طالقان (شهرک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از طالقان (شهر))
پرش به: ناوبری، جستجو
این مقاله به شهر طالقان اختصاص دارد. برای مطالعه شهرستان طالقان به مقاله شهرستان طالقان مراجعه نمایید.
میدان معلم در طالقان عکس: امیررضا توسلی
طالقان
طالقون
Jowestan-taleghan.jpg
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان البرز
شهرستان طالقان
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی تلکان
مردم
جمعیت حدود ۷۰۰۰ نفر، در تابستان ۱۰۰،۰۰۰ نفر[۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۸۲۰ متر
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۲۶۲۴۷۳
وبگاه شهرداری طالقان
تابلوی خوش‌آمد به شهر
به طالقان خوش بیامیای

طالقان (شهرک) مرکز شهرستان طالقان از استان البرز ایران است. این شهر در منطقه‌ای ییلاقی در میان رشته کوه البرز و در ۱۲۰ کیلومتری شمال غربی تهران قرار گرفته‌است.

شهر طالقان از به هم پیوستن چهار منطقه بنام‌های شهرک، گلینک، کولج و پرده سر تشکیل شده‌است که شهرک به عنوان هستهٔ اصلی آن است و شهر طالقان، گاه شهرک هم نامیده می‌شود.[۴]

شهر طالقان به لحاظ قرار گرفتن در رشته کوه‌های البرز میانی دارای آب و هوای کوهستانی و ییلاقی است به همین دلیل دارای جمعیت فصلی بوده و در تابستان جمعیت آن به بیش از ۱۲ هزار نفر می‌رسد. این در حالیست که جمعیت ثابت شهر طالقان حدود ۵۰۰۰ نفر است.[۵]

ریشهٔ لغوی طالقان[ویرایش]

دهخدا ریشهٔ طالقان را تالکان دانسته، وی می‌نویسد: صاحب انجمن آرا و به تبعیت او مؤلف آنندراج، طالقان را معرب این کلمه دانسته‌اند: «تالکان و تلکان، نام دو ولایت است یکی در خراسان و دیگری در حوالی شهر قزوین که نخست تلک، که سنگی است سفید و براق و معرب آن طلق، در آنجا یافته شد، بنابراین، این نام یافت و طالقان معرب آن است کذا فی القاموس». لغتنامه دهخدا

"زمان رضاخانی" طالقان را شکل دگرگون شده ی تلکان می‌داند. تل در گیلان و مازندران به منطقه‌ای نسبتا بلند گفته می‌شود. مردم طالقان نیز از دیرباز، «بلندترین» منطقه را «تل» می‌نامیدند. برای مثال یک طالقانی به بالاترین منطقه از روستای خود می‌گوید: «تَلی سر» (سر یا بالای تل). به هر روی، «طالقان» شکل عربی شده ی «تلکان»، یعنی «سرزمین پر کوه» است که این معنی با ویژگی‌های جغرافیایی طالقان نیز سازگاری دارد.[نیازمند منبع]

جاذبه‌های فرهنگی، تاریخی

دریاچه طالقان
  • منزل آیت‌الله طالقانی در گلیرد و یادمان درویش عبدالمجید طالقانی در مهران از آثار دیدنی و تاریخی و فرهنگی طالقان به شمار می‌آیند.
  • از دیگر آثار و بناهای تاریخی طالقان - مصون مانده از آسیب‌های طبیعی - می‌توان به برخی قلعه‌ها، امامزاده‌ها، مقابر، حمام‌ها و آسیاب‌های آبی اشاره کرد.
  • بقعهٔ شیخ حسین الهی معروف به جد بزرگوار در روستای دیزان، جنب مسجد آیت‌الله شیخ مرتضی دیزانی
  • ارژنگ قلعه در میناوند، قلعه منصور و قلعه کیقباد در شمال هرنج، قلعه دختر در گته ده، قلعه پراچان و قلعه فالیس، امامزاده هارون در جوستان، شاه محمد حنیفه در کرکبود، امامزاده زکریا در میراش، امامزاده ابراهیو در در تکیه ناوه و نیز امامزاده‌های روستای‌های سید آباد، اورازان، کش، کشرود، کلاه رود، اسفاران، خچره، بقعه میر در وشته، و مقبره پیران در دیزان، مهران، گته ده و اوانک، بقایای آسیاب‌های آبی در برخی از روستاها و نیز آثار نهر بزرگ انتقال آب از طالقان به قزوین در امتداد قله‌های رشته کوه‌های جنوبی طالقان، بسیار دیدنی است.
  • حمام قدیمی دیزان-قلاسی-آقای باغ-هفت قلای سی-قلا یاک-طاقی لایه(ساعت آفتابی اهالی روستا) در روستای دیزان.(وجوداسامی مانند قلایاک، قلاسی، هفت قلا ی سی و... نشان از قدمت تاریخی دیزان و وجود قلعه‌های متعدد در زمانهای گذشته این روستا می‌باشد

