ژان هفتم (امپراتور بیزانس)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ژان هفتم پالایولوگوس
Ιωάννης Ζ' Παλαιολόγος
امپراتور روم شرقی
دوران چند ماه در ۱۳۹۰
نام کامل یوانس پالایولوگوس
زادروز پیرامون ۱۳۷۰
مرگ سپتامبر ۱۴۰۸ (۳۸ سال)
محل مرگ تسالونیکا، امپراتوری بیزانس
(تسالونیکی امروزی، یونان)
پیش از ژان پنجم
پس از ژان پنجم
همسر ایرنه گاتیلوسیو
پدر آندرونیکوس چهارم
فرزندان آندرونیکوس پنجم
دین مسیحی ارتدکس

ژان هفتم پالایولوگوس یا یوانس هفتم پالایولوگوس(به یونانی: Ιωάννης Ζ' Παλαιολόγος, Iōannēs VII Palaiologos)(به انگلیسی: John VII Palaiologos) (زادهٔ پیرامون ۱۳۷۰ — درگذشتهٔ سپتامبر ۱۴۰۸) امپراتور بیزانس به مدت چند ماه در ۱۳۹۰، پس از گرفتن کنترل قسطنطنیه از پدربزرگش امپراتور ژان پنجم پالایولوگوس بود. او سپس از ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ نایب‌السلطنتی مانوئل دوم، پسر و جانشین ژان پنجم را در مدتی که مانوئل برای درخواست کمک برای مقابله با حملات ترک‌ها به غرب رفه بود را برعهده داشت. در مدت غیبت او، ژان عهدنامه‌ای را با ترکان عثمانی به امضا رساند که امتیازاتی مذهبی و اقتصادی را به آنان واگذار می‌نمود. اما این عهدنامه پس از بازگشت مانوئل دوم مورد تأیید او قرار نگرفت و در عوض، ژان را به‌عنوان فرماندار به تسالونیکا فرستاد. ژان هفتم در همانجا در سپتامبر ۱۴۰۸ درگذشت.

منابع[ویرایش]

  • «John VII Palaeologus»(انگلیسی)‎. Britannica Online Encyclopedia. بازبینی‌شده در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۱.