شر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شر اصطلاحی است که برای تبیین اخلاقیات منفی به کار میرود، و اغلب منظور از آن اعمالی است که خودخواسته انجام میشود و بدخواهانه، غیراخلاقی و خودپسندانه است. در مقابل شر، خیر است که اعمالی خوب، درست و ناخودپسندانه است.
بنابر گفته لایبنیتس سه معنی را باید از هم تمایز داد:
- شر فیزیکی، که شامل رنجهایی است که بر جسم موجود عاقل و حساس وارد میشود؛
- شر متافیزیکی، که به معنای فقدان کمال موجودات است؛
- شر اخلاقی، یا خطا.
