دیود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بلور مربّعی‌شکل نیمرسانا در دیود
شکل‌های گوناگون دیودها؛ پایین: پُل یکسوساز دیودی

دیود (به انگلیسی: Diode)، (نام‌های دیگر: «دوقطبی الکتریکی»، «یکسوساز») قطعه ای الکترونیکی است که دارای دو سر می باشد. دیود، جریان الکتریکی را در یک جهت از خود عبور می دهد (در این حالت، مقاومت دیود ایده‌آل، صفر است) و در جهت دیگر، در مقابل گذر جریان از خود، مقاومت بسیار بالایی (در حدّ بینهایت) نشان می دهد. این خاصیّت دیودْ، باعث شده بود تا در سال‌های اوّلیّه‌ی ساخت این قطعه ی الکترونیکی، به آن «دریچه» نیز اطلاق شود. در حال حاضر، رایج‌ترین گونه‌ی دیود از بلور مادّه‌های نیمه هادی ساخته می‌شود. دیود را از اتصال دو نیم‌رسانا از نوع P و N می سازند. به پایه ای که به نیمه هادی N متصل است "کاتد" و به پایه ای که به نیمه هادی نوع P متصل است "آند" گفته می شود.[۱]. لامپ‌های خلأ که نخستین دیودها بودند، امروزه فقط در فنّاوری هایی که در ولتاژ بالا کار می‌کنند استفاده می‌شوند. دیود، اولین قطعه تولید شده با نیمه هادی ها است.

مهم‌ترین کاربرد دیود، عبور جریان در یک جهت (به انگلیسی: diode's forward direction) و ممانعت در برابر گذر جریان در جهت مخالف (به انگلیسی: reverse direction) است(یکسو سازی). درنتیجه می‌توان به دیود مثل یک شیر الکتریکی یکطرفه نگاه کرد. این ویژگی دیود برای تبدیل جریان متناوب به جریان مستقیم استفاده می‌شود.

به لحاظ الکتریکی، یک دیود، هنگامی جریان را از خود می‌گذراند که با برقرار کردن ولتاژ (بایاس کردن) در جهت درست (+ به آنُد و - به کاتُد که به آن بایاس مستقیم گفته می شود) آن را آماده‌ی کار کنید. مقدار ولتاژی که باعث می‌شود تا دیود شروع به رسانش جریان الکتریکی نماید، ولتاژ آستانه یا (threshold voltage) نامیده می‌شود که چیزی حدود ۰٫۶ تا ۰٫۷ ولت (برای دیودهای سیلیکون) و ۰٫۲ تا ۰٫۳ ولت (برای دیود ژرمانیوم) می‌باشد. امّا هنگامی که ولتاژ معکوس به دیود متّصل شود، (+ به کاتُد و - به آنُد که به آن بایاس معکوس می گویند) جریانی از آن، نمی‌گذرد؛ مگر جریان بسیار کمی که به «جریان نشتی» معروف است و در حدود چند میکروآمپر یا حتّی کمتر می‌باشد. این مقدار جریان معمولاً در اغلب مدارهای الکترونیکی قابل چشم پوشی است و تأثیری در رفتار سایر المان های مدار نمی‌گذارد. هرچه جنس بلور بکاررفته در ساخت دیود، به لحاظ ساختار، منظّم‌تر باشد، دیودْ مرغوب‌تر و جریان نشتی، کمتر خواهد بود. مقدار جریان نشتی در دیود‌های با فنّاوری جدید، عملاً به صفر می‌گراید. امّا نکته‌ی مهم آنکه تمام دیودها یک آستانه برای بیشینه‌ی ولتاژ معکوس دارند که اگر ولتاژ معکوس، بیش از آن شود، دیود می‌سوزد (بلور ذوب می‌شود) و جریان را در جهت معکوس نیز می‌گذراند. به این ولتاژ آستانه، «ولتاژ شکست» گفته می‌شود.

