فاراب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۲°۴۷′۰۰″ شمالی ۶۸°۱۷′۰۰″ شرقی / ۴۲.۷۸۳۳۳۳۳۴۳۳۳۳° شمالی ۶۸.۲۸۳۳۳۳۳۴۳۳۳۳° شرقی / 42.783333343333; 68.283333343333

ایستگاه راه آهن فاراب، اثر سرگی میخائیلوویچ پروکودین گورسکی

فاراب یا اُترار نام شهری‌است کهن در کرانهٔ باختری سیردریا. فاراب نام کهنتر این شهر است و نام اترار در سده‌های میانه براین شهر نهاده‌شد. این شهر در کنار راه ابریشم جای داشته و امروزه ویرانه‌هایش در نزدیکی شهر قرتو در قزاقستان کنونی جای دارد.

ابونصر فارابی و اسماعیل بن حماد جوهری از فاراب بوده‌اند. تیمور لنگ در این شهر مرده‌است. همچنین نقطه شروع حمله مغول به ایران این شهر بود به دلیل اینکه حاکم وقت این شهرغایرخان بود که بازرگانان مغول را کشت زمانی که مغولان این شهر را محاصره کردند شهر ۵ ماه مقاومت کرد.

نام و واژهٔ فاراب (فاریاب، پاریاب) واژه‌ای فارسی و به معنی زمینی است که با آب قنات و رود آبیاری می‌شود و دیم نیست.[۱]

فاراب در ادبیات[ویرایش]

عنصری از این شهر یادکرده‌است:

سپه کشید چه از تازی و چه از بلغار چه از برانه، چه از اوزکند و از فاراب

این شهر مورد حمله مغولان قرار گرفته بود.

منابع[ویرایش]

  1. لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ فاراب.