شکلپذیری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کِشایی یا شکلپذیری (به انگلیسی: Ductility) یکی از ویژگیهای مکانیکی مواد است که بصورت قابلیت قبول کرنش همگن در جسم در اثر تغییر شکل پلاستیک تعریف میشود. این ویژگی با قابلیت سیمی شدن در اثر کشش سنجیده میشود. ویژگی مشابه دیگر «چکش خواری» (به انگلیسی: Malleability) میباشد که با قابلیت ورقه شدن در اثر ضربه (مانند ضربههای چکش) یا نورد (با استفاده از غلطک) سنجیده میشود.
فون میزز نشان داد که برای ایجاد کرنش همگن، حداقل ۵ سیستم لغزش مختلف باید فعال شوند و کریستالهایی که این شرط را نداشته باشند، در حالت پلیکریستال، شکلپذیر نیستند.
منابع [ویرایش]
- George E. Dieter, Mechanical Metallurgy, 3rd Edition, McGrawHill, 1976.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
