محسن نامجو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
محسن نامجو
Mohsen Namjoo.jpg
محسن نامجو
تولد ۱۳۵۴
تربت جام، خراسان، ایران
زمینه فعالیت نوازنده (ساز تخصصی:سه تارخواننده

محسن نامجو خواننده، موسیقی‌دان و ترانه‌سرا ، متولد اسفند ۱۳۵۴ در تربت جام است.

فهرست مندرجات

[ویرایش] آموختن موسیقی و تحصیلات

وی آموزش موسیقی را از نوجوانی با نت‌خوانی و آواز آغاز کرده، و سپس ردیف موسیقی ایرانی را ابتدا نزد استاد شاکری و سپس نصرالله ناصح‌پور که یکی از برجسته‌ترین ردیف‌دانان ایران است آموخت.

نامجو پس از دوران دبیرستان در رشتهٔ تئاتر در دانشکده سینما تئاتر (هنرهای دراماتیک سابق) پذیرفته شد ولی برای تحصیل در رشته موسیقی به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت . وی به دلیل عدم رضایت از روشهای غیر خلاق تدریس ، دانشگاه را رها کرد و فعالیت خود را به شکل تجربی و غیر آکادمیک ادامه داد.

[ویرایش] سبک موسیقی

نامجو در سخنرانی دانشگاه تهران

مشخصهٔ آثار نامجو «تلفیق» است: تلفیق سبک‌های مختلف موسیقی ایرانی و خارجی و تلفیق اشعار کلاسیک با شعرهایی که خود می‌سراید. در موسیقی‌های او گوشه‌هایی از سبک‌های راک، سنتی، بلوز، جاز و محلی به گوش می‌رسد. از شعرهای مولوی، حافظ و جامی گرفته تا شاملو و براهنی در آثار او به گوش می‌رسد که گاهی عباراتی کوچه‌بازاری در میان ابیات آنها اضافه شده است. او در این باره می‌گوید: «تلفیق از نظر من اپیدمی زمانه‌است. تلفیق موسیقیایی دو شکل دارد، یکی تلفیق ابزار است، مثلاً قرار دادن گیتار در برابر سه تار که چیز جدیدی نیست؛ و دیگری تلفیق گام که تا به حال کمتر در موسیقی ایران به آن پرداخته شده، مثلاً کافیست که دو نت از دستگاه شور حذف شود تا به گام بلوز برسیم.»

نامجو در خوانندگی از صداهای نامتعارف نیز استفاده می‌کند. به گفتهٔ خودش این مسأله حاصل این است که به حنجره به عنوان یک ابزار صوتی نگاه می‌کند، و در نتیجه بی آن که در بند سبک‌های خوانندگی باشد، هر صدایی از خود درمی‌آورد.

در این میان افتخار آشنایی با محسن نامجو را داشتم. هنرمندی ویژه از همه لحاظ. به نظر من محسن نامجو نه تنها در دنیای موسیقی نوآوری داشته بلکه در دنیای ادبیات موسیقی و شعر موسیقی هم نوآوری های ویژه و قابل توجهی داشته است.

بابک پیامی ،بی‌بی‌سی فارسی

یکی از دلایلی که به گفته خود نامجو باعث خلاقیت بیشتر او در زمینه موسیقی تلفیقی شده‌است ساز زدن با گروه‌های موسیقی زیرزمینی در مشهد و سپس تهران می‌باشد. از جمله می‌توان به گروه‌ ماد (عبدی بهروانفر، نوید اربابیان، علی باغ فر) و گروه پرساووس (مازیار محمدی، محمد قاسمی، شهرام لشگری) اشاره نمود.[۱]

یکی از آهنگ‌های او با نام بگو بگو در جشنوارهٔ موسیقی وب‌گاه تهران اونیو در سال ۲۰۰۴ دوم شد.

