سید محمد مشکات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سید محمد مشکوة (تولد ۱۲۷۹ خورشیدی، بیرجند تا ۱۸ مهر ماه ۱۳۵۹ خورشیدی) استاد دانشگاه تهران، نسخه شناس و کتابشناسی ایرانی بود.

تولد[ویرایش]

وی در سال ۱۲۷۹ خورشیدی در بیرجند زاده شد.

زندگی‌نامه و تحصیلات[ویرایش]

آموزش‌های نخستین خود خود را در مکتبخانه‌های بیرجند انجام داد. مدتی نیز به کسب و تجارت مشغول شد. در ضمن کار، به آموختن زبان فرانسه پرداخت. در ۱۲۹۳ خورشیدی به مدرسه «علمیه معصومه بیرجند» رفت و صرف و نحو، منطق، معانی و بیان و مقدمات فقه و اصول را آموخت. در ۱۲۹۶ خورشیدی راهی مشهد شد و در حوزه علمیه مشهد نزد ادیب نیشابوری درس خواند.

تدریس[ویرایش]

در ۱۳۱۱ هـ. ش به دعوت وزارت معارف وقت، به آموزش فلسفه در مدرسه سپهسالار پرداخت و در آنجا شرح منظومه حکمت حاج ملا هادی سبزواری، شرح اشارات و تنبیهات ابن سینا و بخش الهیات شفا ابن‌سینا را آموزش می‌داد. در ۱۳۱۵ هـ. ش از دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی درجه دکتری گرفت. در ۱۳۱۶ هـ. ش نشان درجه دوم علمی را اخذ کرد. مشکوة در ۱۳۲۹ هـ. ش به درجه استادی دانشگاه تهران نائل آمد. او در زمینه نسخه شناسی و کتابشناسی تبحر بسیار داشت. اهل شعر بود و بسیاری از اشعارش به چاپ رسیده‌است. او عضو انجمن ادبی ایران بود. از کارهای بسیار ارزشمند استاد مشکوة اهدا کتابخانه شخصی‌اش مشتمل بر ۱۳۲۱ عنوان نسخه خطی در ۱۳۲۸ هـ. ش به دانشگاه تهران است که با این کار نامش در زمره بنیانگذاران کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران ثبت شد.

درگذشت[ویرایش]

استاد مشکوة در ۱۸ مهر ماه ۱۳۵۹ هـ. ش در لندن درگذشت، پیکرش به ایران انتقال یافت و در شهر قم در کنار قبر حضرت معصومه (ع) به خاک سپرده شد.

نوشته‌ها[ویرایش]

از استاد مشکوة بیش از هفتاد کتاب در زمینه تصحیح متون و تألیف باقی مانده‌است که از آن جمله می‌توان از این کتاب‌ها نام برد:

منابع[ویرایش]

  • حسین بن عبدالله ابن سینا، سیدمحمد مشکوه. رگ شناسی، یا، رساله در نبض. چاپ ۱۳۸۳. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. شابک ‎۹۶۴-۷۸۷۴-۵۶-۱. 
  • مِشکات و مُشکان؛ دو دانشمند خراسان، علی محدث، ص۱۰۱.
  • نقباء البشر، آقابزرگ تهرانی، ج۵، ص ۲۵۰.