ولتاژ شکست معکوس دیود[ویرایش]

چنانچه ولتاژ معکوس دیود را تا حدّ مشخّصی بیفزاییم، جریان معکوس دیود بطور ناگهانی شروع به افزایش سریع می‌کند. پدیده‌ای که در این حالت رخ می‌دهد را «پدیده‌ی شکست» و ولتاژی که در آن این پدیده آغاز می‌شود را ولتاژ شکست دیود دیود گویند و با VBR نشان می دهند. ولتاژ شکست دیود، به ساختمان پیوند P-N و غلظت ناخالصی آن بنحو نسبتاً شناخته‌شده‌ای بستگی دارد؛ شکست دیود می‌تواند حاصل یکی از دو پدیده‌ی شکست بهمنی و شکست زِنِر می‌باشد. احتمال وقوع پدیده‌ی شکست بهمنی در دیودهای سیلیکونی که ولتاژ شکست آنها بیش از ۶ولت است، بیشتر می‌باشد. درحالیکه شکست زنر بصورت پدیده‌ی غالب، تنها در دیودهایی با ولتاژ شکست کمتر از ۶ولت یافت می‌شود.

پدیده‌ی شکست بهمنی[ویرایش]

می‌دانیم که در بایاس معکوس پیوند P-N، با ازدیاد ولتاژ معکوس دیود، عرض ناحیه‌ی تهی بیشتر می‌شود و همچنین شدّت میدان الکتریکی در این ناحیه افزایش می‌یابد. در این حالت، حامل‌های اقلّیّت درواقع در سراشیبی سدّ پتانسیل ناشی از پتانسیل داخلی و ولتاژ معکوس اِعمالی قرار می‌گیرند و سرعت آنها بشدّت افزایش می‌یابد. این حامل‌ها با شتاب گرفتن خود می‌توانند با اتم‌های سیلیکون واقع در ناحیه‌ی تهی برخورند و ضمن شکستن پیوندهای کووالانسی آنها تعدادی حامل جدید آزاد کنند. حامل‌های جدید نیز تحت تأثیر میدان الکتریکی زیاد در ناحیه‌ی تهی قرار می‌گیرند و پس از برخورد با دیگر اتم‌ها، حامل‌های بیشتری را از پیوند کووالانسی آنها جدا می‌سازند. بنابراین، تعداد حامل‌هایی که می‌توانند در ایجاد جریان دخالت کنند بطور ناگهانی افزایش می‌یابند و باعث ازدیاد سریع جریان می‌شوند. این پدیده را شکست بهمنی می‌نامند.

پدیده‌ی شکست زنر[ویرایش]

پدیده‌ی دیگری که ممکن است باعث ایجاد شکست در مشخّصه‌ی ولتاژ-جریان دیود شود به پدیده‌ی زِنِر معروف است. تشریح این پدیده بدین صورت است که با ازدیاد ولتاژ معکوس دیود، شدّت میدان الکتریکی در ناحیه‌ی تهی ممکن است بحدّی برسد که حامل های اقلیت موجود در نیمه های p یعنی الکترون ها بتوانند از داخل لایه سد تونل زده و به طرف مقبل وارد شوند و جریان معکوسی را به وجود آورند.

مقاومت در دیود[ویرایش]

با توجّه به غیر خطّی بودن مشخّصه‌ی دیود، دو نوع مقاومت می‌توان برای دیود تعریف کرد. این مقاومت‌ها عبارتند از مقاومت استاتیکی (Rs) که در جریان DC و مقاومت دینامیکی (rd) در جریان AC حساب می شود.

مقاومت استاتیکی[ویرایش]

مقاومت اهمی در یک دیود از تقسیم ولتاژ دو سر دیود بر جریان عبوری از آن به دست می آید. مقاومت دیود در مقابل عبور جریان مستقیم و جریان متناوب فرق میکند. مقاومت دیود در مقابل عبور جریان مستقیم را مقاومت استاتیکی می نامند و مقدار آن را از رابطه زیر به دست می آورند.

