نیکهفوروس یکم
| نیکهفوروس یکم Νικηφόρος Α΄ |
|
|---|---|
| امپراتور روم شرقی | |
سکهٔ طلای منقوش به نگارههای نیکهفروس یکم (چپ) و پسرش استائوراکیوس (راست) |
|
| دوران | ۸۰۲ - ۲۶ ژوئیه ۸۱۱ |
| زادروز | سلوچیا |
| مرگ | ۲۶ ژوئیه ۸۱۱ |
| محل مرگ | بلغارستان |
| پیش از | استائوراکیوس |
| پس از | ایرنه |
| فرزندان | استائوراکیوس |
نیکهفروس یکم(به یونانی: Νικηφορος) (به انگلیسی: Nikephoros I ) (درگذشتهٔ ۲۶ ژوئیه ۸۱۱) امپراتور روم شرقی (بیزانس) از ۸۰۲ تا هنگام کشتهشدنش در نبردی در بلغارستان در ۸۱۱ بود. او در اواخر حکومتش مالیاتهای سنگینی را وضع نمود و مکرراً داراییهای افراد را مصادره میکرد و همین امر سبب شد تا زیردستانش را از خود براند.
محتویات |
زندگینامه [ویرایش]
رسیدن به امپراتوری [ویرایش]
نیکهفروس در دوران فرمانروایی امپراتریس ایرنه به وزارت دارایی رسید و به یکی از صاحبمنصبان عالیرتبهٔ او بدل شد. در ۸۰۲ شورشی رخ داد که به برکناری ایرنه از قدرت انجامید و به دنبال آن نیکهفروس ادعای امپراتوری کرد و با عنوان نیکهفروس یکم قدرت را در دست گرفت. یک سال بعد او موفق به سرکوب شورشی از سوی رقیب خود باردانس تورکوس گردید که او نیز مدعی تاج و تخت امپراتوری بیزانس شده بود. شورش مشابهی در ۸۰۸ و اینبار از سوی آرسابر روی داد که نیکهفروس در سرکوب آن نیز موفق عمل کرد.
درگیری با مسلمانان [ویرایش]
ایرنه در دوران فرمانرواییش پذیرفته بود تا خراجی را به دربار هارونالرشید، خلیفهٔ بغداد بپردازد اما با روی کار آمدن نیکهفوروس و خودداری او از انجام این کار، بار دیگر جنگ بین دو طرف بالا گرفت و مسلمانان در ۸۰۵ موفق به شکست نیروهای بیزانسی در کراسوس در فریگیه شدند. هارونالرشید سپس با بیش از ۱۳۵ هزار نفر در ۸۰۶ به آسیای صغیر یورش برد و هراکلیه، تیانه و دیگر مناطق را به تصرف خود درآورد. سرانجام نیکه فوروس مجبور شد تا با پرداخت خراج سالیانهای شامل ۳۰ هزار قطعهٔ طلا موافقت نماید.
سیاستهای مذهبی [ویرایش]
هرچند سیاست مذهبی نیکهفورورس یکم بیشتر مبتنی بر مسیحیت ارتودوکس بود تا شمایلشکنی و او تقدیس شمایلها را مجاز شمرده بود، با این حال او به شدت کلیسا را تحت کنترل خود داشت و حتی تا آنجا پیش رفت که خود در ۸۰۹ بانی برگزاری یکی از جلسات شوراهای کلیسایی شد و در آن امپراتور را مستثنی از قوانین کلیسایی اعلام نمود.
توافق با شارلمانی [ویرایش]
در دوران فرمانروایی نیکهفوروس، ونیز، ایستریا و سواحل دالماتیا مورد مناقشهٔ امپراتوری بیزانس و امپراتوری شارلمانی قرار داشت تا آنکه دو طرف در ۸۱۰ بهطور آزمایشی با یکدیگر توافق کردند که مناطق مورد مناقشه به روم شرقی بازگردانده شود و در مقابل آن بیزانس، شارلمانی را به عنوان امپراتور به رسمیت شناسد. این اتفاق سرانجام دو سال بعد در زمان فرمانروایی میخائیل یکم، داماد نیکهفوروس یکم صورت پذیرفت.
جنگ با بلغارستان و مرگ [ویرایش]
نیکهفوروس یکم در فاصلهٔ ۸۰۷ تا ۸۰۹ درگیر لشکرکشی علیه بلغارهایی بود که مرزهای شمالی بیزانس را مورد تاخت و تاز خود قرار داده بودند. او در ۸۱۱ به بلغارستان حمله کرد و درخواستهای مکرر کروم، خان بلغار را برای صلح نپذیرفت. با این حال بلغارها توانستند نیروهای بیزانسی را در گردنهای کوهستانی به دام انداخته و در همانجا نیکهفوروس و بیشتر سپاهیانش را به قتل برسانند. کروم سپس جمجمهٔ نیکهفروس را داد نقرهکوب نمودند و از آن بهعنوان جام نوشیدنی استفاده نمود.
منابع [ویرایش]
-
- «Nicephorus I» (انگلیسی). Britannica Online Encyclopedia. بازبینیشده در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱.