کل یالدار آبی‌رنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

کل یالدار آبی‌رنگ
محدودهٔ زمانی: ۱ تا ۰ میلیون سال پیش
پلیستوسن تا امروز
کل یالدار آبی‌رنگ، Connochaetes taurinus
وضعیت حفاظت
رده‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: جفت‌سم‌سانان
تیره: گاوان
سرده: کل یالدار
گونه: C. taurinus
نام دوبخشی
Connochaetes taurinus

کل یالدار آبی‌رنگ (نام علمی: Connochaetes taurinus) نام یک گونه از سرده کل یالدار است.

کل یال‌دار آبی رنگ که در میان بومیان آفریقا به گنو(تلفظ "g-new") نیز معروف است، این نام را به دلیل ظاهر تهدیدآمیز به دلیل سر بزرگ، یال پشمالو، ریش نوک‌تیز و شاخ‌های تیز و خمیده‌اش به این جانور می‌گویند این حیوان به عنوان منبع غذایی قابل اعتماد برای اکثر شکارچیان ساوانای آفریقا می‌باشد. شیرها، یوزپلنگ‌ها، سگ‌های وحشی و کفتارها از جمله شکارچیان این حیوان علف‌خوار هستند[۱]

ویژگی‌ها[ویرایش]

کل یالدار آبی رنگ عضوی از خانواده گاوسانان است.اگرچه ساختار سنگین و ربع جلویی نامتناسب آن باعث می‌شود که شبیه گاو ها به نظر برسد ولی خویشاوندی نزدیکتری با بز های کوهی دارند. هر دو جنس کل یالدار آبی رنگ شاخ دار هستند.[۲]

زیستگاه و محدوده[ویرایش]

زیستگاه آنها شامل دشت های چمنزار و جنگل‌های باز مرکز، جنوب و شرق آفریقا، به ویژه سرنگتی در تانزانیا و کنیا هست. آنها در گله‌های بزرگ سفر می کنند و شبانه روز فعال هستند و دائما چرا می کنند.[۳]

مهاجرت[ویرایش]

مهاجرت آنها به سمت شمال بخاطر جستجوی مراتع سبزتر توسط الگوهای آب و هوایی است. اما معمولاً در ماه مه یا ژوئن انجام می‌شود. مهاجرت آنها از بزرگ‌ترین نمایش‌های حیات وحش روی زمین محسوب می‌شود که شامل بیش از 1.5 میلیون حیوان وحشی و همچنین صدها هزار حیوان دیگر از جمله گورخر و غزال است.[۴]

جمعیت[ویرایش]

حدود 500000 گوساله در ماه های فوریه و مارس هر سال در آغاز فصل بارندگی متولد می شوند. گوساله‌ها در عرض چند دقیقه پس از تولد راه‌رفتن را یاد می گیرند و در عرض چند روز می‌توانند با گله همگام شوند. کل یالدار آبی رنگ می‌توانند تا 20 سال عمر کند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Wildebeest | National Geographic". Animals (به انگلیسی). 2010-11-11. Retrieved 2023-09-30.
  2. "Wildebeest | National Geographic". Animals (به انگلیسی). 2010-11-11. Retrieved 2023-09-30.
  3. "Wildebeest | National Geographic". Animals (به انگلیسی). 2010-11-11. Retrieved 2023-09-30.
  4. "Wildebeest | National Geographic". Animals (به انگلیسی). 2010-11-11. Retrieved 2023-09-30.

پیوند به بیرون[ویرایش]