افزایش سطح آب دریاها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تغییر سطح آب دریا از آخرین عصر یخبندان تا کنون.
نقشه جهان در حالی که سطح آب دریاها شش متر افزایش پیدا کرده باشد. مناطقی که با رنگ قرمز مشخص شده مناطقی است که با افزایش شش متری آب به زیر آب خواهند رفت.[۱]

از اواخر قرن ۱۹ میلادی متوسط دمای زمین، حدود ۰/۵ درجه سانتی گراد افزایش یافته است. برخی دانشمندان معتقداند، متوسط دمای کره زمین تا سال ۲۱۰۰ بین ۱ تا ۶ درجه سانتی گراد افزایش می‌یابد.

افزایش دمای کره زمین باعث ذوب شدن یخهای قطبی می‌شود که نتیجه این اتفاق افزایش سطح آب دریاها خواهد بود. به طور مثال: بخش بزرگی از کوه یخ لارسن بی در سال ۲۰۰۲ در جنوبگان جدا شد؛ یا بعد از ۳۰۰۰ سال توده یخ عطیم واردهانت در سال ۲۰۰۳ در اقیانوس شمالگان فرورفت.

افزایش سطح آب دریاها، کشتی‌رانی و بهره‌برداری نفتی را در آن مناطق دچار مشکل می‌کند.

تغییر سطح دریاها در گذر زمان[ویرایش]

افت و خیزهای دمای هوا در ۳۰۰۰ سال گذشته به تغییر سطح آب اقیانوس‌ها منجر شده است. مثلاً، وقتی که بین سال‌های ۱۰۰۰ تا ۱۴۰۰ میلادی، دمای جهانی ۰/۲ درجهٔ سانتیگراد کم شده بود، سطح آب دریا هم به اندازهٔ ۸ سانتی‌متر پایین آمد. اما در قرن بیستم میلادی سطح آب اقیانوس‌ها ۱۴ سانتی‌متر بالا آمده است. محققان می‌گویند که حداقل نصف این افزایش به خاطر تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی است. آنها همچنین اضافه می‌کنند که به احتمال زیاد در این قرن، سطح آب دریا بین ۰/۲۴ تا ۱/۳ متر دیگر بالا خواهد آمد. این نتایج با بررسی ۲۴ منطقه در نقاط مختلف جهان و اندازه‌گیری سطح آب دریاها در مکان‌ها و زمان‌های مختلف به دست آمده است. . از آنجا که هیچ تاریخچهٔ مکتوبی از سطح آب دریا وجود ندارد، دانشمندان مجبور شدند به مطالعهٔ صدف جاندارانی به نام «روزن‌داران» روی بیاورند. روزن‌داران، جانداران تک‌سلولی هستند که در مرداب نمک‌زارها زندگی می‌کنند. این مرداب‌ها در مرز میان زمین و دریا قرار دارند، به همین دلیل می‌توانند معیار خوبی برای مشاهدهٔ تغییرات سطح آب دریا باشند. در این مطالعهٔ جدید، زمین‌شناسان از این مرداب‌ها هسته‌های رسوب استخراج کرده و سپس به دقت تعداد و انواع گونه‌های مختلف روزنه‌داران (foraminifera) را در لایه‌های مختلف ثبت کردند (هسته‌های رسوب منابعی بسیار گران‌قیمت و منحصر به فرد هستند که ارزش علمی بسیار زیادی دارند. مطالعهٔ آنها اطلاعاتی دربارهٔ تغییرات اقلیمی و وضعیت اقیانوس‌ها در گذشته فراهم می‌کند)[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • پیتر لارکین و دیگران. محیط زیست. ترجمهٔ احمد جواهریان. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۸. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۴۴۵-۹۶۳-۴.