موسیقی مجلسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نقاشی‌ای که یوزف هایدن را درحال اجرای یکی از کوارتت‌های زهی‌اش نشان می‌دهد

موسیقی مجلسی (به انگلیسی: chamber music) فرمی در موسیقی کلاسیک است که برای تعداد کمی ساز (معمولاً دو تا هشت ساز) تصنیف می‌شود. موسیقی مجلسی از گذشته برای اجرا در محیط کوچکی مانند یک خانه یا یک اتاق ساخته می‌شده‌است؛ برخلاف گونه‌های دیگرِ موسیقی که برای اجرا در تالار یا کلیسا ساخته می‌شوند.[۱]

آهنگسازان بسیاری، از دورهٔ باروک تا سدهٔ بیستم میلادی، آثاری در این فرم از خود برجای گذارده‌اند. کوارتت‌های زهی بتهوون از نمونه‌های برجستهٔ موسیقی مجلسی هستند.

اصطلاح‌ها[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "chamber music". Encyclopædia Britannica. Retrieved 28 Julyٔ 2014.

پیوند به بیرون[ویرایش]