محمود شاهرخی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محمود شاهرخی
زادروز ۱۳۰۶
بم، ایران
درگذشت ۱۳۸۸
ملیت  ایران
پیشه شاعر
لقب جذبه
مذهب شیعه


محمود شاهرخی (۱۳۰۶ بم-۱۳۸۸ تهران) دانش‌آموختهٔ علوم اسلامی و شاعر معاصر ایرانی بود. تخلص شعریش جذبه بود. وی در حوزه علمیه نجف و مدرسه فیضیه درس خوانده‌بود.

زندگی[ویرایش]

محمود شاهرخی در سال ۱۳۰۶، در بم از توابع استان کرمان به دنیا آمد. وی از سوی پدر، منتسب به میرزا حسین ملقب به رونق علی کرمانی است و دوران کودکی و تحصیلات ابتدایی را در بم گذراند و تحصیلات متوسطه را در کرمان و یزد به پایان برد. پس از آن در مدرسه معصومیه کرمان، که خاص طلاب علوم دینی است به فراگرفتن مقدمات زبان عربی پرداخت. شاهرخی در همان زمان با سید محمد و متخلص به مجذوب از اهالی یزد که برای وعظ و خطابه به بم آمده بود آشنا شد و سر انجام به همراه او، به یزد رفت و در خانه او ساکن شد و در مدرسه خان یزد به ادامه تحصیل پرداخت و دختر او را به عقد خود درآورد.

شاهرخی پس از آن برای مدتی در یزد به تحصیل اشتغال داشت و سپس به نجف رفت و در مدرسه کبرای آخوند خراسانی اقامت گزید و به تحصیل ادامه داد. شاهرخی پس از چندی به علت ضعف مزاج و هوای نامساعد نجف، به بیماری ریه مبتلا شد و ناگزیر به ایران مراجعت کرد و در فیضیه قم به تحصیل پرداخت، سپس به علت تشدید بیماری به تهران آمد و در یکی از آسایشگاه‌ها بستری شد. او پس از بهبود و سلامتی، درگیر امور معیشتی شد و به همین علت از کسوت طلبگی بیرون آمد و در بخش خصوصی به فعالیت پرداخت. شاهرخی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، همکاری خود را با صدای جمهوری اسلامی آغاز کرد و به نوشتن مقالات و برنامه‌هایی با عناوین «تا به خلوتگاه خورشید»، «تا به سرمنزل عنقا»، «سیری به پای دل» و «نوای نی» در زمینه ادب و عرفان پرداخت. شعرهای «شاهرخی» پس از پیروزی انقلاب به صورت پراکنده در بیشتر مطبوعات کشور، جُنگ‌های ادبی و مجموعه شعرهای مختلف گردآوری شده، انتشار یافته است. او از زمره شاعرانی بود که پس از آغاز جنگ ایران و عراق، بسیاری از شعرهای خود را در موضوع جنگ سرود و در شب‌های شعر دفاع و مقاومت و همایش‌های سراسری شعر حضور گسترده داشت. او در طول فعالیت خود، با بسیاری از مراکز ادبی و فرهنگی از جمله حوزه هنری، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، شورای عالی شعر مرکز موسیقی صدا و سیما، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی تهران همکاری داشته و عضو شورای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود. جذبه بیشتر قالب‌های کلاسیک را در سرودن تجربه کرد. محمود شاهرخی سرانجام در سال ۱۳۸۸ پس از ۲ روز حالت کما، در سن ۸۲ سالگی در بیمارستان عرفان تهران درگذشت.

آثار[ویرایش]

بخشی از آثار محمود شاهرخی:

  • سرود ملی جمهوری اسلامی ایران
  • در غبار کاروان، مجموعه شعر
  • داغ شقایق‌ها، مجموعه شعر، گزینه شعر جنگ، حوزه هنری، دفتر ادبیات مقاومت، ۱۳۷۳
  • تجلی عشق، مثنوی، کنگره بزرگداشت سرداران شهید سپاه، ۱۳۷۶
  • گزیده ادبیات معاصر، مجموعه شعر، شماره ۲۱، انتشارات نیستان، ۱۳۷۸
  • گلبانگ عاشقانه، ترجمه مشارق انوار القلوب و مفاتح اسرار الغیوب، تألیف ابوزید عبدالرحمن بن محمد انصاری قیروانی، با مقدمه هلموت ریتر، مترجم، محمود شاهرخی، انتشارات دریا، زمستان ۱۳۸۰
  • ده‌ها مجموعه شعر گردآوری شده در موضوعات انقلاب، خمینی، جنگ ایران و عراق و امامان شیعه که با همکاری مشفق کاشانی فراهم آمده است.

پیوند به بیرون[ویرایش]

«زندگینامه: محمود شاهرخی (۱۳۰۶–۱۳۸۸)». همشهری‌آنلاین، ۲۴ آبان ۱۳۸۸.  <همشهری آنلاین>