والرین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
والِریَن امپراطور روم که از سال ۲۰۰ تا پس از سال ۲۶۰ زندگی کرد٬ از سال ۲۵۳ تا ۲۶۰ امپراطور روم بودهاست. شاپور یکم پادشاه ساسانی در سال ۲۶۰ پس از نبرد والرین امپراتور، سناتورها و سربازان وی را اسیر کرد. شاپور به افتخار این پیروزی دستور حک پیکرهای عظیم در دل کوه رحمت در نقش رستم داد که وی را پیروزمندانه نشسته بر اسب نشان میدهد در حالی که امپراتور فروتنانه در برابر وی زانو زدهاست.
[ویرایش] چیرگی شاپور یکم بر بر والرین
پس از غلبه کردن شاپور اول بر ارمنستان، وی به انتاکیه یورش برده و آنجا را تصرف میکند. والرین، امپراتور روم، پسرش را به غرب فرستاده و خود برای مقابله با ایرانیان راهی شرق میشود. وی به سال ۲۵۷ موفق به باز پس گیری انتاکیه شده ولی دو سال بعد پیش از مواجهه با شاپور در اثر طاعون بسیاری از لژیونهای خود را از دست میدهد و در نهایت چندی بعد (در اواخر سال ۲۵۹ یا اوایل ۲۶۰) در جنگ اِدِسا، محلی در ترکیه فعلی و شمال انتاکیه) در کشور خود از شاپور شکست خورده، اسیر و در نهایت کشته میشود.
[ویرایش] منابع
- رامتین، ایرج، شاپور اول فاتح جنگهای ایران و روم، مشهد، انتشارات سنبله، ۱۳۸۶.
- بابایی، پویان، شاپور اول، ، همبستگی، ۵ مرداد ۱۳۸۴، ص ۷.