Rdc = Vf/If

مقاومت دینامیکی[ویرایش]

مقاومت دیود در مقابل جریان متناوب را مقاومت دینامیکی می نامند و از رابطه زیر بدست می آورند.

Rac = ∆Vf/∆If

∆= تغییرات ولتاژ یا جریان

مقاومت های معادل دیود در شرایط AC[ویرایش]

در هر دیود عملا سه نوع مقاومت وجود دارد. یکی مقاومت مربوط به لایه N و دیگری مقاومت مربوط به لایه P و سومی مربوط به مقاومت دینامیکی لایه سد Rac است. مجموعه این مقاومت ها را Rd می نامند.

Rd = Rp+Rac+Rn

دسته‌بندی دیودها[ویرایش]

در این بخش، پنج دسته‌ی مهم از انواع دیودها معرّفی می‌شوند.

دیود زِنِر[ویرایش]

در بایاس مستقیم ولتاژ دو سر دیود تقریباً ثابت است و تغییر جریان در آن تأثیری ندارد. دیودهایی که بمنظور استفاده در بایاس معکوس و ناحیه‌ی فروشکست معکوس ساخته شده‌اند به «دیود زِنِر» معروف‌اند. البتّه اینکه این دیودها را زنر می‌نامند، بدان مفهوم نیست که پدیده‌ی شکست بهمنی در آنها صورت نمی‌گیرد؛ بلکه هردو پدیده می‌توانند در ایجاد فروشکست در این دیودها نقش داشته باشند. ولتاژ فروشکست این گونه دیودها را «ولتاژ زِنِر» نیز می‌نامند و با vz نشان می دهند. مقدار ولتاژ فروشکست در دیود زِنِر به میزان چگالی ناخالصی بستگی دارد. با افزایش چگالی ناخالصی، ولتاژ فروشکست دیود کاهش می‌یابد. دیودهای زِنِر تجاری، با ولتاژ زِنِر از ۲٬۴ تا ۲۰۰ ولت و تا توان‌های حدود ۱۰۰وات ساخته می‌شوند.


چون دیود زنر باید بصورت معکوس بایاس شود، کاتُد آن به قطب مثبت منبع ولتاژ و آنُد آن به قطب منفی وصل می‌شود. در این صورت، جهت جریان از کاتُد به آنُد خواهد بود. معمولاً کارخانه‌ی سازنده یک جریان کمینه Ik و یک جریان بیشینه مشخّص می‌سازد که تغییرهای جریان دیود زِنِر باید به آن محدود شوند. قابل توجّه است که مشخّیصه‌ی دیود زِنِر در حالت بایاس مستقیم، مشابه دیودها‌ی معمولی است. از دیود زِنِر، جهت تثبیت ولتاژ در تنظیم کنندههای ولتاژ استفاده می‌شود.

دیود خازنی (واراکتور)[ویرایش]

هرگاه یک پیوند P-N بصورت معکوس بایاس شود، در حوالی پیوند یک ناحیه‌ی تهی یا بار فضایی متشکّل از بارهای ساکن مثبت در طرف N و بارهای ساکن منفی در طرف P پدید می‌آید. با توجّه به اینکه در ناحیه‌های خنثای P و N، حامل‌های بار الکتریکی، آزادند و همانند رسانا عمل می‌کنند، می‌توان پیوند P-N را در این حالت بصورت خازنی مُدلسازی کرد که در آن، ناحیه‌های خنثی همانند دو صفحه‌ی خازن، ناحیه‌ی تهی (همانند عایق) را در میان گرفته‌اند.

