پرش به محتوا

جهانگیرخان قشقایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
حکیم و عارف

میرزا جهانگیرخان قشقایی
اطلاعات شخصی
زاده۱۲۴۳ قمری (حدود ۱۲۰۶ خورشیدی)
درگذشته۱۳ رمضان ۱۳۲۸ قمری (شهریور ۱۲۸۹ خورشیدی)
اصفهان، ایران
محل دفنتخت فولاد، اصفهان
دیناسلام
محل اقامتاصفهان
دورانسدهٔ ۱۳ و ۱۴ قمری
مذهبشیعه
تحصیلاتحوزه علمیه اصفهان
پیشهفقه، حکمت و عرفان
مرتبه
استادانمحمدرضا قمشه‌ای
محمدحسن نجفی
تأثیرپذیرندگان

میرزا جهانگیرخان قشقایی (زادهٔ ۱۲۴۳ قمری در دهاقان – درگذشتهٔ ۱۳ رمضان ۱۳۲۸ قمری در اصفهان) فقیه، فیلسوف و عارف شیعه و از استادان برجستهٔ حوزه علمیه اصفهان در سدهٔ سیزدهم و چهاردهم قمری بود. او بیش از چهار دهه در مدرسهٔ صدر بازار اصفهان به تدریس فلسفه و به‌ویژه حکمت متعالیهٔ ملاصدرا پرداخت و شاگردان بسیاری تربیت کرد.[۱][۲]

زندگی‌نامه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جهانگیرخان قشقایی در سال ۱۲۴۳ قمری در دهاقان (از توابع شهرضا در استان اصفهان) به دنیا آمد. به همین سبب مردم اصفهان او را «دهاقانی» نیز می‌نامیدند. پدرش محمدخان از ایل قشقایی، طایفهٔ دره‌شوری و تیرهٔ جانبازلو بود و مادرش از خان‌زادگان سمیرم به‌شمار می‌رفت.[۲] او سال‌های نخست زندگی را همراه با کوچ ایل گذراند و در این دوران نزد معلمی خصوصی به آموختن ادامه داد.[۳]

ورود به اصفهان و تحصیل

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بنا بر روایت مشهور، جهانگیرخان در حدود چهل‌سالگی برای فروش محصولات کشاورزی یا تعمیر تار خود به اصفهان رفت. در آنجا با دیدن رونق درس و بحث در مدرسهٔ صدر و به تشویق فردی که گفته شده همای شیرازی بوده است، به تحصیل علوم دینی علاقه‌مند شد. او از ایل جدا گشت، در حجره‌ای در مدرسهٔ صدر ساکن شد و به فراگیری علوم دینی پرداخت.[۲][۴]

مهم‌ترین استاد جهانگیرخان در فلسفه و عرفان، آقا محمدرضا قمشه‌ای بود. او فقه و اصول را نزد کسانی چون ملاحسین‌علی تویسرکانی و محمدحسن نجفی (صاحب جواهر) آموخت و طب را نزد ملا عبدالجواد تونی فراگرفت.[۲][۵]

تدریس و شاگردان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جهانگیرخان پس از سال‌ها تحصیل، خود در مدرسهٔ صدر بازار اصفهان کرسی تدریس یافت و نزدیک به چهل سال در آنجا فلسفه و به‌ویژه حکمت متعالیهٔ ملاصدرا را درس داد؛ متن اصلی درس او شرح منظومهٔ ملاهادی سبزواری بود. شمار شاگردان او چندان زیاد بود که برخی جلسه‌هایش به مسجدهای اطراف مدرسه منتقل می‌شد.[۲] از میان شاگردان نامدار او می‌توان به سید ابوالحسن اصفهانی، سید حسن مدرس، حاج آقا رحیم ارباب، آقا ضیاءالدین عراقی، میرزا علی آقا شیرازی و سید جمال‌الدین گلپایگانی اشاره کرد.[۲][۶]

درباره جهانگیرخان گفته‌اند که با وجود جایگاه علمی، همواره لباس سادهٔ ایلیاتی خود را نگاه داشت و جامهٔ رسمی روحانیان را بر تن نکرد. او در سراسر زندگی از سهم امام استفاده نکرد و معاش خود را از درآمد و اجاره‌بهای زمین‌هایش تأمین می‌کرد.[۲][۵]

جهانگیرخان قشقایی در شب سیزدهم رمضان سال ۱۳۲۸ قمری (برابر با شهریور ۱۲۸۹ خورشیدی) در حدود ۸۵ سالگی در اصفهان درگذشت.[۲][۷] پیکر او در گورستان تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.[۲]

یک مدرسه و یک میدان در دهاقان و خیابانی در سمیرم به نام او نامگذاری شده است. همچنین یکی از مدرسه‌های علمیهٔ تاریخی قم که به دستور سید حسین طباطبایی بروجردی بازسازی شد، به نام مدرسهٔ جهانگیرخان خوانده می‌شود.[۳]

  1. «جهانگیرخان قشقایی». دانشنامه جهان اسلام. ج. ۱۲. تهران: بنیاد دائرةالمعارف اسلامی. ۱۳۸۷.{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «جهانگیرخان قشقایی». ویکی فقه. دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. 1 2 «جهانگیرخان قشقایی از کوچ با ایل تا حوزه علمیه، زندگینامه و محل دفن». ایمنا. ۲۰۲۰-۰۹-۱۴. دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. «عارفی که تار ساز شکست و تار دل نواخت». پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه. دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. 1 2 «قشقایی، جهانگیر». ویکی‌نور. دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. «جهانگیر خان قشقایی». دانشنامه اسلامی. دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. «دربارهٔ جهانگیر قشقایی». ایرنا. ۲۰۲۱-۰۹-۱۵. دریافت‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • اسماعیلی، معصومه (۱۳۸۷). «قوت می بشکند ابریق را (۱۳ رمضان؛ سالروز درگذشت میرزا جهانگیرخان قشقایی)». مطالعات قرآنیِ نامه جامعه، شمارهٔ ۴۸، صص ۲۶–۲۷.
  • «جهانگیرخان قشقایی»، ویکی فقه.