امیل زولا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امیل زولا
ZOLA 1902B.jpg
زادروز ۲ آوریل ۱۸۴۰
پاریس، فرانسه
درگذشت ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۲ میلادی (۶۲ سال)
پاریس، فرانسه
ملیت فرانسوی
پیشه نویسنده، داستان‌نویس، رمان‌نویس، روزنامه‌نگار، نمایش‌نامه‌نویس
سبک ناتورالیسم
تأثیرپذیرفتگان بالزاک
آثار ثروت روگن‌ها
آسوموار
نانا
شور زندگی
ژرمینال

امضا

امیل ادوار شارل آنتوان زولا (فرانسوی: Émile Édouard Charles Antoine Zola; زاده ۲ آوریل ۱۸۴۰- درگذشته ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۲) رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار فرانسوی، مهم‌ترین نمایندهٔ مکتب ادبی ناتورالیسم و عامل مهم در گسترش تئاتر ناتورالیستی بود. او همچنین از چهره‌های برجسته در آزادی سیاسی فرانسه بود و در تبرئهٔ افسر ارتش فرانسه، آلفرد دریفوس از اتهام خیانت نقش اساسی داشت که سر تیتر روزنامه‌های مشهور آن زمان بود، زولا به دلیل حمایت از دریفوس و محکوم کردن عمل دادگاه و اعتراض به آن، مقاله‌ای را تحت عنوان من متهم می‌کنم...! نوشت که برای مدتی به تبعید او انجامید،[۱] زولا برای اولین و دومین جایزهٔ نوبل ادبیات به سال ۱۹۰۱ و ۱۹۰۲ نامزد بود اما موفق به کسب این جایزه نشد.

زندگی[ویرایش]

اوان زندگی[ویرایش]

زولا سال ۱۸۴۰ در پاریس به دنیا آمد. پدرش، فرانسوا زولا،[۲] یک مهندس ایتالیایی بود. با همسر فرانسوی خود، امیلی اوبر و خانواده به (Aix-en-Provence) در جنوب فرانسه نقل مکان کردند زمانی که امیل سه ساله بود. چهار سال بعد در سال ۱۸۴۷، پدر مرد و او و مادرش را با حقوق ناچیز بازنشستگی تنها گذاشت. در سال ۱۸۵۸، زولاها به پاریس نقل مکان کردند، جایی که دوست دوران کودکی امیل، پل سزان نقاش به او پیوست. زولا نویسندگی را در سبک عاشقانه آغاز کرد. مادر وی برای امیل رشتهٔ قانون را در نظر گرفته بود، اما او در امتحاناتش رد شد.

قبل از دستیابی به موفقیت به عنوان نویسنده، زولا به عنوان کارمند در شرکت حمل و نقل کار می‌کرد، و سپس در بخش فروش برای یک ناشر (Hachette). وی همچنین برای روزنامه‌های سیاسی مطلب می‌نوشت. به عنوان یک خبرنگار سیاسی زولا نفرتش را از ناپلئون سوم، که از موقعیتش سوء استفاده می‌کرد مخفی نکرد.

اولین رمان[ویرایش]

امیل زولا در سال ۱۸۶۷ و هنگامی که در کار روزنامه‌نگاری بود، نخستین رمانش را منتشر کرد. زولا با انتشار این رمان که ترز راکن نام داشت توانست خود را به عنوان نویسنده‌ای توانمند معرفی کند.[۳] رمان حکایت زنی به نام ترز را روایت می‌کند که با همدستی مردی که عاشق اوست، شوهرش را می‌کشد و سپس هر دو خود را در برابر دیدگان مادر شوهر ترز به آتش می‌کشند.

ازدواج[ویرایش]

زولا در مه ۱۸۷۰ با زنی به نام گابریلا ازدواج می‌کند. پل سزان و پل الکسی از شاهدان ازدواج آن دو بودند. گابریلا تا پایان عمر امیل با وی ماند، این زوج هیچ‌گاه دارای فرزندی نشدند.[۴] در سال ۱۸۸۸ زولا به ژن روزرو دختری که در خانه آنها کار می‌کند، دل می‌بازد و از رابطه با وی صاحب دو فرزند می‌شود.

مرگ[ویرایش]

امیل زولا در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۲ بر اثر مسمومیت با منوکسید کربن و خفگی ناشی از آن در پاریس درگذشت.

مجموعهٔ روگن ماکار[ویرایش]

کاریکاتور امیل زولا و بالزاک در زمانی که شهرت داشت زولا مجموعهٔ روگن ماکار را به تقلید از مجموعهٔ کمدی انسانی بالزاک گردآوری نموده

زولا را بیش از هر چیز با مکتب ناتورالیسم و مجموعه کتاب‌های بیست جلدی روگن ماکار می‌شناسند، نخستین کتاب از این مجموعه کتاب ثروت روگن‌ها‌یا به تعبیر دیگر دارایی خانوادهٔ روگن می‌باشد، زولا در سال ۱۸۶۸ طرح کلی این رمان و مجموعه را آماده کرد و در بیست جلد کتاب. سیر تحولات مربوط به این خانواده را به رشتهٔ تحریر درآورد، این مجموعه از کتاب‌ها در اصل شرح ماجراها و سرگذشت اجتماعی خانواده‌ای است که در دوران امپراتوری دوم فرانسه زندگی می‌کردند، نویسنده در این مجموعه و نیز سایر آثار دیگر به وضعیت زندگی کارگران و تسلط سرمایه و بورس بازی در نظام سرمایه داری پرداخته‌است.