در رابطه‌ی فوق، C، ظرفیّت خازن ناحیه‌ی تهی؛ A، سطح مقطع پیوند؛ ε، ضریب دی الکتریک ناحیه‌ی تهی که بستگی به جنس بلور و شیوه‌ی توزیع بار در این ناحیه دارد؛ و W، عرض ناحیه‌ی تهی می‌باشد. چون عرض ناحیه‌ی تهی با افزایش ولتاژ معکوس پیوند تغییر می‌کند، بنابراین خازن پیوند را می‌توان بعنوان یک خازن متغیّر با ولتاژ لحاظ کرد. ناگفته نماند که وقتی از رابطه‌ی مزبور برای محاسبه‌ی ظرفیّت خازنی استفاده می‌کنیم، درحقیقت فرض یکنواخت بودن میدان در عایق را پذیرفته‌ایم. می‌توان نشان داد که برای یک پیوند P-N با چگالی ناخالصی یکنواخت، ظرفیّت خازنی ناحیه‌ی تهی با ولتاژ معکوس دو سر دیود، بصورت زیر ارتباط دارد.

در این رابطه V0 اختلاف پتانسیل تماس پیوند است و

ظرفیّت خازنی دیودهای معمولی در حدود چند پیکوفاراد است. دیودهایی که برای استفاده بعنوان یک خازن متغیّر منحصراً ساخته می‌شوند به «دیود خازنی» یا «دیود وَرَکْتور» مشهورند. این گونه دیودها همیشه بصورت معکوس بایاس می‌شوند. دیود‌های خازنی معمولاً از جنس سیلیکون و برای ظرفیّت‌های نامی تا 2500pf ساخته می‌شوند. از دیود خازنی برای تنظیم ولتاژ مدارهای تشدید LC در نوسانگرهااستفاده می‌شود.

دیود دالانه‌ای[ویرایش]

تفاوت اساسی ساختمان «دیود دالانه‌ای» با دیودهای معمولی در چگالی بسیار بالای ناخالصی در نیمرساناهای نوع P و N بکاررفته در آن است. چون عرض ناحیه‌ی تهی با چگالی ناخالصی، نسبت عکس دارد؛ بنابراین در دیود دالانه‌ای، عرض ناحیه‌ی تهیْ بسیار کمست و درحدود ۰٬۰۱ دیودهای معمولی می‌باشد. این دیود در ولتاژهای معکوس و ولتاژهای مستقیم کوچک، دارای مقاومت بسیار کوچکی است. از ویژگی‌های بارز دیود دالانه‌ای، داشتن مقاومت منفی در بخشی از مشخّصه‌اش می‌باشد. از ویژگی‌های دیود دالانه‌ای می‌توان قیمت ارزان، اغتشاش کم، سرعت زیاد و توان مصرفی کم آن را نام برد.

دیود نورگُسیل (LED)[ویرایش]

دیودهای نورگُسیل معمولاً از بلور نیمرسانا گالیُم-آرْسِنیک ساخته می‌شوند. در بایاس مستقیم به دلیل ترکیب الکترون و حفره ها در لایه سد، نور تولید می شود. بنابراین لایه سد در این دیود ها به منظور خروج نور نمی پوشانند. در بلور گالیم آرسنیک، بازده بازترکیب الکترون آزاد و حفره بسیار بیشتر از بلورهای سیلیکون یا ژِرْمانیُم است. نکته‌ی دیگر در مورد این بلور آنست که آزاد شدن انرژی در هر بازترکیب، بصورت تابش یک فوتون نوری است. در بلورهای سیلیکوم و ژرمانیوم، این انرژی بشکل گرما تلف می‌شود و به نور تبدیل نمی شود. مشخّصه‌ی دیودهای نورگُسیل، مشابه دیودهای معمولی است. تنها تفاوت در ولتاژ آستانه‌ی رسانش است که در دیودهای نورگُسیل فروسرخ تا سبز، مقدار آن از ۱٬۴ تا ۲٬۹ ولت تغییر می‌کند. دیودهای نورگُسیل، بشکل مستقیم بایاس می‌شوند. با افزایش جریان مستقیم، تولید فوتون‌های نوریْ زیادتر می‌شود و درنتیجه شدّت نور تابشی افزایش می‌یابد. امروزه دیودهای نورگُسیل برای نورهای قرمز، زرد، سبز، آبی و فروسرخ ساخته شده‌اند. دیود‌های نورگُسیل در نمایشگرهای رقمی برای نمایش عددها یا حرف‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. از جمله موردهای مهمّ کاربرد دیودهای نورگُسیل فروسرخ، مخابرات تار نوری است.

