وحید دستگردی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
وحید دستگردی
زادروز ۱۲۹۸ ه‍. ق
۱۲۵۸ خورشیدی

قریه دستگرد اصفهان، ایران
درگذشت ۸ دی ۱۳۲۱ خورشیدی
۲۹ دسامبر، ۱۹۴۲
تهران، ایران
نام‌های دیگر محمد حسین
لقب وحید
آثار سرگذشت اردشیر
ره آورد وحید

وحید دستگردی (۱۲۵۸–۱۳۲۱)، محمدحسن متخلص به وحید و معروف به وحید دستگردی یکی از شاعران و سخنوران اواخر سده نوزدهم و اوایل سده بیستم ایران است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

وحید دستگردی در ۱۲۹۸ هجری قمری برابر با ۱۲۵۸خورشیدی در روستای دستگرد اصفهان متولد شد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش فراگرفت و در پانزده سالگی به اصفهان رفت و در مدرسه میرزا حسن علوم ادبی و علوم دینی را آموخت. در آغاز نهضت مشروطیت به جرگه آزادی‌خواهان پیوست و شعرهای و مقاله‌هایی در این زمینه در روزنامه‌های اصفهان منتشر می‌کرد. دستگردی در آغاز جنگ بین‌الملل اول، روزنامهٔ درفش کاویان را در اصفهان منتشر نمود. او همچنین با روزنامه‌های پروانه، زاینده‌رود و مفتش ایران نیز همکاری می‌کرد. در ۱۳۳۸هـ. ق. به تهران آمد و انجمن ادبی ایران و انجمن ادبی حکیم نظامی را تأسیس کرد و همچنین درسال ۱۲۹۸ شمسی مجله ادبی ارمغان را در تهران تأسیس کرد که مدت بیست و دو سال (با فواصل) منتشر می‌شد. در همین دوران جلسات درس و بحث دایر کرد و کتاب‌های بسیاری تصحیح و تحشیه و چاپ کرد. وحید در اوایل ورود خود به تهران در حلقهٔ مریدان صفی علی شاه درآمد. وی مدتی در ادارهٔ «انطباعات وزارت معارف» مشغول کار شد. وحید دستگردی در شعر ابتدا «لمعه» تخلص می‌کرد، ولی بعدها تغییر تخلص داد. در ۸ دی ۱۳۲۱ خورشیدی در ۶۴ سالگی در تهران درگذشت و در امامزاده عبدالله شهرری دفن شد.

بخشی از قصیده معروف وحید دستگردی که در وصف اصفهان سروده‌است:

به زاد و بوم جی اندر شتافتم از ریچنان به شوق، که کودک به جانب مادر
سواد شهر صفاهان چو گشت سرمه چشمبه هرچه دید دگرگونه آمدش به نظر
شکسته‌باره از این پیش بود و تنگ فضایکنون درست و قوی‌باره‌است و پهناور
همیشه بوده هنر کودک اصفهان مادراگر نبود صفاهان نبود فضل و هنر

آثار[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]