بی‌اکسیژنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کمبود اکسیژن)
نقاط قرمز بیانگر مناطقی است که با کمبود اکسیژن مواجه است اما میزان مشخص نیست. نقاط سیاه مناطق مرگ دریا هاست که اندازه آنها مشخص نیست. اندازه و میزان این مناطق-مناطقی که عمق آب به حدی کم است که ابزیان با کمبود اکسیژن و در نتیجه مرگ مواجه می‌شوند- در پنجاه سال اخیر به حد انفجار افزایش پیدا کرده‌اند

کمبود اکسیژن دریایی زمانی اتفاق می‌افتد که سطح زیر آب کاملاً از اکسیژن تهی می‌شود. اگرچه اتفاقات بی اکسیژنی برای میلیون‌ها سال اتفاق نیفتاده است، اما وقایع زمین‌شناسی نشان می‌دهد که در گذشته این امر با چند رویداد انقراض مصادف شده‌است یا عاملی برای آن انقراض‌ها شده‌است.[۱] این انقراض‌های دسته‌جمعی شامل مواردی است که ژئوبیولوژیست‌ها به عنوان علائم زمانی در تاریخ گذاری زیست چینه‌شناسی استفاده می‌کنند.[۲] از سوی دیگر، بسترهای گسترده و متنوعی از نقاط و برش چینه گون مرزی جهانی که از اواسط دوره کرتاسه وجود دارد، نشان دهنده رویدادهایی از حالت بی اکسیژنی است که با انقراض دسته جمعی همراه نبوده‌است.[۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Wignall, Paul B.; Twitchett, Richard J. (1996-05-01). "Oceanic Anoxia and the End Permian Mass Extinction". Science. 272: 1155–1158. doi:10.1126/science.272.5265.1155. ISSN 0036-8075.
  2. "Greenhouse Gases from Reservoirs Caused by Biogeochemical Processes". 2017-12. doi:10.1596/29151. Check date values in: |date= (help)
  3. OHKOUCHI, Naohiko; KURODA, Junichiro; TAIRA, Asahiko (2015-07-21). "The origin of Cretaceous black shales: a change in the surface ocean ecosystem and its triggers". Proceedings of the Japan Academy. Series B, Physical and Biological Sciences. 91 (7): 273–291. doi:10.2183/pjab.91.273. ISSN 0386-2208. PMC 4631894. PMID 26194853.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Anoxic event». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۲.