ملات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ملات مواد خمیری و چسبنده‌ای است که جهت اتصال رجها به یکدیگر و برای به وجود آوردن جسم واحدی از اسکلت و استخوان بندی ساختمان به کار می‌رود. وجود ملات باعث می‌گردد که ساختمان به صورت یک پارچه در آید. ملات مرغوب اولاً قامت بنا را استوار ساخته و در ثانی در اثر یکپارچگی قطعات سبب انتقال نیروها به قسمت‌های زیرین اسکلت ساختمان می‌گردد. از ملات جهت کارهای گوناگون ساختمانی استفاده می‌شود.

دسته بندی ملاتها[ویرایش]

ملاتها عموماً به دو دسته تقسیم می‌گردند:

۱- ملاتهای هوازی: ملاتهایی که ترکیبات فعل و انفعالات آنها در هوای خشک انجام شده و مقاوم می‌گردند. →چنانچه ملاتهای هوازی در مجاورت رطوبت قرار گیرد ابتدا در آنها دگرگونی به وجود آمده و چنانچه اندود باشند طبله کرده و اگر در بین رجها به کار رفته باشد، اسکلت دچار نقایصی فنی شده و بالاخره ماهیت خود را از دست داده و در نتیجه سبب تخریب بنا می‌گردد.

۲- ملاتهای آبی: ملاتهای که در مجاورت رطوبت و یا در زیر آب خودگیری خود را انجام می‌دهند و سخت می‌گردند. →چنانچه ملاتهای آبی کا بنا به نوع مواد چسبنده خود، در هوای خشک واقع شوند، وجود گرما باعث پوک شدن ملات می‌شود. پوکی در ملات سبب جدا شدن رجها از یکدیگر و به مرور زمان سبب جابجایی در قطعات به کار رفته در اسکلت بنا می‌گردد.

  • به طور کلی مقاومت ملات به وضع اقلیم، مکان و محیط و نوع و کاربرد ساختمان بستگی کامل دارد. به همین دلیل است که نوع آن انتخاب می‌گردد. مثلاً ملاتی که برای ساختمان یک حمام بکار می‌رود، با ملاتی کع برای ساختن یک بادگیر مصرف می‌شود کاملاً متفاوت است.

ملاتهای مورد استفاده در معماری ایرانی[ویرایش]

ملات‌های هوازی[ویرایش]

ملاتهای آبی[ویرایش]

منابع[ویرایش]