سنگ آهک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
سنگ آهک نوعی سنگ رسوبی است که عمدتا از کلسیت معدنی تشکیل شدهاست.[۱]
محتویات |
[ویرایش] اصول تهیه و بکارگیری آهک
- در واقع هدف از تهیه آهک، تبدیل سنگ آن به حالت قابل مصرف و تبدیل مجدد آن به سنگ آهک، پس از مصرف میباشد.
- بعد از تهیه سنگ آهک CaCO3 از معادن مربوطه، آنرا درون کورههای مخصوص قرار داده و با قراردادن آن تحت درجه حرارت ۹۰۰ درجه سانتی گراد، رطوبت همراه سنگ تبخیر شده و ترکیب CaCO3 را در کورههای مکانیزه یا سنتی میشکنند و آنرا تبدیل به آهک زنده با فرمول CaO و گاز CO2 میکنند. :گازکربنیک به همراه سایر گازها از دودکش کوره خارج میگردد.
- آهک زنده را با آب ترکیب و تبدیل به آهک شکفته با فرمول Ca(OH)2 میکنند. این ماده که از دسته قلیایی هاست میل ترکیبی فراوانی با اسیدها دارد.
- در نهایت آهک شکفته را به صورت خالص، با خاک یا ماسه به عنوان شفته آهکی در اندود یا ملات به کار میبرند.
- با گذشت زمان گاز دی اکسید کربن موجود در هوا با رطوبت محیط ترکیب شده و ایجاد اسید ناپایداری میکند که به داخل ملات نفوذ میکند و با آن ترکیب شده و موجب ایجاد دوباره CaCO3 میشود. این عمل بسته به مکان کاربرد، رطوبت محیط، میزان گرمای هوا، ضخامت و نوع ملات، حتی تا ماهها به طول میانجامد.
- در صورت وجود ناخالصیهای سیلیسی یا آلومینی، ملات به صورت آبی خشک میشود و تشکیل سیلیکات و آلومینات کلسیم میدهد که سبب مشابهت خواص این ملات و سیمان میگردد.[۲]
[ویرایش] خواص آهک زنده
- آهک زنده مادهای سفیدرنگ با درجه ذوب ۲۵۰۰ درجه سانتی گراد است. به دلیل بالا بودن دمای ذوب، از آن برای اندود نمودن سطح کورهها استفاده میکنند. این ماده میل ترکیبی فراوانی با آب دارد و به همین دلیل در نگهداری آن میبایست دقت خاصی مبذول شود.[۳]
[ویرایش] معادن
- مرغوبترین سنگ آهک ایران در استانهای لرستان، کرمان، فارس، اصفهان وجود دارند.
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] پانویس
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی عمران است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