دیود نوری[ویرایش]

در این نوع دیود، جریان اشباع معکوس تقریباً متناسب با شدّت نور تابیده به سطح آن می‌باشد. این گونه دیود درواقع یک پیوند P-N معمولی است که داخل یک پوشش پلاستیکی که یک طرف آن شفّاف می‌باشد قرار گرفته است. دیود نوری بصورت معکوس بایاس می‌شود. با تابش فوتون‌های نوری به محلّ پیوند و جذب این فوتون‌ها توسّط الکترون‌های پیوندهای کوالانسی اتم‌های نیمرسانا، به تعداد حامل‌های اقلّیّت افزوده می‌شود و جریان این حامل‌ها تشدید می‌شود. معمولاً مشخصه جریان-ولتاژ دیودهای نوری توسّط کارخانه‌ی سازنده داده می‌شود. در این مشخّصه‌ها تغییرهای جریان معکوس دیود برحسب ولتاژ معکوس دو سر آن به ازای مقدارهای گوناگون شار نوری نمایانده می‌شوند.

دیود گان[ویرایش]

این دیود در اسیلاتور های فرکانس بالا (مایکروویو) بکار می رود.

کاربرد[ویرایش]

مهم‌ترین کاربرد عملی دیود، تبدیل جریان الکتریکی متناوب به مستقیم است. در بسیاری از آداپتورها جریان برقی که بوسیله‌ی ترانسفورماتور کاهش یافته است بکمک یک دیود (یکسوسازی نیم‌موج)، دو دیود (در ترانسفورماتور با ثانویّه‌ی سه‌سر) یکسوسازی تمام‌موج یا با چهار دیود (در ترانسفورماتور با ثانویّه‌ی دوسر) یکسوسازی تمام‌موج انجام می‌شود. توجّه داشته باشید که ولتاژ یکسو پس از این دیودها، بسامد ریپل به میزان دوبرابر فرکانس متناوب (در حالت تمام‌موج) را دارد و جهت مستقیم شدن کامل ولتاژ بایستی خازن صافی با ولتاژ مجاز، ظرفیّت بالا (با توجّه به مقدار جریان مصرفی ) و با رعایت قطبیّت و پس از پُل-دیود نصب شود.

در گیرنده‌های AM مانند رادیو، دیودْ نقش آشکارساز را دارد چنانکه فرکانس میانی پس از تقویت در بخش تقویت کننده فرکانس میانی، وارد یک دیود می‌شود و خروجی آن سیگنال نهایی قابل استفاده است. گرچه معمولاً بجای دیود از ترانزیستور استفاده می‌شود تا یک طبقه‌ی تقویت صورت گرفته باشد و دیود بِیْس-اِمیتِر ترانزیستور کار آشکارسازی را هم عملاً انجام خواهد داد.

در موردهای خاص، هنگامی که برای روشن کردن وسیله‌های الکتریکی تنها دسترسی به جریان الکتریکی مستقیم باشد برای جلوگیری از سوختن وسیله‌ی الکتریکی براثر اتّصال معکوس سیم مثبت و منفی، از یک دیود در ابتدای مسیر جریان برق استفاده می‌کنند. اگر این دیود در مسیر مثبت جریان با مصرف کننده در حالت سِری باشد به آن دیود یکسوساز می‌گویند؛ ولی اگر بصورت موازی با مصرف کننده و بشکل معکوس قرار گرفته باشد به آن «دیود محافظ در بایاس معکوس» می‌گویند. از نوعی دیود به نام «زِنِر» در ساخت نوعی تنظیم کننده ولتاژ استفاده می‌شود.