ملودی «مرغ شیدا»ی محسن نامجو برگرفته از ملودی «مردی که دنیا را فروخت» (The man who sold the world) دیوید بووی است.[۲]

[ویرایش] آلبوم‌ها

اولین آلبوم محسن نامجو در خارج از کشور با عنوان آخ در اکتبر ۲۰۰۹ (مهر ۸۸) منتشر شد.
بشنوید
همچنین ببینید: جبر جغرافیایی و ترنج (آلبوم)

وی در طول مدت فعالیت حرفه‌ای خود بیش از هفتاد قطعه ساخته [۳]که بسیاری از این قطعات در قالب آلبوم‌هایی با نام‌هایی نظیر عقاید نئوکانتی ،گیس و جبر جغرافیایی و... به صورت زیرزمینی و غیر رسمی منتشر شده ولی اولین آلبوم رسمی محسن نامجو در ۱۷ شهریور ۱۳۸۶ (۸ سپتامبر ۲۰۰۷) با نام ترنج منتشر شد[نیازمند منبع]. آلبوم ترنج اولین آلبوم رسمی محسن نامجوست که شامل ۹ قطعه است و موسسه فرهنگی هنری آوای باربد آن را منتشر کرده. [۴] او همچنین در سال ۱۳۸۷ با همکاری انتشارات کاروان، کتاب مشهور کیمیاگر اثر پائولو کوئلیو را با ترجمه آرش حجازی، به شکل کتاب سخنگو یا کتاب صوتی ضبط و منتشر کرد.[۵]. بعد از آلبوم ترنج، کتاب سخنگوی کیمیاگر دومین اثر منتشرشده از محسن نامجو است. نامجو در این اثر کوشیده تا یکی از درونمایه‌های اصلی کتاب را که «وحدت وجود» است در سرتاسر اجرایش نمایش دهد و روایت خود را از کیمیاگر کوئلیو ارائه کند. نامجو نقش بیش از سی شخصیت کیمیاکر را به‌صورت نمایشی اجرا کرده و نزدیک به شصت دقیقه نیز موسیقی اصیل برای آن ساخته است.[۶]اولین آلبوم محسن نامجو در خارج از ایران با عنوان آخ نیز در ۶ اکتبر ۲۰۰۹ [۷] منتشر شد.

[ویرایش] محکومیت و واکنش او

پس از اعلام برخی از وب‌سایت‌ها در خصوص محکومیت نامجو از سوی دادگاه عمومی تهران به پنج سال حبس تعزیری به خاطر توهین به مقدسات، اجرای تمسخرآمیز آیات قرآن و بی‌حرمتی به کتاب مقدس مسلمانان، وی در گفتگویی با بی‌بی‌سی فارسی، اعلام کرد که این موضوع می‌تواند بی‌ارتباط با کارهای اخیرش از جمله کلیپ بیابان که آن را به معترضان نتایج ریاست جمهوری تقدیم کرده بود، نباشد.[۸]

[ویرایش] پانویس

  1. علیرضا رضایی. دفترچه همراه آلبوم ترنج. چاپ نوبت اول، تهران: موسسه فرهنگی هنری آوای باربد، ۱۳۸۶ خورشیدی/۲۰۰۷ میلادی.
  2. نامجو از نگاه منتقدان (III)
  3. آرش خوشخو. «اندر مذمت صداقت». هفته نامه شرق. ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶.۴.
  4. وب‌گاه بی‌بی‌سی فارسی. بازدید در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۷.
  5. وب‌گاه رسمی انتشارات کاروان. بازدید در تاریخ ۱ مارس ۲۰۰۹.
  6. وب‌گاه رسمی انتشارات کاروان. بازدید در تاریخ ۱ مارس ۲۰۰۹.
  7. amazon.com
  8. محسن نامجو: دیگر معذرت‌خواهی نمی‌کنم. بی‌بی‌سی فارسی (در تاریخ ۲۲ تیر ۱۳۸۸). بازدید در تاریخ ‏۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۹.
‎‎

[ویرایش] منابع

[ویرایش] پیوند به بیرون

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار منابعی در رابطه با موجود است.
زبان‌های دیگر