قلعه ارژنک در بالای قله قلادوش واقع در میناوند قرار دارد

  • مرتفع ترین آبشار طالقان:در روستای بزجواقع است. ((نام آن شل بنمیباشد))
  • یخچال طبیعی: واقع در روستای خودکاوند یکی از روستاهای میان طالقان - یخچال مذکور در اسپی سنگ خودکاوند بالا تر از دره نرکده شفت واقع است

روستاها[ویرایش]

نوشتار اصلی: شهرستان طالقان


روستاهای بالا طالقان

۱- ابصار ۲- آسکان ۳- اورازان ۴- پراچان ۵- جوستان ۶- حصیران ۷- خچیره ۸- خودکاوند ۹- خیکان ۱۰- دراپی ۱۱- دهدر ۱۲- دیزان ۱۳- سفچ خانی ۱۴- کرکبود ۱۵- کولین ۱۶- گته ده ۱۷- گراب ۱۸- گلیرد ۱۹- گوران ۲۰- لمبران ۲۱- مرجان ۲۲- منگولان ۲۳- مهران ۲۴- ناریان ۲۵- نساء علیا ۲۶- نویز ۲۷- هشان

روستاهای میان طالقان

۱- آرتون ۲- آردکان ۳- آرموت تکیه (شامل آرموت و تکیه آرموت) ۴- آوانک ۵- باریکان ۶- بزج ۷- پردسر ۸- جزن ۹- جزینان (گزینان) ۱۰- حسنجون (شامل حسنجون و سیدآباد ) ۱۱- خسبان ۱۲-خودکاوند ۱۳- دنبلید ۱۴- زیدشت ۱۵ - سگران ۱۶ - سگران چال ۱۷- شهرک ۱۸- فشندک ۱۹- کرود ۲۰- کلندر ۲۱ کولج ۲۲- گلینک ۲۳- میراش ۲۴- میناوند ۲۵- نویزک ۲۶- ورکش ۲۷- وشته ۲۸- هرنج


روستاهای پایین طالقان

۱- اسفاران ۲- امیرنان ۳- انگه ۴- اوچان ۵- اهوراک ۶- پرگه ۷- تکیه ناوه (شامل تکیه ناوه و عالی سر) ۸- خوران ۹- خورانک ۱۰- روشنابدر ۱۱- سنگ بن ۱۲- سوهان ۱۳- شهر آسر ۱۴- کجیران ۱۵ – کش ۱۶ – کش رود ۱۷- کلانک ۱۸- کلارود ۱۹- لهران ۲۰-موچان ۲۱-میر ۲۲- نساء سفلی

مشاهیر طالقان[ویرایش]

سعید رفیعی از روستای بزج درتاریخ ۹۲/۲/۱ درگذشت وی از اساتید ادبیات در گذشته بوده است


- آیت الله شیخ جعفر کلانکی طالقانی فرزند یعغوب از فرهیختگان وزاهدان روستای کلانک

امیر الادباء

کوی منتظران[ویرایش]

نوشتار اصلی: اهل توقف طالقان

از اواخر دهه شصت، یک مجموعه مسکونی عجیب در شرق شهر طالقان شکل گرفته که مربوط است به پیروان تجددگریز میرزا صادق مجتهد تبریزی (متوفای ۱۳۱۱ خورشیدی) که از امکانات مدرن و جدید استفاده نمی‌کنند. آنها همچنان بر تقلید از میرزا صادق تبریزی باقی مانده‌اند و به سبک زندگی یک قرن پیش ایرانیان زندگی می‌کنند. این محل به «ترک آباد» و «فانوس آباد» هم مشهور است. تا چند سال پیش اهالی شهرک طالقان آنها را اسماعیلی مذهب می‌پنداشتند.[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.taleghan.ir/HomePage.aspx?TabID=4622&Site=DouranPortal&Lang=fa-IR
  2. MehrNews.com - Iran, world, political, sport, economic news and headlines
  3. ماهیگیری ورزشی، بازدید: مه ۲۰۰۹.
  4. وب‌گاه خبری وزارت نیرو، بازدید: مه ۲۰۰۹.
  5. وب‌گاه خبری وزارت نیرو، بازدید: مه ۲۰۰۹.
  6. [۱]
  7. حسین عسگری، «روستای ایستا: پژوهشی درباره اهل توقف در طالقان»، تهران: نشر محبی، ۱۳۸۹، ص۵۹.

پیوند به بیرون[ویرایش]