مقادیر حد در دیود[ویرایش]

در کاربرد دیود ها نیز همانند سایر تجهیزات الکترونیکی با محدودیّت‌هایی مواجه می‌باشیم. آشنایی با این محدودیّت‌ها طرّاح را در گزینش دیودی که بتواند شرایط ملزوم مدار دلخواهش را برآورده سازد، یاری می‌کند. از محدودیّت‌های عمده‌ی دیود، «بیشینه‌ی جریان»، «بیشینه‌ی ولتاژ»، «بیشینه‌ی توان اتلاف‌پذیر» و «سرعت قطع و وصل» آن را می‌توان نام برد که در ادامه به شرح آنها می‌پردازیم.

بیشینه‌ی جریان و ولتاژ دیود[ویرایش]

بیشینه‌ی جریانی که دیود می‌تواند از خود بگذراند، به جنس و سطح مقطع دیود بستگی دارد و معمولاً کارخانه‌ی سازنده بیشینه‌ی جریان مستقیم و بیشینه‌ی جریان معکوس دیود را مشخّص می‌کند. همچنین بیشینه‌ی ولتاژ مستقیم و معکوس دیود توسّط سازنده داده می‌شود. باید توجّه داشت که مقدارهای داده‌شده مربوط به دمای اتاق برای بدنه‌ی دیود می‌باشند.

بیشینه‌ی توان اتلاف‌پذیر دیود[ویرایش]

از جمله عامل‌هایی که می‌توانند باعث خرابی قطعات الکترونیکی شود، بالا رفتن دما از یک حدّ مجاز است. در افزاره‌های مقاومتی، چنانکه می‌دانیم توان مصرفی بصورت حرارت ظاهر می‌شود که باید بنحو مناسبی با محیط پیرامون مبادله شود. هرچه تبادل حرارت با محیط شدیدتر باشد، مشکل‌های ناشی از افزایش دما کمتر می‌شود. افزاره‌هایی که دارای سطح خارجی بزرگتری‌اند، بهتر می‌توانند این تبادل حرارتی را انجام دهند. به همین دلیل، مقاومت‌ها یا دیودهایی که توان نامی بزرگ‌تری دارند در حجم‌های فیزیکی بزرگ‌تری ساخته می‌شوند. همچنین جنس مادّه‌هایی که در ساختمان افزاره بکار می‌روند، در این امر تأثیر بسزایی دارد. در دیودهای پیوندی، افزایش بیش از حدّ دما می‌تواند باعث تغییر خواصّ بلور از قبیل تغییر ni، u، p و … گردد، یا بعلّت یکنواخت نبودن ضریب انبساط حرارتی تغییرهای مکانیکی در ساختمان آن پدید آورد. همچنین ذوب شدن لحیم‌هایی که در اتّصال‌ها بکار رفته‌اند ممکن است باعث خرابی دیود شود. درحالیکه دیودهای ژرمانیوم بیشینه‌ی ۷۵ تا ۱۰۰ درجه‌ی سیلسیوس را می‌توانند تحمّل کنند، دیودهای سیلیکون تا حدود ۲۰۰ درجه‌ی سیلسیوس قابل استفاده می‌باشند. برای افزایش توانایی انتقال حرارت می‌توان از عامل‌های کمکی از قبیل گرماگیر، گذر مایعات و گذر جریان‌های هوا توسّط پنکه استفاده شود. در هرصورت با توجّه به وضعیّت و شرایط نصب، هردیود، توان بیشینه‌ای خواهد داشت که آن را با می‌نمایانند. بنابراین، ولتاژ و جریان مجاز دیود در رابطه‌ی زیر صدق می‌کند:

