جویبار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جویبار
Wrestling Square juybar.jpg
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان مازندران
شهرستان جویبار
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی باغلو
سال شهرشدن ۱۳۴۰ [۱]
مردم
جمعیت ۲۷٬۱۱۷
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۰ متر
اطلاعات شهری
شهردار علی رضی‌پور جویباری [۲]
پیش‌شماره تلفنی ۰۱۲۴

جویبار (دربارهٔ این پرونده تلفظ )یکی از شهرهای استان مازندران و مرکز شهرستان جویبار است. جمعیت شهر جویبار در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۷٬۱۱۷ نفر بوده‌است. [۳] این شهر در گذشته «باغلو» نام داشت و مرکز دهستان گیل‌خوران در بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر بود. از میان دیدنی‌های آن می‌توان به دو زیارتگاه به نام‌های امامزاده مهدی میر هادی و امامزاده صادق رضا (که گفته می‌شود از نوادگان امام صادق هستند)، سواحل چیکرود، پل تاریخی آزان، خشت‌پل و تکیه کردکلا اشاره کرد.[۴]

رودخانه سیاهرود از میان این شهر عبور کرده و به دریای خزر می‌ریزد.[۵]

محدوده شهری[ویرایش]

در گذشته حریم شهری جویبار دو خیابان مابین میدان کشتی تا میدان امام (سپاه) و از آنجا تا آتش‌نشانی بود. با گذشت زمان این محدوده گسترش یافت. [۶]

شهر جویبار از محلات به هم پیوسته تشکیل شده است. این محلات عبارتند از:کلاگرمحله،سراجکلا، بالامحله، فقیه‌محله، جوان‌محله، تازه‌آباد، کردمحله و باغبان‌محله.همچنین کلاگرمحله یکی از بزرگترین محله های جویبار میباشد [۶] ۲۷ در صد از مساحت جویبار در بافت فرسوده قرار دارد. [۷]

نام‌گذاری[ویرایش]

به دلیل بودن رودهای فراوان در این شهر که از شهرهای مختلف به سمت دریای خزر جاری بودند این شهر را جویبار نامیدند. نام گذشته این شهر هم گیل‌خواران بود که گیل به معنی مردمان شجاع و جنگجو است. [۸]

تاریخ[ویرایش]

فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳ می‌نویسد: «باغلو (مشهور به جویبار) قصبه ٔ مرکز دهستان گیل‌خواران بخش مرکزی شهرستان شاهی است که در ۲۱ هزارگزی شمال شاهی و ۱۸ هزارگزی شمال باختری ساری در دشت واقع است. ناحیه‌ای است دارای آب و هوای معتدل مرطوب و ۳۱۰۰ تن سکنه، آب آنجا از چاه تأمین می‌شود و محصول عمده ٔ آن پنبه و غلات و کنجد و صیفی و شغل مردمش زراعت و راه آن به شاهی و کیاکلا شوسه‌است. کارخانه ٔ پنبه‌پاک‌کنی دولتی در این قصبه دایر است. بازار عمومی جمعه در یک هزارگزی جنوب قصبه واقع است.» [۹] ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽﺭﻭﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺻﺪﺭ ﺍﺳﻼﻡ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ. ﻭﻟﯽ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻣﺪﺭﮎ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺍﺯ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺳﻬﻤﯽ، ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﻩ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺟﻮﺭﺟﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭ ﺍﻭﺍﯾﻞ ﻗﺮﻥ ﭘﻨﺠﻢ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﺻﻔﺤﻪ ۴۸۸ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﯾﮏ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﻭ ﻓﻘﻬﯽ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﯾﻌﻘﻮﺏ ﺗﻦ ﺑﻼﺋﯽ ﺍﺯ ﺩﻫﺴﺘﺎﻥ ﮔﯿﻞﺧﻮﺍﺭﺍﻥ ) ﻧﺎﻡ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭ ( ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻣﺮﮒ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺩ ۲۹۲ ﻫﺠﺮﯼ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻗﺎﺟﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺁﻗﺎ ﻣﺤﻤﺪ ﺧﺎﻥ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﻃﻮﺍﯾﻒ ﮐﺮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﻪ ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻪ ﮐﺮﺩﮐﻼ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻮﺩ، ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺴﻦ ﺧﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ. ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۱۰ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺭﺿﺎﺷﺎﻩ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﭘﻨﺒﻪﺍﯼ ﺩﺭ ﻣﺮﮐﺰ ﺷﻬﺮ ﺗﺎﺳﯿﺲ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺳﻨﮓ ﺑﻨﺎﯼ ﺷﻬﺮ ﺟﺪﯾﺪ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭ ﺑﻮﺩ. ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺗﺎﺳﯿﮊﺍﻧﺪﺍﺭﻣﺮﯼ ﻭ ﻣﺨﺎﺑﺮﺍﺕ ﺑﺎ ﻣﺮﮐﺰ ﺗﻠﻔﻦ ﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺴﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﺮ ﮐﻤﮏ ﮐﺮﺩ

