جیمی هندریکس
| جیمی هندریکس | |
|---|---|
| اطلاعات هنرمند | |
| نام اصلی | جانی آلن هندریکس |
| نام مستعار | جیمز مارشال "جیمی" هندریکس |
| زادروز | ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲ سیاتل |
| اهل کشور | سیاتل |
| درگذشت | ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۰ (۲۷ سال) کنزینگتون |
| سبکها | هارد راک، بلوز راک، سایکدلیک راک، اسید راک، فانک راک |
| کار(ها) | موسیقیدان، آهنگساز، تهیه کننده |
| ساز(ها) | گیتار، خواننده، گیتار باس |
| مدت کار | ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۰ |
| ناشر(ها) | RSVP, Track, Barclay, Polydor, Reprise, Capitol, MCA |
| وبگاه | وبگاه جیمی هندریکس |
| سازهای برجسته | |
| Fender Stratocaster Gibson Flying V |
|
جیمز آلن(مارشال) هندریکس (به انگلیسی: James Marshall "Jimi" Hendrix) (۲۷ نوامبر ۱۹۴۲ - ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۰) خواننده، ترانهنویس و گیتاریست آمریکایی بود.[۱] بسیاری معتقد هستند که وی نقش گیتار الکتریک را در آهنگها برجسته کرد.[۲] بسیاری او را پدر گیتار الکتریک میدانند؛ چراکه گیتار الکتریک را که تا پیش از آن تنها به عنوان عنصری حاشیهای و مکمل آواز مشتمل بر تکرار آکوردهای تکراری و ساده بود را به عنوان عنصر کلیدی در موسیقی راک درآورد. بدین لحاظ میشود گفت وی بیشترین تأثیر را روی نوازندگان راک داشتهاست. کارهای عجیب وی با گیتار مثل نواختن با دندان یا نواختن گیتار در پشت سر از ویژگیهای منحصربهفرد او بود.
در امتداد رفتار شگفت انگیزش با گیتار برقی وی در فستیوال پاپ مونتری کاری کرد که شهرتش را به اوج رسانید: در انتهای اجرای برنامه گیتارش را برای تشکر از تماشاچیان به آتش کشید.[۳] او در سال ۱۹۶۶، با ترانههای خلسهآوری چون «Hey Joe» و «Purple Haze» و همچنین یک اجرای زنده افسانهای به مقام ستاره راک دست یافت. کتاب «Room Full of Mirrors» به مناسبت سی و پنجمین سالگرد درگذشت او در سال ۱۹۷۰ منتشر شدهاست. راز مرگ او هنوز در هالهای از ابهام است؛ هیچ گاه بطور قطعی معلوم نشد دلیل آن خودکشی بوده یا بر حسب اتفاق به دلیل تداخل تأثیر مصرف زیاد مشروبات الکلی(که پیشتر در یک مهمانی شبانه مصرف کرده بود) با تأثیر تعداد زیاد قرصهای خوابآور(که همان شب خورده بود)، رخ دادهاست.[۴]
او به همراه جیم موریسون و جنیس جاپلین به دلیل حرف جی(J) ابتدای نام کوچک و مرگ نسبتاً مشابهشان(مرتبط با مواد مخدر/روانگردان)، هر سه حدود ۲۷ سالگی و در بازهای تنها چند ماهه مابین سپتامبر ۱۹۷۰ تا ژوئیه ۱۹۷۱، سهگانهٔ تراژیک و افسانهای «تری جِیز»(Three j's) موسیقی راک دهه ۱۹۶۰ را تشکیل دادهاند. به علاوه این سه به همراه برایان جونز و کرت کوبین «کلوب ۲۷» را تشکیل میدهند.
مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در ردهبندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، جیمی هندریکس را در رتبه ۱ قرار داد.[۵]
جستارهای وابسته[ویرایش]
منابع[ویرایش]
Bold text
|
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
- زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۹۷۰ (میلادی)
- جیمی هندریکس
- آمریکاییهای آفریقاییتبار
- آمریکاییهای ایرلندیتبار
- آمریکاییهای کاناداییتبار
- آهنگسازان اهل آمریکا
- افراد آمریکایی چروکیتبار
- اهالی ایالت واشنگتن
- اهالی رنتون، واشینگتن
- برندگان جایزه یک عمر دستاورد گرمی
- پیادهروی مشاهیر هالیوود
- تهیهکنندگان موسیقی اهل آمریکا
- خوانندگان انگلیسیزبان
- خوانندگان راک آمریکایی آفریقاییتبار
- خوانندگان مرد اهل آمریکا
- خواننده-ترانهسرایان آمریکایی آفریقاییتبار
- راهیافتگان به تالار مشاهیر راک اند رول
- سربازان ارتش ایالات متحده
- سربازان ارتش ایالات متحده آمریکا
- مرگهای ناشی از الکل در انگلستان
- مرگهای ناشی از موادمخدر در انگلستان
- موسیقیدانان اهل سیاتل
- مهاجران آمریکایی در بریتانیا
- نوازندگان گیتار راک اهل آمریکا
- نوازندگان گیتار لید