اشتهارد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اشتهارد
کشور  ایران
استان البرز
شهرستان اشتهارد
بخش مرکزی
سال شهرشدن ۱۳۳۱ [۱]
مردم
جمعیت 25000
رشد جمعیت مثبت
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۱۷۵ متر
اطلاعات شهری
شهردار علی موسوی
پیش‌شماره تلفنی 026377
وبگاه سایت شهرداری اشتهارد
تابلوی خوش‌آمد به شهر
خشی می شین

اِشتِهارد از توابع استان البرز در /۲۲ و ۵۰ طول شرقی و /۴۳ و ۳۵ عرض شمالی قرار دارد. با شهر تهران ۱۰۰ کیلومتر و با شهر کرج ۶۳ کیلومتر فاصله دارد. این شهر در یک منطقه نسبتاً کویری با آب و هوای نیمه خشک واقع شده‌است. مساحت آن متجاوز از ۸۰۰ کیلومتر مربع و در مسیر جاده تهران به استان‌های غربی ایران واقع است. مطابق آخرین سرشماری، جمعیت آن ۲۵۰۰۰ نفر است. از طرف شمال به ارتفاعات «حلقه‌دره» و محدوده شهرستان نظرآباد و از طرف جنوب به ارتفاعات «قزل‌باش» و محدودهٔ شهر ملارد و از طرف شرق به رودخانه شور و محدوده شهر کرج و از طرف غرب به محدوده شهر بوئین زهرا محدود می‌شود. شهرداری این شهر در سال 1331 تاسیس شده است ولی قدمت شهر بیشتر ازهزارسال است

تاریخچه[ویرایش]

سابقه سکونت در اشتهارد طولانی می باشد و پژوهشگران بر این باورند که حداقل از دوران ساسانیان در این شهر سکونت وجود داشته است با توجه به اینکه نام اشتهارد و زبان مردم اشتهارد شباهت بسیاری به پارسی پهلوی دارد امکان زندگی قبل از اسلام در این شهر زیاد است ولی عمده فعالیت این شهر به دوران اسلامی باز می گردد و آثار تاریخی آن اکثرا متعلق به عصر اسلامی است از آثار مهم تاریخی آن میتوان دیزبون که در فارسی به معنای دیده بان و قدمتی بیشتر از هزار سال دارد و امامزادگان و حسینیه های آن و قلعه گهور و قلعه پلنگ آباد اشاره کرد نظریات مختلفی در زمینه نام اشتهارد وجود دارد نام اشتهارد از دو بخش «اشته» و «ارد» تشکیل شده‌است. در زبان مردم اشتهارد یعنی زبان تاتی، «اشتا» (Eshta) به معنای ایستادن می‌باشد و در نام اشتهارد به معنی ایستگاه یا سکونتگاه است و «ارد» همان ارت (arta) در زبان پهلوی به معنای مقدس می‌باشد بنابراین ترکیب دو واژه «اشت» و «ارد» می‌شود و به معنای سکونتگاه مقدس می شود.نظر دیگری بر این است که اشتهارد در اصل «اشته ده» یعنی ده شما که به مرور زمان و ابدال حروف، اشتهارد نامیده می‌شود.همچنین گفته می‌شود که نام اشتهارد در اصل «اشترده» بوده که صورتی است از واژه «استرده» و «سترده» به معنی صاف و هموار و بی درخت است.

مناطق و محلات و دهستانهای اطراف اشتهارد[ویرایش]

در اطراف اشتهارد مناطق و دهستانهایی بنام‌های مرادتپه(دارای ۲ تپه باستانی به نامهای پیله تپه و خوردیکه تپه)، صحت آباد، جعفرآباد، قزل حصار، رحمانیه، مهدی آباد، فرد آباد، مختارآباد، عبدالله آباد، کوشک آوا، مروت آوا، اوپشته، گنگ، جارو، نکوجار،و بوجعفر، ایپک وقوزلو، قانلی بلاغ و... مجموعاً به تعداد ۲۲ روستا وجود دارد.شهر اشتهارد دارای هفت محله قدیمی به نامهای پایین محله (جیر محله)، محله صیادیه، محله قاضیان(قاضیون)، چال محله (چله مله)، فارچی آباد (پارچی آوا)، خیابان بزرگ (پیله خیاوون)، خیابان کوچک (خوردک خیاوون) و همچنین از محلات کوچکتر می‌توان از ام اصغر، رضه، چول و پشت قلعه را نام برد.بعد از انقلاب شهرک‌هایی بنام‌های شهرک وحدت، شهرک طالقانی و شهرک الغدیر در اشتهارد احداث شده‌است. هر کدام از این محلات دارای مسجد، حمام و گورستان اختصاصی می‌باشند و سه محله دارای یک تکیه برای عزاداری حسین می‌باشد که یکی از آنها ساختار قدیمی دارد و احتمالاً از دوره صفویه‌است.

اشتهارد در لغت‌نامه دهخدا[ویرایش]

دهخدا در لغت‌نامه خود در صفحه ۲۶۴ در جلد اول می‌نویسد: اشتهارد قصبه بزرگی است از بخش کرج شهرستان تهران، ۷۸۰۰۰ گزی باختر کرج، سر راه کرج به بوئین زهرا، جلگه معتدل، سکنه ۶۲۶۷، شیعه فارس و زبان مخصوص که ریشهٔ آن فارسی است. آب آن از ۲۱ رشته قنات که یکی شیرین و بقیه لب شور است. محصول عمده غلات (گندم و جو) بنشن (خواربار از قبیل نخود، لوبیا، ماش و عدس) چغندرقند، پنبه و جالیز. شغل مردم آن زراعت و کسب صنایع دستی کرباس و پارچه نخ بافی. دارای دبستان شش کلاسه و پاسگاه ژاندارمری و محضر رسمی می‌باشد. بنای امامزاده و مسجد و تکیه آن قدیمی است. کارخانه تصفیه پنبه و آسیاب موتوری دارد.

منابع[ویرایش]