پارسا تویسرکانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عبدالرحمان تویسرکانی
زمینهٔ کاری شاعر، نویسنده و مصحح
زادروز ۱۲۸۸
تویسرکان، همدان
پدر و مادر شیخ محمدرحیم رستگار
مرگ ۲ فروردین ۱۳۶۹
تهران
ملیت ایرانی
محل زندگی تویسرکان، تهران، مازندران
در زمان حکومت رضا شاه و محمدرضا شاه
رویدادهای مهم جنبش مشروطه
پیشه معلم و رئیس انجمن ادبی ایران
تخلص پارسا
مدرک تحصیلی دانش‌آموختهٔ دارالمعلمین

عبدالرحمان پارسا تویسرکانی (زادهٔ ۱۲۸۸ شمسی در تویسرکان - درگذشته ۲ فروردین ۱۳۶۹ در تهران) شاعر و نویسندهٔ معاصر ایران بود.[۱] شهرت وی بیشتر مرهون غزلیات اوست. از جمله کارهای او به نظم درآوردن مثل‌ها و حکایت‌های اقوام مختلف دنیا و چاپ آنها در مجلهٔ گوهر بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ بود.[۲]

زندگی[ویرایش]

پارسا علوم ابتدایی و متوسطه را در شهرهای تویسرکان، مازندران و تهران به پایان رساند و از دارالمعلمین مرکزی فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان تحصیلات، در دبیرستان‌های تهران و مدرسهٔ عالی سپهسالار به معلمی پرداخت.[۳] او همچنین در دولت ازهاری مشاور مطبوعاتی نخست‌وزیر بود؛ اما عمده فعالیت وی در مطبوعات و سردبیری مجله‌ها و روزنامه‌هایی چون معارف و کرمانشاه نیز خلاصه می‌شد.

شاعری[ویرایش]

او از جوانی به سرودن شعر پرداخت. شمار ابیات او را بیش از پنج‌هزار دانسته‌اند. قالب‌های مورد علاقهٔ او نیز غزل، قطعه، مثنوی و رباعی بود.[۳] هر چند دیوان اشعار او هنوز به چاپ نرسیده‌است؛ اما بیشتر شعرهای او در مجله‌های ارمغان، وحید، گوهر و مجله‌های کشورهای افغانستان و پاکستان منتشر شد. برخی از اشعار او را پروفسور ایلسکی به زبان روسی و پروفسور مولوی به زبان انگلیسی ترجمه کرده‌اند.[۴]

آثار[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. [۱]، بازدید: آگوست ۲۰۱۳.
  2. زندگی‌نامهٔ پارسا تویسرکانی.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ معرفی شاعران معاصر.
  4. مقالهٔ شاعران گزیدهٔ معاصر: پارسا تویسرکانی، مرتضی کامران، نشریهٔ گوهر، شمارهٔ ۱۵.