زولا در اوایل زندگی با آثار بالزاک نویسندهٔ شهیر فرانسوی و چرخهٔ کتاب‌های معروف او مشهور به کمدی انسانی کاملاً آگاه شده بود و این شناخت از بالزاک و آثارش تأثیر عمیقی بر زولا گذاشت و باعث شد که تصمیم بگیرد مجموعهٔ شخصی خودش را به عنوان یک چرخهٔ جداگانه تألیف نماید، از آنجایی که این کار زولا را نشات گرفته از اقدام بالزاک می‌دانستند در سال ۱۸۶۹ و طی مقاله‌ای توضیح داد که تفاوت کار او با بالزاک در چه چیزی است، به عنوان یک نویسندهٔ طبیعت‌گرا. زولا به شدت به علم و به ویژه علم وراثت و تکامل علاقه‌مند بود، او بیشتر نوشته‌های دکتر پروسپر لوکاس، کلود برنارد و چارلز داروین را می‌خواند و در قسمت‌هایی نیز حتی به آنها اشاره می‌کرد، به عنوان مرجع برای این کار خودش معتقد بود که مردم به شدت تحت وراثت و محیط زیست اطرافیان خود قرار دارند، زولا برای اثبات این فرضیه دو فاکتور مهم را نشان می‌دهد که می‌تواند اعضای یک خانواده را تحت تأثیر مستقیم قرار دهد، در سال ۱۸۷۱ در مقدمهٔ کتاب ثروت روگن‌ها یا دارایی خانوادهٔ روگن به خوبی این موضوع را توضیح داد. اندیشه زولا در توارث از پروسپر لوکاس. دوست امیل شکل می‌گیرد که در جوانی توجهش را به داروین و فرضیه وی جلب می‌کند.

آثار ترجمه‌شده به زبان فارسی[ویرایش]

در سال ۱۳۲۵ خورشیدی برای اولین بار یکی از آثار زولا را در ایران، محمود پورشالچی به فارسی برگرداند. این رمان که به نام انسان وحشی ترجمه شد توسط کتابفروشی ابن‌سینا منتشر شد. این کتاب بعدها با عناوین دیگری چون انسان وحشی و دیو درون نیز به فارسی ترجمه شد. یکی از پرطرفدارترین آثار زولا رمان ژرمینال می‌باشد که بارها به دست مترجمان متفاوت به فارسی برگردانده و به دفعات چاپ و منتشر شده‌است. از معروف‌ترین این ترجمه‌ها می‌توان به ترجمه سروش حبیبی از این رمان اشاره کرد که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی منتشر شد.[۵]

ردیف نام کتاب تاریخ انتشار ترجمه شده به فارسی
۱ ترز راکن ۱۸۷۱ محسن هنریار، کتاب‌های جیبی، سال ۱۳۴۷
۲ دارایی خانوادهٔ روگن ۱۸۷۱ محمد تقی غیاثی
۳ سهم سگان شکاری ۱۷۸۱–۱۷۸۲ محمد تقی غیاثی، انتشارات نیلوفر چاپ اول ۱۳۶۲
۴ فتح پلاسان ۱۸۷۴ هوشنگ امیرمکری، انتشارات نیلوفر
۵ آسوموار ۱۸۷۵ فرهاد غبرایی
۶ نانا ۱۸۷۶ محمدعلی شیرازی
۷ شور زندگی ۱۸۸۲ پولین، محمدعلی خندان، انتشارات اکباتان
۸ ژرمینال ۱۸۸۵ سروش حبیبی، نیلوفر، چاپ نخست، ۱۳۶۳
۹ شاهکار ۱۸۸۶ علی‌اکبر معصوم‌بیگی، انتشارات نگاه، چاپ دوم، ۱۳۷۶
۱۰ زمین ۱۸۸۷ محمدتقی غیاثی، نیلوفر، چاپ نخست، بهار ۱۳۶۱
۱۱ رویا ۱۸۸۸ مهران محبوبی، مرکز نشر ارغنون، چاپ نخست، ۱۳۷۱
۱۲ انسان وحشی ۱۸۹۰ ترجمه شده با نام وحش انسانی
۱۳ پول ۱۸۹۱ پول و زندگی، علی‌اکبر معصوم‌بیگی، انتشارات نگاه، چاپ اول ۱۳۷۶
۱۴ شکست ۱۸۹۲ فرهاد غبرایی، انتشارات نیلوفر
۱۵ دکتر پاسکال ۱۸۹۳ محمدعلی خندان، انتشارات اکباتان، چاپ نخست، آبان ۱۳۶۲

نگارخانه[ویرایش]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. «دادخواهی امیل زولا، نماد تعهد روشنفکرانه - فرهنگ و هنر - 13.01.2008». DW.COM. ۲۰۰۸-۰۱-۱۳. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۴-۰۲. 
  2. نام اصلی پدر وی فرانچسکو زولا است
  3. حسین نوش‌آذر. «امیل زولا و ناتورالیسم». رادیو زمانه، ۲۴ آبان ۱۳۹۰. 
  4. آن‌برونسویک و سیروس سعیدی. «امیل زولا». ادبستان فرهنگ و هنر، ش. ۳۸ (۱۳۷۱): ۴۶–۴۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۴-۰۲. 
  5. فارسیان، محمدرضا و ناهید رضائی. «زولا در ایران». مطالعات زبان و ترجمه، ش. ۳ (۱۳۸۹): ۵۹–۸۰. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۴-۰۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]