندریکس با دیستروشن‌های سنگین گیتار و جیغ و داد همراه بود که باعث شد مردم فکر کنند هندریکس یک ضدآمریکایی است و در حال مسخره کردن سرود ملی کشور آنهاست. هندریکس در مصاحبه‌ای گفت که «قصد او از این اجرا سیاسی نبوده است»[۳۲] و تنها قصد داشته نسخه دیگری از این سرود را اجرا کند.

مرگ[ویرایش]

در ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۰، هندریکس را در زیرزمین هتل سمرقند (به انگلیسی: Samarkand) در لندن به صورت مرده پیدا کردند. او پس از مصرف زیاد الکل و همینطور خودن تعداد زیادی قرص خواب مرده بود. او ستفراغ کرده بود و بر اثر همان استفراغ هم خفه شده بود چون هشیاری نداشت. گمانه‌زنی‌های زیادی درباره مرگ هندریکس مطرح شده است. دوست‌دختر او، وقتی که او مرده بود همراه او بوده است و گفته است که وقتی او را در پشت آمبولانس گذاشته زنده بوده است. اما کارکنان بیمارستان گزارش کرده‌اند که قبل از اینکه آمبولانس او را برساند مرده بوده است.[۳۳] برخی از مردم گفته‌اند که هندریکس زنده بوده است اما امدادگران سر او را به خوبی نگه نداشته بودند تا بر اثر بیهوشی بر روی استفراغ خود خفه نشود.[۳۴] یک شعر غمناک در آپارتمان هندریکس یافت شد که توسط او نوشته شده بود و این گمانه‌زنی را مطرح کرد که او خودکشی کرده است.[۳۵] محتمل‌ترین نظریه این است که او در حال مستی تعداد زیادی قرص خواب خورده بوده و نمی‌توانسته بیدار شود و استفراغ کرده و در نتیجه آن خفه شده است. گمانه‌زنی دیگری که اخیراً مطرح شده است این است که او توسط منیجر خود به قتل رسیده باشد.[۳۶]

دفن[ویرایش]

هندریکس در اول اکتبر ۱۹۷۰ در پارک یادبود گرین‌وود در رنتون، واشینگتن به خاک سپرده شد. سنگ قبر او اشتباه است، چرا که او را در حال نواختن یک Stratocaster نشان می‌دهد، در حالی‌که Stratocaster راست‌دست است و هندریکس چپ‌دست بوده است.

شخصیت[ویرایش]

هندریکس تیپ منحصر به فردی داشت و مدل موهای او به سبک باب دیلن بود. او دستمال، حلقه و بروش می‌پوشید. در سال‌های اول فعالیت خود، یک جامه سیاه و پیراهن ابریشم می‌پوشید.

از ۱۹۶۸ هندریکس شروع به بستن شال‌گردن به بازوان و پاهایش کرد.[۳۷] او از ۱۹۶۹ دستمال‌سر معروفش را می‌پوشید.[۳۸]

مواد مخدر[ویرایش]

هندریکس به طور گسترده‌ای از داروهای روان‌گردان مانند LSD استفاده می‌کرد. او ماریجوانا می‌کشید و الکل مصرف می‌کرد. او در حال مستی، عصبانی و پرخاشگر می‌شد.[۳۹] با این حال هیچکس نمی‌داند که هندریکس هروئین مصرف می‌کرده یا نه. در کالبدشکافی او، اثری از هروئین یافت نشد و جای سوزن هم در بودن او یافت نشد.[۳۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. “Biography”. JimiHendrix.com. Retrieved 2007-12-05. 
  2. “Jimi Hendrix in the Rock and Roll Hall of Fame”. Retrieved 2008-10-15. 
  3. “Jimi Hendrix: The Most Influential Guitarist Of All Time?”. Retrieved 2008-10-15. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ Hear جیمی هندریکس (music and interviews) on the Pop Chronicles (1969).
  5. “100 Greatest Guitarists of all Time - Rolling Stone Magazine”]. Retrieved 2008-10-15. 
  6. “Mega Essays - Jimi Hendrix”. Retrieved 2008-10-15. 
  7. “Rockhall timelines”. Retrieved 18-08-1955. 
  8. J. A. Hendrix, 1999, My Son Jimi, p. 113.
  9. Shapiro, Harry and Caesar Glebbeek. Jimi Hendrix. Electric Gypsys. W. Heinemann Ltd., 1990. 36-37. ISBN ‎0-312-13062-7. 
  10. “Guitar international - Jimi Hendrix”. Retrieved 2011-05-05. 
  11. “Jimi Hendrix's early years”. HistoryLink. Retrieved 2007-08-04. 
  12. “Elvis picture”. Retrieved 2011-09-05. 
  13. “Elvis Australia - Hendrix and Presley”. Retrieved 2011-09-05. 
  14. “Jimi Hendrix @ Elvis.com”. Retrieved 2008-10-15. 
  15. Keith Shadwick. Jimi Hendrix, Musician. Backbeat Books, 2003. 56–57. 
  16. “Dismissal form from The Smoking Gun (1962)”. Retrieved 2008-10-15. 
  17. Johnson, Richard. “Billy Cox is Jimi Hendrix Experienced!, Richard Johnston”. bassplayer.com. 2011 [last update]. Retrieved 2011-05-17. 
  18. “Jimi's Private Parts”. The Smoking Gun. Retrieved 2008-10-15. 
  19. Roby, Steven. Black Gold. Billboard Books, 2002. 15. ISBN ‎0-8230-7854-x. 
  20. Cavett، Dick. Jimi Hendrix. The Dick Cavett Show (DVD). Universal Island، 1969–70. 
  21. “Jimi Hendrix Official site”. Retrieved 2011-05-04. 
  22. “Billy Cox on Hendrix”. Retrieved 2008-10-15. 
  23. “Randy California interview by Steven Roby”. Retrieved 2008-10-15. 
  24. Keith Shadwick. Jimi Hendrix, Musician. Backbeat Books, 2003. 77. 
  25. “Café Wha? website”. Retrieved 2011-05-04. 
  26. Lawrence, Sharon. Jimi Hendrix: The Intimate Story of a Betrayed Musical Legend. 2006 ed. New York, N.Y.: Harper, 2005. ISBN ‎006056301X. 
  27. “Hendrix's biography”. Retrieved 2008-10-15. 
  28. “Album review of Are You Experienced”. Retrieved 2008-10-15. 
  29. “Jimi Hendrix official site - Axis: Bold As Love CD”. Retrieved 2011-05-04. 
  30. “Hendrix's biography”. Retrieved 2008-10-15. 
  31. “Wilson&Alroy's reviews on Jimi Hendrix”. Retrieved 2008-10-15. 
  32. “Monsters and critics - Hendrix biography”. Retrieved 2011-05-04. 
  33. Cross, C., 2005, Room Full Of Mirrors, p. 334.
  34. Companion Booklet to The Essential Jimi Hendrix Volumes One And Two, 1989, Reprise Records (page 7)
  35. Cross, C., 2005, Room Full Of Mirrors, p. 335.
  36. “Fox News - Doctor: Jimi Hendrix May Have Been Murdered”. Retrieved 2011-05-04. 
  37. “Univibes - Jimi Plays Philadelphia”. Retrieved 2011-05-05. 
  38. “LA Times - Jimi Hendrix Headband sold for 19,500$”. Retrieved 2011-05-05. 
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ “Guitarmasterclass - Jimi Hendrix biography”. Retrieved 2011-05-04.