عشقه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
| عشقه | |
|---|---|
 |
|
| برگها و میوهها | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| (طبقهبندینشده): | گیاهان گلدار |
| (طبقهبندینشده): | دولپهایهای نو |
| (طبقهبندینشده): | آستریدها |
| راسته: | کرفسسانان |
| تیره: | Araliaceae |
| سرده: | هدرا |
| گونه: | H. helix |
| نام علمی | |
| Hedera helix L. |
|
عَشَقِه گیاهی است پیچنده، بالارونده، دارای برگهای کوچک، سبز و قلبی شکل که در صورت نزدیک بودن به درخت، دیوار، داربست یا صخره از آن بالا میرود در غیر این صورت روی زمین میخزد و به عنوان گیاه پوششی عمل میکند.
«پیچک»، «پاپیتال» و «داردوست» از دیگر اسامی رایج این گیاه در زبان فارسی است.
طول بزرگترین ساقه بالارونده یا خزنده این پیچک به پنجاه متر هم میرسد. گلهای این گیاه به رنگ زرد مایل به سبز است که ۸ تا ۱۰ سال بعد از کاشت آن ظاهر میشوند. عمر عشقه۴۰۰ تا ۵۰۰ سال و حتی ۱۰۰۰ سال گزارش شدهاست. میوه رسیده آن دارای مواد سمی است. محل رویش این گیاه در ایران جنگلهای شمالی از آستارا تا گرگان و نیز در تهران میباشد. این گیاه بومی آسیا، اروپا و شمال ایران است. این گیاه در مناطق کوهستانی مرطوب، کنار جویبارها و اراضی مرطوب میروید.[۱]
منابع[ویرایش]
- ↑ راهنمای کامل زنبور عسل.دکتر مسعود هاشمی.انتشارات فرهنگ جامع ۱۳۸۰
