ترایود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Dubulttriode darbiibaa.jpg

ترایود (به انگلیسی: Triode) ترایود یا تریود یک لامپ خلاء تقویت کننده است که شامل ۳ الکترود که توسط یک پوشش شیشه‌ای در خلاء احاطه شده است، می‌شود. یک فیلامان حرارتی (کاتد),یک شبکه یا grid و یک صفحه آند. ترایود در سال ۱۹۰۶ توسط لی د فارست به وسیله اضافه کردن پایه گرید به لامپ فلمینگ Fleming tube اختراع شد. ترایود اولین ابزار تقویت کننده الکترونیکی بود و جد دیگر لامپهای خلاء مانند تترود و پنتود حساب می‌شود. این اختراع پایه عصر الکترونیک بود و تقویت رادیویی و تلفن از راه دور را ممکن ساخت. ترایود به طور فراگیری به عنوان ابزار الکترونیکی در رادیوها و تلویزیونها استفاده می‌شد تا در سال ۱۹۷۰ ترانزیستور جایگزین آن شد. امروزه ترایود جایگاهش را در تقویت کننده‌های توان بالای RF در فرستنده‌های رادیویی و ایستگاه‌های RF صنعتی حفظ کرده است. ریشه نام ترایود از کلمه یونانی triodos می‌باشد، tri به معنی سه و hodos به معنی راه و جاده است که در اصل به مکانی گفته می‌شده که دارای سه راه ورود و خروج بوده است.

یک ترایود

ترایودها در واقع لامپ خلاءی هستند که یک اتصال الکتریکی که گاهی به صورت یک مشبکه فلزی است با ورودی دلخواه به آن وارد می‌شود. اگر به این اتصال قطب منفی وصل شود جریان را کاهش و اگر قطب مثبت متصل شود جریان الکتریکی افزایش میابد و بدین صورت جریان الکتریکی کنترل می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Triode»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۷ فوریه ۲۰۱۴).