لئون یکم (بیزانس)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لئون یکم
Λέων Α′
امپراتور بیزانس (روم شرقی)
Leo I Louvre Ma1012 n2.jpg
تندیس لئو در موزه لوور
دوران ۴۵۷ - ۴۷۴
تاجگذاری ۷ فوریه ۴۵۷
نام کامل فلاویوس والریوس لئو
زادروز ۴۰۱
مرگ ۱۸ ژانویه ۴۷۴ (۷۳ سال)
آرامگاه -
پیش از مارسیانوس
پس از لئوی دوم
دودمان -
فرزندان آریادنه
لئونتیا

فلاویوس والریوس لئو (به لاتین: Flavius Valerius Leo) (زادهٔ: ۴۰۱ میلادی، مرگ: ۱۸ ژانویه ۴۷۴ میلادی) امپراتور بیزانس از سال ۴۵۷ تا ۴۷۴ میلادی بود. در ۲۰ سال زمامداری، وی بیشتر به برنامه‌های سیاسی و نظامی بویژه برای نجات حکومت در حال فروپاشی روم غربی پرداخت.

فرمانروایی[ویرایش]

سکه‌های ضرب شده در دوران امپراتور لئو یکم با تصویر وی

وی نخست یک سرباز بود. کم کم به رتبه‌های بالای نظامی دست یافت. اسپار، یکی از فرماندهان آلان‌ها وی را به تخت نشاند زیرا بر این باور بود که وی می‌تواند دست‌نشانده‌ای خوبی برای هموارسازی اهداف آلان‌ها باشد. در ۷ فوریه ۴۵۷ میلادی امپراتور شد. لئو با تزویج دخترش به رهبر ایسوریان‌ها، با ایشان اتحاد بست و اسپار را کنار زد.

در زمان فرمانروایی وی، بالکان بوسیله هون‌ها غارت شد اما قسطنطنیه بواسطه دیواری که تئودوسیوس دوم بازسازی کرد، از این چپاول‌گری در امان ماند. از کارهای مهم دیگر وی می‌توان به دیدارش با آنتمیوس امپراتور روم غربی اشاره کرد که با قرار اردوکشی ضد وندال‌ها با هم متحد شدند. این لشکرکشی با اشتباه و خودبینی باسیلیسکوس، برادرزن لئو، شکست سنگینی خورد که خزانه کشور را خالی کرد و کمبود مردان جنگجو بیزانس را پی آورد. ۱۳۰۰۰۰ پوند طلا، ۷۰۰ پوند نقره، ۱۱۱۳ کشتی جنگی که ۱۰۰ هزار سرباز را در خود جای داده بودند بخشی ازین اردوکشی بود.

لئو از ازدواجش با ورینا ۳ فرزند داشت، دو دختر و یک پسر که پنج ماه پس از تولد، درگذشت. لئو در ۱۸ ژانویه ۴۷۴ میلادی در اثر اسهال خونی درگذشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]


پیشین:
مارسیانوس
امپراتور بیزانس

۶۰۲میلادی - ۶۱۰میلادی

پسین:
لئوی دوم

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی