قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران (۱ آذر ۱۳۸۴) اصلی‌ترین قانون حاکم بر اوراق بهادار و بورس‌های ایران است. این قانون مشتمل بر ۶۰ ماده و ۲۹ تبصره در جلسه علنی روز سه‌شنبه، ۱ آذر ۱۳۸۴، مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در ۲ آذر ۱۳۸۴ به تأیید شورای نگهبان رسید.

فصول قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران[ویرایش]

  • فصل اول: تعاریف و اصطلاحات
  • فصل دوم: ارکان بازار اوراق بهادار
  • فصل سوم: بازار اولیه
  • فصل چهارم: بازار ثانویه
  • فصل پنجم: اطلاع‌رسانی در بازارهای اولیه و ثانویه
  • فصل ششم: جرایم و مجازات‌ها
  • فصل هفتم: مقررات متفرقه

ارکان اصلی[ویرایش]

طبق ماده ۲ این قانون، در راستای حمایت از حقوق سرمایه‌گذاران و با هدف سامان‌دهی، حفظ و توسعه بازار شفاف، منصفانه و کارای اوراق بهادار و به منظور نظارت بر حسن اجرای این قانون، شورای عالی بورس و اوراق بهادار و سازمان بورس و اوراق بهادار - به عنوان ارکان اصلی بازار اوراق بهادار ایران - با ترکیب، وظایف و اختیارات مندرج در این قانون تشکیل می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]