  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻫﺎی ﺷﻬﺮ ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎﻟی ﻛﻮﺑی ﺗﻮﺳﻂ ﺣﺴﻴﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮی ﺗﺎﺳﻴﺲ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻭی ﻳک ﺷﺨﺲ ﺁﻟﻤﺎﻧی ﻛﻪ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧی ﻣﺘﻮﺍﺭی ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭘﻨﺎﻩ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻳک ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎﻟی ﻛﻮﺑی ﺍﺣﺪﺍﺙ ﻛﺮﺩ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻛﻤﺒﺎﻳﻦ ﺗﻮﺳﻂ ﺁﻗﺎﻳﺎﻥ ﻣﻴﺮ ﺍﻛﺒﺮ ﻻﺭﻳﻤی ﻭ ﺁﻗﺎی ﭘﻨﺒﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﺑﺮﻕ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﻕ ﺭﺳﺎﻧی ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎی ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﺗﻮﺳﻂ ﺣﺎﺝ ﺁﻗﺎی ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠی ﺷﻌﻴﺮی ﺩﺭ ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﺟﺎﻣﻊ ﻛﻨﻮﻧی ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺭﺋﻴﺲ ﺍﻧﺠﻤﻦ ﺷﻬﺮ ﺁﻗﺎی ﺣﺎﺝ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﻗﺒﺎﻟﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺩﻓﺘﺮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭ ﻃﻼﻕ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۱۳ ﺗﻮﺳﻂ ﺷﻴﺦ ﻣﺼﻄﻔی ﻭﺭﺩﺍﺳﺒی ﺍﻓﺘﺘﺎﺡ ﺷﺪ. ) ﺍﺯ ﻧﻜﺎﺕ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺗﺎ ﺳﺎﻝ ﻭﻓﺎﺗﺸﺎﻥ ﻳﻌﻨی ۱۳۴۵ ﻓﻘﻂ ۱۳ ﻣﻮﺭﺩ ﻃﻼﻕ ﺛﺒﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﻬﺮﺩﺍﺭ ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﺁﻗﺎی ﮔﻠﭽﻴﻦ ﺑﻮﺩ
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍﺳﺘﺎﺩﻳﻮﻡ ﻭﺭﺯﺷی ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۴۵ ﺍﻓﺘﺘﺎﺡ ﺷﺪ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۴۵ ﺍﻓﺘﺘﺎﺡ ﺷﺪ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﺮﻛﺖ ﺗﻌﺎﻭﻧی ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۳۸ ﺍﻓﺘﺘﺎﺡ ﺷﺪ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺣﻤﺎﻡ ﺗﻮﺳﻂ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺭﻓﻴﻊ ﺭﻧﺠﺒﺮ ﺩﺭ ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﻭ ﺷﻴﺦ ﺷﻴﺦ ﻣﺼﻠﺤی‌ ﺩﺭ ﻛﻼﮔﺮﻣﺤﻠﻪ ﺩﺍﻳﺮ ﺷﺪ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ ﺗﻮﺳﻂ ﺣﺎﺝ ﺷﻜﺮﺍﻟﻠﻪ ﻓﻼﺡ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺳﺎﻟﻦ ﭘﻴﻦ ﭘﻨﮓ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۴۶ ﺩﺭ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﭘﺎﺭ ﻣﻠی ﺑﻨﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻛﻪ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻛﻼﻧﺘﺮی ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻳک ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺩﻳﭙﻠﻤﻪ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﺰﺷک ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﺁﻗﺎی ﻫﻴﺒﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺭﺩﺍﺳﺒی ﺑﻮﺩ.
  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۶۸ ﺑﺎ ﭘﻴﮕﻴﺮی ﻫﺎی ﻣﻜﺮﺭ ﺑﻌﻀی ﺍﺯ ﺯﺣﻤﺘﻜﺸﺎﻥ، ﻭﺯﺍﺭﺕ ﻛﺸﻮﺭ ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻴﺲ ﺑﺨﺸﺪﺍﺭی ﺩﺭ ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﻧﻤﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺸﺪﺍﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۷۰ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻧﻤﻮﺩ.

ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۱۲ ﺷﺨﺴی ﺑﻪ ﻧﺎﻡ )ﻳﭙﺮﻡ ﺍﺭﻣﻨی ( ﺗﺎﺟﺮ ،ﺑﺎ ﺟﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺗﺎﺟﺮ ﻣﺤﻠی ﺩﺭ ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﭘﻨﺒﻪ ﭘﺎک ﻛﻨی ﺗﺎﺳﻴﺲ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۱۷ ﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ ﻣﺎﻟک ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻛﻮﭼک ﺷﺪﻩ ﻭ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ ﺗﺎﺳﻴﺲ ﻛﺮﺩ.

  • ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺷﻴﺦ ﻣﺼﻄﻔی ﻓﺮﺩﺍﺳﺒی ﺑﺎ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺷﻴﺦ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻣﻬﺠﻮﺭ، ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۱۶ ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺯی ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺳﻌﺪی ﺑﻮﺩ.

ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ ﺑﺮﺍی ﺑﺎﺭ ﺍﻭﻝ ﺑﻬﺪﺍﺭی ﺗﺎﺳﻴﺲ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻛﻪ ﺁﻗﺎی ﻧﺎﺩﺭی ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ * ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﺰﺷک ﻭ ﺁﻗﺎی ﻧﺠﺎﺗی ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﺰﺷک ﻳﺎﺭ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺷﺪﻧﺪ. ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۳۱۴ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺷﻴﻼﺕ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺷﺪ شهرداری جویبار برای اولین بار در سال ۱۳۴۰ با انتخاب شهردار از سوی استاندار مازندران شروع به فعالیت نمود. [۱]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «شهردار جویبار خبر داد:اجرای ۵۷ کیلومتر کانال هدایت آب‌های سطحی در شهر جویبار»(فارسی)‎. راوی. بازبینی‌شده در ۹ شهریور ۱۳۸۹. 
  2. «علی رضی پور جویباری به عنوان شهردار جویبار انتخاب شد»(فارسی)‎. صدای شمال. بازبینی‌شده در ۱۱ مهر ۱۳۹۲. 
  3. پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران
  4. دهکده جهانی پارپیرار، بازدید: فوریه ۲۰۰۹.
  5. «میزان آبدهی رودخانه سیاهرود به صفر رسید»(فارسی)‎. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ «علل پيدايش شهر جویبار»(فارسی)‎. تبیان. بازبینی‌شده در ۸ شهریور ۱۳۸۹. 
  7. «۲۷ درصد جغرافياي جويبار در بافت فرسوده قرار دارد»(فارسی)‎. فارس‌نیوز. بازبینی‌شده در ۲۲ مهر ۱۳۸۹. 
  8. «وجه تسميه شهرستان جویبار»(فارسی)‎. تبیان مازندران. بازبینی‌شده در ۸ مهر ۱۳۸۹. 
  9. دهخدا

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جویبار موجود است.