از آنجا که برای هردیود توسّط کارخانه‌ی سازنده داده می‌شود، می‌توان بکمک ترسیم در صفحه‌ی مختصه‌های ولتاژ-جریان دیود و با توجّه به نامساوی بالا، ناحیه‌های مجاز تغییرهای جریان و ولتاژ دیود را مشخّص کرد. در استفاده از دیودها، باید این نکته را در نظر داشت که توان که توسّط کارخانه‌ی سازنده داده می‌شود، معمولاً در دمای محیط ( ) است. با بالا رفتن دما، توان اتلاف‌پذیر نیز کاهش می‌یابد.

سرعت قطع و وصل دیود[ویرایش]

در مدارهای کلید یا مدارهای منطقی معمولاً با قطع و وصل دیود سروکار داریم. در این موردها باید به محدودیّت سرعت قطع و وصل دیود توجّه کرد و با توجّه به بسامد قطع و وصل منظور، دیود مناسب را برگزید. معمولاً دیودهای که با نام «uf» شروع می‌شوند، دیودهای با سرعت قطع و و صل بالا می‌باشند.

مشخّصه‌های مهمّ دیود[ویرایش]

از مشخّصه‌های مهمّ دیود، مقدارهای حدّی ولتاژ و جریان تحمّل‌پذیر توسّط آن می‌باشند که می‌توان آنها را در کتابچه‌های فنّی دیود یافت؛ از جمله:[۲]

  • جریان متوسّط یا If که بیشینه‌ی مقدار مجاز جریان در بایاس مستقیم است توسّط آمپرسنج دی‌سی قابل اندازه‌گیری خواهد بود.
  • جریان بیشینه یا IM که بیشترین جریانی است که اگر با بازه‌های زمانی ۱۰میلی‌ثانیه‌ای به دیود اِعمال گردد، به دیود آسیبی نخواهد رسید و می‌توان به آن بیشینه‌ی جریان تکراری نیز گفت.
  • بیشینه‌ی جریان لحظه‌ای ناتکراری یا IFSM[۳] بیشینه‌ی جریانی است که دیود در بازه‌های زمانی کوتاه تنها برای یکبار می‌تواند تحمّل کند.
  • بیشینه‌ی ولتاژ معکوس تکراری یا VRRM بیشینه‌ی ولتاژی است که در بایاس معکوس به دیود، آسیبی نخواهد رساند.
  • بیشینه‌ی ولتاژ معکوس ناتکراری یا VRSM[۴] بیشینه‌ی ولتاژ لحظه‌ای قابل تحمل برای دیود در بایاس معکوس است.

[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. معرفی دیود و استخراج مدل دیود ایده آل
  2. علی‌بابا، «دیود»، کنترل‌کننده‌های منطقی، ۲۶.
  3. FSM کوته‌نوشتی برای Forward surge current به معنای جریان مستقیم ضربه‌ای است.
  4. RSM کوته‌نوشتی برای Reverse Surge Maximum به معنای بیشینه‌ی معکوس ضربه‌ای است.
  5. حافظی مطلق، ناصر. "الکترونیک کاربردی، جلد نحست: آزمایشگاه الکترونیک1". نگاران سبز، مشهد: 1391. شابک: 978-600-90536-5-0
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Diode»، ویکی‌پدیای انگیسی، دانشنامهٔ آزاد.
  • علی‌بابا، محمدمهدی. کنترل‌کننده‌های منطقی. انتشارات گویش نو، ۱۳۹۰. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۵۰۸۴-۶۹-۶. 
  • میرعشقی، سید علی. مبانی الکترونیک. نشر شیخ بهایی، ۱۳۹۰. 

[۱]

  1. حافظی مطلق، ناصر. "الکترونیک کاربردی، جلد نخست: آزمایشگاه الکترونیک1". نگاران سبز، مشهد: ۱۳۹۱. شابک: 978-600-90536-5-0